หญิงอัปลักษณ์ในประวัติศาสตร์จีน

      จากบทกวีพูดจะกล่าวถึง หญิงสาวที่ทรงอิทธิพลในประวัติศาสตร์จีนที่เราจะพูดถึงวันนี้

     หนังก็หนา ตาก็โบ๋  "นางโม๋หมู แต่เป็นผู้มีคุณธรรมอันสูงส่งสติปัญญาเลอล้ำช่วยดำรง ได้เคียงองค์จักรพรรดิประวัติมี

     ดั้งก็หัก ตาก็ตี่  "จง หลี ชุน" แต่มีทุนคือปัญญาเสริมราศี กราบทูลบอแนวทางได้อย่างดี ฮ่องเต้ฉีจึงคว้าเอามาครอง

     ปากก็เบี้ยว ผมยุ่งเหยิง "นางเมิ่งกวง" ชายทั้งปวงหนีหาย ไม่หมายจ้อง แต่นางมีคุณธรรม ไม่ลำพอง "เหลียงหง" ปอง นางนี้เพราะดีนาง

     "หย่วนเจียหนี่" สุดจะอัปลักษณ์ แต่ยึดหลักธรรมไว้ อยู่ไม่ห่างด้วยความดี มีน้ำใจ  อยู่ไม่จาง สุดท้ายทาง "สวี่หยิน" ก็ยินดี! ฯ

     จากบทกวีถือเป็นโลกคู่ขนานจากความงดงามของหญิงสาวในประวัติศาสตร์จีน (ที่ผู้เขียนเคยเขียนเรื่อง หญิงงามผู้สั่นสะเทือนประวัติศาสตร์จีน) เป็นหญิงอัปลักษณ์ที่มีความโดดเด่น ถึงแม้ว่าเธอเหล่านั้นจะไม่งดงาม แต่ความมีคุณธรรม มีความสามารถ สติปัญญา และมีบทบาทอย่างมากจนประวัติศาสตร์จีนต้องจารึกชื่อเธอจนเป็นที่จดจำ

1.โม๋หมู่
     ในอดีตกาลประมาณ5,000ปีในสมัยองค์จักรพรรดิหวงตี้มีสตรีคนหนึ่งนามว่า "โม๋หมู่" และเป็นถึงนางสนมอันดับสี่ของจักรพรรดิหวงตี้ ตามคำเล่าลือว่ากันว่า โม๋หมู่มีหน้าตาอัปลักษณ์ยิ่งนัก แต่เพราะเหตุใดนางจึงเป็นถึงสนมขององค์จักรพรรดิได้
     อันที่จริงแล้วเป็นเพราะโม๋หมู่เป็นคนที่ประพฤติตัวดีมีคุณธรรมสูงส่ง สติปัญญาหลักแหลมและถือเป็นแบบอย่างของสตรีที่ดีนั่นเอง โดยจะให้การอบรมสั่งสอนด้านจริยธรรมและการประพฤติปฏิบัติตนให้แก่สตรีทั้งหลาย อีกทั้งยังเป็นผู้คิดค้นการเลี้ยงไหมและการทักผ้าไหมแทนเครื่องนุ่งห่มที่ทำมาจากพืชต่างๆอีกด้วย จนได้รับฉายานามว่า "เซียนฉานกูเหนียง"

2.จงหลีชุน
     บิดาของจงหลีชุนเคยรับราชการทหารในสังกัดรัฐฉี ดังนั้นจึงได้ฝึกฝนศิลปะการป้องกันตัวแก่จง หลีชุน และบุตรทั้งหลาย จนมีความชำนาญและสามารถป้องกันตัวได้ดี และด้วยการที่จงหลีชุนเป็นผู้ที่มีความรักและห่วงใยต่อการบริหารประเทศชาติ จึงยอมไม่ได้ที่จะเห็นรัฐฉีของตนถูกรุกรานจากรัฐอื่น
     ในช่วงนั้นถือเป็นช่วงที่ประชาชนตกยากแสนเข็ญ ระบบการเมืองการปกครองล้มเหลว ฮ่องเต้ฉีเซวียน หวาวแห่งรัฐฉีไม่เอาใจใส่ต่อราชกิจของบ้านเมือง จงหลีชุนจึงได้ลักลอบเข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้เพื่อกราบทูลสถานการณ์บ้านเมืองที่อยู่ในขั้นวิกฤต และขอให้ฮ่องเต้ให้ทรงแก้ไขปรับปรุงโดยด่วน ซึ่งในเวลาต่อมาฮ่องเต้ทรงได้ให้จงหลีชุนช่วยเหลือพระองค์และแต่งตั้งให้เป็นฮ่องเฮาในเวลาต่อมา

3. เมิ่งกวง
     เมิ่งกวงเกิดในสมัยฮั่นตะวันออก มีรูปอวบอ้วนและผิวดำ บรรดาแม่สื่อก็พยายามแนะนำบุรุษที่ดีให้ แต่เมิ่งกวงกลับเพิกเฉยและกล่าวว่าชีวิตนี้จะไม่ยอมแต่งงานกับใครนอกจาก  "เหลียงหง" ผู้เดียวเท่านั้น และเป็นเรื่องขบขันของผู้ที่ทราบเรื่องนี้

     ในส่วน "เหลียงหง" เป็นผู้ที่มีความรู้ บุคคลิกสง่าผ่าเผย เป็นที่ชื่นชมของเหล่าสตรีทั่วไป บรรดาพ่อแม่ที่มีชาติตระกูลต่างก็อยากมาได้เป็นลูกเขยแทบทั้งสิ้น
     ถึงแม้ว่าเหลียงหงจะมีความรู้ความสามารถแต่ก็ไม่สนใจที่จะรับราชการแต่อย่างใด และสิ่งที่เหลือเชื่อก็คือการที่เหลียงหงตัดสินใจแต่งงานกับเมิ่งกวง เพราะได้เห็นถึงความมีคุณธรรมและการปฏิบัติตนที่ดีของเมิ่งกวงนั่นเอง หลังจากที่ทั้งคู่แต่งงานก็ได้ไปตั้งถิ่นฐานที่เมืองอู๋ตี้ ซึ่งปัจจุบันคือเมืองซูโจว ทั้งสองครองรักด้วยการให้เกียรติและเคารพซึ่งกันและกัน ว่ากันว่า

     "เมิ่งกวง" จะเตรียมอาหารให้เหลียงหงทุกเช้า และเมื่อเลิกงานกลับถึงบ้านเมิ่งกวงก็จะจัดเตรียมอาหารและประคองจานข้าวสองมือยกสูงระดับคิ้วยื่นให้แก่เหลียงหง จนภายหลังเป็นสำนวนจีนซึ่งใช้ในการอุปมาอุปมัยถึงสามีภรรยาที่รักและให้เกียรติซึ่งกันและกัน

4.หย่วนเจียหนี่
     ว่ากันว่าหย่วนเจียหนี่เป็นสตรีที่มีหน้าตาอัปลักษณ์มากที่สุด เกิดในสมัยจิ้นตะวันออกหรือตงจิ้น มีเหตุการณ์ครั้งหนึ่งในวันแต่งงานของหย่วนเจียหนี่ ฝ่ายเจ้าบ่าวที่มีนามว่าสวี่หยินเป็นบุคคคลที่มีชื่อเสียงขณะนั้น
หลังจากที่ทำพิธีแต่งงานต่างๆเสร็จสิ้นก็จะเป็นการส่งเข้าเรือนหอ ในระหว่างที่สวี่หยินเปิดผ้าคลุมหน้านั้นก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อได้เห็นหน้าตาอันอัปลักษณ์ของหย่วนเจียหนี่ โดยวิ่งหนีออกจากห้องหอ ทางญาติๆต่างก็ช่วยกับปลอบประโลมและกล่าวกับสวี่หยินว่า "อย่าดูแต่รูปลักษณ์ภายนอกของหย่วนเจียหนี่ จะต้องให้ความสำคัญกับเรื่องการประพฤติตัวและการมีความรู้เป็นสำคัญ" และเมื่อสวี่หยินกลับเข้าไปในห้องหออีกครั้งก็ยังรู้สึกหวาดกลัว ขณะนั้นทางหย่วนเจียหนี่จึงได้กล่าวขึ้นว่า "ผู้หญิงที่ดีจะต้องมีพร้อม4ประการ" อันตัวข้านั้นขาดเพียงหนึ่งสิ่งนั่นก็คือ "ความสวยงาม" ส่วนตัวท่านละที่เป็นถึงบัณฑิตซึ่งจะต้องยึดปฏิบัติหลักคุณธรรบัณฑิต100ประการ ท่านปฏิบัติอยู่หรือไม่ ทางสวี่หยินตอบอย่างไม่ลังเลว่า ข้านั้นยึดปฏิบัติครบทุกประการ

     หย่วนเจียหนี่จึงได้ตอบกลับว่า ตามที่ข้าทราบนั้นจะต้องให้ความสำคัญเรื่องความมีคุณธรรมเป็นสิ่งแรกไม่ใช่รึ แต่สิ่งที่ข้าเห็นในตอนนี้นั้นกลับไม่เป็นดั่งเช่นที่พูด สวี่หยินรู้สึกว่าหย่วนเจียหนี่คงไม่ใช่สตรีธรรมดาจึงได้ยอมอยู่กินฉันสามีภรรยา และภายหลังจึงได้ค้นพบความมีคุณธรรมของหย่วนเจียหนี่และครองรักกันจนแก่จนเถ้า

นอกจาก 4 หญิงอัปลักษณที่มีทั้งความฉลาด มีคุณธรรมเหล่านี้แล้ว ก็ยังมีคนอื่นอีก เช่นภริยาขงเบ้ง "หวงเยว่อิง" ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ช่วยขงเบ้งตัวจริงด้วย (เช่นการคิดค้นควายเหล็กส่งเสบียงขึ้นมา) การบันทึก 4 หญิงอัปลักษณ์ในประวัติศาสตร์ มีการจดบันทึกเพียงราชวงศ์จีนตอนต้น  เพราะส่วนใหญ่ใช้ขึ้นเพื่อเป็นคติสอนใจ โดยภายหลังก็ไม่ได้รับความนิยมมากนัก แล้วอีกอย่าง..บทละครงิ้วก็จะเฮโลและนิยมนำเรื่องราวของ 4 หญิงงามมากว่านั่นเอง