เมืองไทยติดอันดับ 3 ประเทศที่สนุกที่สุดในโลก! แต่บางคนถาม…สนุกเกินไปหรือเปล่าเลยพัฒนาไม่ทัน

วันนี้ผมมีเรื่องราวที่ทั้งน่าภูมิใจ ทั้งชวนคิด และทั้งชวนขำมาเล่าให้ฟังครับ เป็นเรื่องของประเทศไทยเรานี่แหละ ที่ล่าสุดได้รับการจัดอันดับให้เป็น “ประเทศที่สนุกที่สุดในโลก” อันดับ 3 จากการสำรวจของ US News and World Report โดยเป็นประเทศเดียวในเอเชียที่ติดท็อป 10!

อันดับ 1 คือสเปน อันดับ 2 คือบราซิล และอันดับ 3 ก็คือ “ไทยแลนด์แดนสนุก” ของเรานี่เองครับ

การจัดอันดับนี้เขาไม่ได้ดูแค่เรื่องปาร์ตี้นะครับ แต่ดูจากหลายปัจจัย ทั้งวัฒนธรรม เทศกาล สถานบันเทิงยามค่ำคืน อาหาร ธรรมชาติ และที่สำคัญที่สุดคือ “นิสัยคนไทย” ที่ชิล ๆ สนุกสนาน ยิ้มง่าย เป็นกันเอง และไม่เครียด

นักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาไทยก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “เมืองไทยนี่แหละคือที่ที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายที่สุด” บางคนถึงกับบอกว่า “แค่ได้มาเดินเล่น กินข้าวริมทาง ก็รู้สึกเหมือนได้พักใจแล้ว”

แต่เรื่องมันไม่จบแค่นั้นครับ เพราะพอไทยติดอันดับความสนุกระดับโลก ก็มีชาวต่างชาติบางคนตั้งคำถามว่า “หรือเพราะคนไทยสนุกเกินไป เมืองไทยเลยพัฒนาไม่ทันประเทศอื่น?”

บางคนบอกว่า “บริษัทต่างชาติย้ายฐานผลิตไปที่อื่น เพราะไทยชิลเกินไป” บางคนบอกว่า “คนไทยไม่จริงจังกับงานเท่าที่ควร” แต่ก็มีอีกหลายเสียงที่ออกมาโต้กลับว่า “คนไทยก็มีมุมจริงจังเหมือนกันนะ โดยเฉพาะเวลาทำงาน” “ความชิลของคนไทยคือเสน่ห์ ไม่ใช่จุดอ่อน” “ชีวิตมันสั้น จะเครียดไปทำไม ใช้ชีวิตให้สนุกและมีคุณค่าก็พอ”

บางคนบอกว่า “เคยทำงานกับคนไทยมาแล้ว รู้เลยว่าพวกเขามีทั้งมุมขี้เล่นและมุมจริงจังในเวลาเดียวกัน” บางคนบอกว่า “ประเทศบ้านเกิดของฉันไม่มีความสุขแบบนี้เลย ฉันอิจฉาคนไทยมาก” บางคนบอกว่า “เบื้องหลังรอยยิ้มของคนไทยก็มีความเครียดซ่อนอยู่ เพียงแต่พวกเขาไม่แสดงออก เพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้สึกแย่ไปด้วย”

บางคนก็วิจารณ์เรื่องระบบอาวุโสในที่ทำงานของไทย บอกว่า “คนรุ่นใหม่เสนอไอเดียแรง ๆ มักโดนมองว่าก้าวร้าว” แต่ก็มีคนไทยออกมาเสริมว่า “ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนแปลงแล้ว คนรุ่นใหม่เริ่มมีพื้นที่มากขึ้น”

บางคนก็บอกว่า “ไทยพึ่งพาการท่องเที่ยวมากเกินไป ถ้าอยากพัฒนา ต้องหันไปลงทุนด้านเทคโนโลยีบ้าง” แต่ก็มีคนไทยออกมาแย้งว่า “เรารู้ว่าความเครียดไม่ได้ช่วยอะไร บางครั้งอาหารอร่อย ๆ นี่แหละที่ช่วยให้เดินหน้าต่อได้ดีที่สุด”

และสุดท้าย...มีคนไทยคนหนึ่งพูดไว้ได้อย่างกินใจว่า “คนไทยให้คุณค่ากับความสุขสงบ เราไม่ต้องการยิ่งใหญ่ไปกว่าคนอื่น สิ่งที่สำคัญของเราคือมีความสุขและสงบ ไม่ว่าชีวิตจะยากแค่ไหน เราก็ยังหาทางผ่อนคลายและยิ้มได้ ตราบใดที่เรายังเดินไปข้างหน้า นั่นก็เพียงพอแล้ว”

ผมว่าเรื่องนี้ให้ข้อคิดหลายอย่างเลยครับ หนึ่งคือ...ความสุขไม่ใช่เรื่องไร้สาระ แต่มันคือพลังในการใช้ชีวิต สองคือ...ความชิลของคนไทยไม่ใช่ข้อเสีย แต่มันคือเอกลักษณ์ สามคือ...การพัฒนาไม่จำเป็นต้องแลกกับความสุขเสมอไป

สุดท้ายนี้...ถ้าใครยังไม่เคยออกไปรักเมืองไทย ลองชวนคนที่คุณรักออกไปเที่ยวดูครับ เพราะทันทีที่คุณออกไป...โลกก็สุขขึ้นทันที

ไว้เจอกันใหม่กระทู้หน้าครับ