เส้นทางของการเดินทาง ทำให้รู้ว่าเมื่อเรานั้นขึ้นสูงสุดเดินหน้าก็ถอยหลังลงได้เหมือนกัน

หลายคนนั้นเลือกที่จะเดินทางออกตามหาความฝัน 

ต่อจากนั้นค่อยหาเวลาออกมาเดินเที่ยว เที่ยวเรื่อยไปเสมอไม่มีเปลี่ยน

สุดท้ายแล้วเรานั้นก็เช่นเดียวกับที่กล่าวมา 

จากการไปทำงานหาประสบการณ์ ในเป้าหมายต่อมาคือการได้ท่องเที่ยวที่ใหม่ 

นอกประเทศ นอกสถานที่ใหม่ตื่นตาตื่นใจ และสุดท้ายก็กลับมาทำงานอย่างสุขสันต์

   เชื่อว่าคนเรานั้นบางคนสามารถที่จะมีการวางแผนในชีวิตที่มากมาย แต่กลับบางคนนั้นเราไม่มีเวลาได้วางแผน เพราะว่าเรานั้นใช้ชีวิตในแบบเรา ที่ว่าเมื่อเรานั้นเดินทางจากสถานที่บ้านเรานั้นไป อย่างแรกที่เรานั้นจะทำคือในส่วนของการทำงาน  ต่อมาจากนั้นคือในการหาความสุขของเราเมื่อเรานั้นว่างจากการงาน 

    การเก็บเรื่องราวหรือว่าการวาดแผนที่ขึ้นจากการเดินทางนั้นเป็นสิ่งสำคัญ ในการที่เรานั้นไปอยู่ในที่ใหม่ที่เรานั้นไม่ค่อยรู้จักอะไร หรือว่าสถานที่ไหนสำหรับการซื้อที่เรานั้นต้องการ วันแรกของการมาเหยียบที่นี่นั้นเราเดินออกจากที่พักประมาณ ห้าร้อยเมตรจากนั้นเราก็เดินกลับเพราะว่ากลัวที่จะหลง วันต่อมาเรานั้นก็จะเดินประมาณหนึ่งกิโลในเส้นทางใหม่ จากนั้นเราก็กลับมา เพื่อที่จะเก็บข้อมูลและสัญลักษณ์ รู้ไหมว่าการที่เรานั้นจะเดินทางไปไกล อย่างแรกนั้นเราต้องได้ในส่วนของภาษา อย่างที่สองคือรู้ว่าที่พักของเรานั้นชื่ออะไรก่อน ตอนนี้คือเดินไปก่อน

   เกมือนกันกับเจ้าของสิ่งนี้ที่เรานั้นสามารถที่จะวางไว้ในแขนเกาะไว้แน่นเลย จากนั้นเรานั้นเดินทางไปไหนเขาจะเก็บในส่วนของข้อมูลต่างๆ ที่ได้มากกว่า สายรัดข้อมือ สามารถที่จะใส่เพลงในส่วนของการเดินทางนั้น หากว่าเรานั้นไม่ได้ฟังเพลงอาจจะทำให้เรานั้นแอบหลับหรือว่าง่วงนอนได้  แต่ว่าหากว่ามีแล้ว เราไม่ต้องคิดมากเลย ตามสบายอยากไปไหนนั้นไปได้เลย 

   แต่หากว่าเรานั้นมีการถอดออก นั่นคือทุกอย่างเวลานั้นสิ้นสุดลง เราจะต้องกลับมาเพื่อที่จะทำงาน ในการทำงานมากกว่าหนึ่งเทอมหลังจากที่เรานั้นจบในเรื่องของการศึกษา สิ่งต่อมาคือเรานั้นจะต้องมาทำงานในส่วนของเพิ่มเติมหน่อย  

   เวลาที่เรานั้นทำงาน ให้เรานึกถึงสถานที่ที่เรานั้นไปเที่ยวมา มีความสุขและพบกับบรรยากาศที่มากกว่าทุกอย่าง สายลมนั้นไม่ต้องสงสัยว่าแรงไหม แรงมากกว่าหลากหลายที่เลย 

   การยืนอยู่บนที่สูงที่สุดของยอดเขาและตอนนี้เราสามารถที่จะขึ้นยืนอยู่ในส่วนที่เขานั้นเรียกว่า กำแพงหิน เรามองมาจากด้านล่างไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่เรานั้นมองจากด้านบนลงไป เราจะลงได้อย่างไร แต่ตอนนั้นคือทิ้งสิ่งที่กังวลนั้นไว้แล้วถ่ายภาพเพื่อจะได้ภาพที่สวยงาม

  ใครจะเชื่อว่าในหุบเขาที่เต็มไปด้วยหอนหรือว่าหน้าผานั้นเราจะมีแหล่งน้ำนั้นอยู่ด้านใน เพื่อที่จะเตรียมในการรบ เพราะในการทำสงครามสิ่งที่จำเป็นคือในส่วนของอาหาร และน้ำ จึงต้องมีการเตรียมสวยงามมาก มีลวดลายที่หลากหลาย มีคำเขียนเหมือนบ้านเราก็สงสัยขึ้นมาดูแล้ว มีการเขียน