ออกมาใช้ชีวิตของตนเองให้ช้าลงบ้าง ผ่อนคลายจากเรื่องวุ่นวายในการงาน

ชีวิตเรานั้นต้องการเวลาในการพักผ่อน เลิกจากงานวุ่นวายสักสองสามวันหาที่สงบ

ทำไมเรื่องราวของคนหลายคนนั้นต้องหยุดพัก แล้วทำไมถึงต่างประจักษ์มากกว่าสิ่งอื่นใด

ที่พักอาจจะราบเรียบไม่หรูหรา แต่ว่าคงคุณค่าธรรมชาติโดยรอบที่มองเห็น

ตื่นแต่เช้ามองลอดหน้าต่างสร้างความสุขที่จำเป็น

จิตใจที่เห็นนั้นหลากหลายอย่างต่างประสานมา

   เป็นที่เข้าใจกันในหลากหลายแง่มุม คนเรานั้นมีความสุขไม่เหมือนกัน บางคนนั้นอาจจะมองเราว่าเรานั้นเป็นคนที่ไม่ดี ไม่สามารถที่จะสร้างหลากหลายอย่างได้เสมอ แต่ไม่ว่าเรานั้นจะสร้างอะไรไว้ มีบางอย่างเรานั้นไม่สามารถที่จะสู้หรือเดินทางต่อได้ เราต้องหามุมมองใหม่ต่อไป การเดินทางออกมาจากเรื่องราวที่มันรุมเร้าเพื่อที่จะมาหาในส่วนของความสุข

    เราอาจจะบอกว่ามีคนนั้นมาบอกเราว่า เขานั้นรักเรามากมากกว่าตัวเองตายแทนเราได้ เราจงให้ความเชื่อมั่นกับเขาหรือไม่ คำพูดของเขาในตอนนั้นคือเขานั้นจะพยายามที่จะบอกตนเองว่าเขานั้นดีที่สุด เขารักตัวเองมากกว่ารักใคร และเขานั้นไม่เคยเข้าใจคนอื่น เอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง 

   ในชีวิตของเรานั้นไม่ได้มีอะไรมาก มีที่นอนมีที่ถ่าย มีห้องน้ำ มีบ้านสำหรับป้องกันอันตรายให้กับเราอย่างนั้นก็เพียงพอแล้ว ไม่ต้องไปสนใจอะไรมากกว่านั้น 

   ตื่นตอนเช้านั้นเดินออกมาเพื่อที่จะสูดอากาศบริสุทธิ์ สิ่งเหล่านี้มันคือสิ่งที่หลายคนนั้นอยากมีเวลา ไม่ต้องรีบเร่งไม่ต้องบอกว่าเรานั้นจะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้  เราจะเดินไปมุมไหนมองอะไรนั้นได้ทั้งหมด ไม่มีใครมารบกวนเราแล้วเรานั้นก็จะไม่ต้องรบกวนตนเอง 

   หลายครั้งเราเคยอยากที่จะเดินออกมาจากตรงนั้น  ช่วงที่เรานั้นโดนทำร้าย ถามว่าคนเรานั้นสามารถที่จะลืมสิ่งนั้นได้ไหม ไม่ได้เรายังจำในทุกสีหน้าทุกแววตา ที่เขานั้นใส่ร้ายเรา แต่เรานั้นไม่ว่าจะพูดอย่างไรตอนนั้นเขาไม่ฟัง ตอนนั้นคิดในใจว่าเรานั้นอยากกลับบ้านไม่อยากทำอะไรแล้ว แต่เรานั้นมานั่งมองเงินในกระเป๋าของเรามันไม่ได้ อีกหลายเรื่องหากว่าเรานั้นอยู่ที่ประเทศของเราจะไปตั้งแต่คืนนั้นแล้ว แต่ทำไม่ได้

   เช้าเรานั้นเดินออกมา เดินทางไปทำงานที่ทำงานปกติเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นมีคนมาเรียกเรานั้นขึ้นมาเพื่อที่จะมาคุยกัน เราคุยกับเขา สิ่งที่เขานั้นพูดมาให้เรานั้น  บอกว่าไม่ต้องการเรา อยากที่จะไปไหนไปได้เลย ตกลงเราในตอนนั้นพร้อมมาก แต่สิ่งที่ยังอยู่ในสายเลือดเรานั้นคือคำว่านักสู้ 

    หากว่าคนที่บอกว่ารักเรานั้น เขาทำให้เราเจ็บไม่ว่าจะทางกายหรือว่าทางใจ และการที่สัญญาอะไรเขานั้นไม่ได้ช่วยไม่ได้ทำเลยนั่นหละคือความเห็นแก่ตัว ความสุขของเราคือเราไม่ใช่เพราะว่าใคร 

   สิ่งไหนที่เรานั้นมองแล้วเราสบายตาสบายใจ เราจะอยู่กับสิ่งนั้นยิ้มให้กับมัน แล้ววันนั้นเราจะกลายเป็นคนที่มีความสุขมาก การไปหาเขาและให้เขานั้นทำร้ายเรา มันคือคนที่ฉลาดไหม สงสัยว่าตัวเองนั้นก็โง่มามากกว่าสิบครั้งแล้ว 

   กงกรรมกงเกวียน ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไปเรื่องราวทั้งหมด ยังคงวนเวียนอยู่แบบนั้นเสมอ ทุกอย่างนั้นมีจุดเริ่มต้นสุดท้ายแล้วก็จะมีในส่วนที่เรานั้นเรียกว่าจุดจบของทุกสิ่งอย่าง ความสวยงามมันไม่เคยยั่งยืน มันเกิดขึ้นแล้วก็จะยังคงอยู่จนตราบนานแสนนานตลอดไป 

  หวังว่าวันหนึ่งเขานั้นจะยังคงคิดได้นะ ว่าสิ่งที่เขานั้นทำกับคนคนหนึ่ง และได้ทำร้ายมันไปทุกอย่างเอง เรานั้นไม่เคยเริ่มก่อน เคยบอกแล้วว่าหากว่าต้องการแบบไหนทำตามใจไป