บุญที่เชื่อว่ายิ่งใหญ่ การห่มผ้าพระธาตุ เสียงกังวานที่สื่อสารออกจากใจ

การบูชานั้นคือคุณค่าที่คู่กับสิ่งที่หมาย หลากหลายสิ่งรอบกายได้สื่อสาร 

ไม่มีใครรู้ ใครต้องการอย่างมากมาย ไม่มีหมายไม่มีสุขในทุกกาล

สีสันของผ้าที่ห่มนั้นเหลืองอร่าม แสงทองส่องรอบด้านให้สุขสันต์ จะพยายามสร้างสุขในทุกกาล

ฝากไว้เพื่อที่จะเป็นตำนานก่อนกาลผ่านเสมอมา

   หลายครั้งนั้นเราเข้าใจว่าการทำบุญนั้นเราจะต้องทำด้วยตนเอง จริงอย่างว่าเหมือนกัน แต่ว่าในการทำบุญนั้นเราต้องมีความสุข และมีความสุขที่จะทำ ไม่ใช่ว่าเรานั้นจะเดินทางมาอย่างไม่มีความสุขเลย ต้องทรมานในการเดินทางหรือว่าเจ็บปวดในการทำ เรานั้นนอนอยู่บ้านแล้วส่งใจให้มีสมาธิผ่อนคลายนั้นยังมีบุญมากกว่าการที่พยายามมาแล้วตนเองนั้นต้องทุกข์ทรมาน 

    ในส่วนของครั้งนี้นั้นเราจะเดินมาที่สถานที่แห่งหนึ่งที่เรานั้นไม่ได้ถือว่าเรานั้นเคยคิดมาก่อนว่าเรานั้นจะมาที่นี่ และในเวลาที่เรานั้นมาเป็นเวลาที่กำลังจะมีในส่วนของการห่มผ้าพระธาตุ ในตอนนั้นเรานำในส่วนของใจของเรานั้นมองหาในหลากหลายมุม เพื่อที่จะให้ตนเองนั้นมีความสุข ถามว่าตอนนั้นเรานั้นมีปัจจัยไหม  มีเหมือนกันแต่หากว่าเรานั้นทำเราอาจจะไม่มีในส่วนของอาหารในการซื้อในวันเวลาถัดไปหรือว่าในการจ่ายในส่วนของค่ารถ เราจึงเลือกที่จะทำด้วยใจมากกว่าอย่างอื่น

   หารห่มผ้าคือความสุขของหลากหลายคนที่อยากที่จะมาเจอพอดี  ที่นี่นั้นจะห่มผ้าในส่วนของพระธาตุนั้นปีละครั้ง แต่หากว่าสิ่งที่ก้าวผ่านมานั้นสร้างความทุกข์ทรมาน หลากหลายเรื่องราวมาก่อน  การจับนั่นคือการส่งบุญหรือว่าจิตใจที่ปรารถนาที่จะให้ และสละในสิ่งที่เรานั้นพยายามยึดไว้ 

    คนเรานั้นมีเวลาในการอยู่ในโลกใบนี้นั้นไม่ได้นาน หากว่าเรานั้นจะพยายามที่จะสร้างในส่วนของความทุกข์ให้กับคนอื่นนั้นยากเหมือนกัน หรือไม่แล้วก็จะต้องเข้าหาหรือว่าเข้าถึงในส่วนของการเข้าใจ 

   ความงามที่คงทนนั้นไม่มี สิ่งเหล่านี้นั้นทำให้เรานั้นได้รู้หรือว่าเข้าใจในหลากหลายอย่างว่า ไม่ว่าเรานั้นจะทำอะไร สิ่งสำคัญคือเรื่องราวของเราต้องมาก่อนเสมอ ไม่มีใครในโลกใบนี้ต้องมาใส่ใจในคนอื่นนั้นมากมายเท่าไหร่นัก เมื่อทุกอย่างนั้นเปลี่ยนไป ส่วนสุดท้ายนั้นเราจะกลับกลายมาเป็นในตัวตนของเรา คนที่พยายามในการข่มคนอื่น แท้แล้วตนเองนั้นจะต้องมาเจอในส่วนของสิ่งที่เปลี่ยนแปลงย่อมได้เหมือนกัน