หน้าแรก ตรวจหวย เว็บบอร์ด ควิซ แชร์ลิ้ง Page อัลบั้ม คำคม Glitter เกมถอดรหัสภาพ คำนวณ การเงิน ราคาทองคำ กินอะไรดี
ข้อตกลงการใช้บริการนโยบายความเป็นส่วนตัวนโยบายเนื้อหานโยบายการสร้างรายได้About Usติดต่อเว็บไซต์แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม

เรื่องจริงที่เหลือเชื่อ! ย้อนประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา เมื่อพ่อแม่เคยส่งลูกเล็ก ๆ ทางไปรษณีย์ เหมือนส่งพัสดุไปหาญาติ

เขียนโดย สร้อยนกเขา

     หากพูดถึงการส่งไปรษณีย์ หลายคนคงนึกถึงจดหมาย เอกสาร กล่องพัสดุ เสื้อผ้า หรือสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ แต่เชื่อหรือไม่ว่า ในประวัติศาสตร์ของประเทศสหรัฐอเมริกาเคยมีเหตุการณ์ที่พ่อแม่บางครอบครัวนำลูกของตนเองไปส่งผ่านบริการไปรษณีย์จริง ๆ โดยมีการติดแสตมป์และชำระค่าบริการตามน้ำหนัก เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 หรือประมาณปี ค.ศ. 1913–1915 ซึ่งเป็นเรื่องราวแปลกประหลาดที่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ปรากฏอยู่ในบันทึกของพิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา

เรื่องราวนี้ไม่ได้เป็นเพียงตำนานที่เล่าต่อกันมา แต่มีหลักฐานจากเอกสารและข่าวหนังสือพิมพ์ในยุคนั้น อย่างไรก็ตาม การส่งเด็กทางไปรษณีย์ไม่ได้หมายความว่าพ่อแม่จับลูกใส่กล่องพัสดุแล้วนำไปโยนรวมกับจดหมายหรือสิ่งของอื่น ๆ อย่างที่หลายคนอาจจินตนาการ ภาพถ่ายบางภาพที่เห็นบุรุษไปรษณีย์สะพายถุงแล้วมีเด็กทารกอยู่ข้างในนั้น ส่วนหนึ่งเป็นภาพจัดฉากเพื่อความขบขัน ไม่ใช่ภาพการขนส่งเด็กจริง ๆ

จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1913 สหรัฐอเมริกาเริ่มเปิดให้บริการส่งพัสดุทางไปรษณีย์ที่เรียกว่า Parcel Post อย่างเป็นทางการ ก่อนหน้านั้นการส่งพัสดุผ่านระบบไปรษณีย์มีข้อจำกัดด้านน้ำหนักค่อนข้างมาก โดยทั่วไปพัสดุที่มีน้ำหนักเกิน 4 ปอนด์ หรือประมาณ 1.8 กิโลกรัม ไม่สามารถใช้บริการไปรษณีย์แบบปกติได้ ต้องอาศัยบริษัทขนส่งเอกชนหรือระบบขนส่งทางรถไฟแทน

เมื่อบริการ Parcel Post เปิดตัวขึ้น ประชาชนในชนบทและเมืองต่าง ๆ จึงสามารถส่งสิ่งของที่มีน้ำหนักมากขึ้นได้สะดวกกว่าเดิม ผู้คนเริ่มทดลองใช้บริการนี้กับสิ่งของหลากหลายชนิด ทั้งอาหาร ไข่ เสื้อผ้า สินค้าเกษตร และแม้แต่สัตว์มีชีวิตบางประเภท เนื่องจากข้อบังคับในช่วงแรกยังมีรายละเอียดไม่ครอบคลุมทุกกรณี จึงเกิดช่องว่างทางกฎระเบียบที่ทำให้บางครอบครัวคิดว่าสามารถใช้บริการนี้ส่งเด็กไปหาญาติได้เช่นกัน

กรณีแรกที่มีการบันทึกไว้เกิดขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1913 ในเมืองบาเทเวีย รัฐโอไฮโอ ครอบครัวของเจสซีและมาทิลดา โบจ์ ได้นำลูกชายวัยประมาณ 8 เดือน ส่งไปยังบ้านของคุณย่าซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 1 ไมล์ หรือราว 1.6 กิโลเมตร

เด็กชายคนนี้มีน้ำหนักประมาณ 10 ปอนด์กว่า ๆ ซึ่งยังอยู่ภายในข้อจำกัดน้ำหนักพัสดุในขณะนั้น พ่อแม่จ่ายค่าไปรษณียากร 15 เซนต์ พร้อมทำประกันพัสดุไว้เป็นเงิน 50 ดอลลาร์สหรัฐ จากนั้นเจ้าหน้าที่นำจ่ายไปรษณีย์ชนบทชื่อ เวอร์นอน ลิตเทิล เป็นผู้รับหน้าที่พาเด็กเดินทางไปส่งถึงบ้านคุณย่าอย่างปลอดภัย

เรื่องนี้กลายเป็นข่าวที่สร้างความประหลาดใจให้กับผู้คนในยุคนั้น เพราะสิ่งที่ถูกนำไปส่งไม่ใช่กล่องสินค้า แต่เป็นเด็กทารกคนหนึ่งที่มีพ่อแม่เป็นผู้ฝากส่งผ่านระบบไปรษณีย์

           เด็กหญิงวัยเกือบ 6 ขวบ ที่ถูกส่งทางไปรษณีย์ไกลถึง 73 ไมล์

เหตุการณ์ที่โด่งดังมากที่สุดเกิดขึ้นในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1914 เมื่อครอบครัวหนึ่งในเมืองเกรนจ์วิลล์ รัฐไอดาโฮ ตัดสินใจส่งลูกสาวชื่อ เมย์ เพียร์สตอร์ฟ ซึ่งมีอายุเกือบ 6 ขวบ ไปเยี่ยมปู่ย่าตายายที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 73 ไมล์ หรือประมาณ 117 กิโลเมตร

ครอบครัวของเด็กหญิงเมย์ต้องจ่ายค่าไปรษณียากรเพียง 53 เซนต์ โดยนำแสตมป์ไปติดไว้บนเสื้อคลุมของเด็กหญิง จากนั้นเธอเดินทางไปกับรถไฟที่ใช้ขนส่งจดหมาย โดยมีเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ซึ่งเป็นญาติของครอบครัวทำหน้าที่ดูแลระหว่างทาง

สิ่งที่น่าสนใจคือ ค่าใช้จ่ายในการเดินทางด้วยวิธีนี้ถูกกว่าการซื้อตั๋วรถไฟโดยสารสำหรับเด็กในยุคนั้น ครอบครัวบางแห่งจึงมองว่าเป็นวิธีเดินทางที่ประหยัดและสะดวก โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทที่การเดินทางยังไม่สะดวกเหมือนปัจจุบัน

เรื่องของเมย์กลายเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดในประวัติศาสตร์การส่งเด็กทางไปรษณีย์ และยังมีภาพถ่ายของเธอที่ได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์แห่งชาติสหรัฐอเมริกาอีกด้วย


      ทำไมผู้ปกครองจึงกล้าฝากลูกไว้กับบุรุษไปรษณีย์?

หากมองจากสังคมปัจจุบัน การนำเด็กไปฝากไว้กับบุรุษไปรษณีย์เพื่อเดินทางข้ามเมืองหรือข้ามรัฐอาจเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือและมีความเสี่ยงอย่างมาก แต่ในสังคมอเมริกันชนบทช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 บุรุษไปรษณีย์เป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญต่อชุมชน

เจ้าหน้าที่นำจ่ายจดหมายในพื้นที่ชนบทมักเป็นคนที่ชาวบ้านรู้จักคุ้นเคยกันดี เพราะต้องเดินทางผ่านเส้นทางเดิมเป็นประจำ พวกเขาไม่ได้ทำหน้าที่เพียงส่งจดหมายเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้เชื่อมโยงข่าวสารและความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวที่อยู่ห่างไกลกันด้วย



ดังนั้น การฝากเด็กไปกับเจ้าหน้าที่ที่ครอบครัวรู้จักจึงเป็นสิ่งที่บางคนในยุคนั้นยอมรับได้ แม้จะเป็นแนวทางที่แปลกประหลาดเมื่อเทียบกับมาตรฐานความปลอดภัยในปัจจุบันก็ตาม

นักประวัติศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์แห่งชาติสหรัฐฯ พบหลักฐานเกี่ยวกับกรณีการส่งเด็กทางไปรษณีย์ประมาณ 7 กรณีในช่วงปี ค.ศ. 1913–1915 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง แต่ไม่ได้เป็นบริการปกติหรือเป็นเรื่องที่แพร่หลายไปทั่วประเทศ


       เมื่อทางการเริ่มรู้ว่าไปรษณีย์กำลังถูกใช้ส่งมนุษย์

เมื่อเรื่องราวการส่งเด็กเริ่มปรากฏเป็นข่าวมากขึ้น หน่วยงานไปรษณีย์ของสหรัฐฯ ก็เริ่มตระหนักว่าบริการ Parcel Post กำลังถูกนำไปใช้ในลักษณะที่ไม่เหมาะสม

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1914 มีทั้งกรณีเด็กหญิงเมย์และการสอบถามจากประชาชนเกี่ยวกับการส่งเด็กผ่านไปรษณีย์ ทำให้อัลเบิร์ต เอส. เบอร์เลสัน ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีไปรษณีย์สหรัฐฯ ในขณะนั้น ออกคำสั่งไปยังที่ทำการไปรษณีย์ทั่วประเทศว่า ห้ามรับมนุษย์ทุกคนเข้าสู่ระบบไปรษณีย์ ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่

แต่ถึงแม้จะมีคำสั่งห้ามแล้ว เหตุการณ์ลักษณะนี้ก็ยังเกิดขึ้นอีกในบางพื้นที่ เนื่องจากการบังคับใช้กฎระเบียบในแต่ละท้องถิ่นไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกันทั้งหมด

หนึ่งในกรณีที่น่าสนใจเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1915 เมื่อมีการส่งเด็กหญิงวัย 6 ขวบจากรัฐฟลอริดาไปยังรัฐเวอร์จิเนีย เป็นระยะทางประมาณ 720 ไมล์ หรือประมาณ 1,160 กิโลเมตร โดยเสียค่าไปรษณียากรเพียง 15 เซนต์

ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1915 เด็กหญิงม็อด สมิธ วัย 3 ขวบ ได้เดินทางผ่านระบบไปรษณีย์เป็นระยะทางประมาณ 40 ไมล์ ภายในรัฐเคนทักกี เพื่อไปเยี่ยมแม่ที่กำลังป่วย เหตุการณ์นี้กลายเป็นกรณีสุดท้าย ๆ ที่มีหลักฐานว่าเด็กสามารถเดินทางผ่านระบบไปรษณีย์ได้สำเร็จ และทำให้เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ระดับสูงต้องเข้ามาสอบสวนผู้เกี่ยวข้อง


     จากเรื่องแปลกในอดีต สู่กฎหมายห้ามส่งมนุษย์ทางไปรษณีย์

หลังจากนั้น หน่วยงานไปรษณีย์สหรัฐฯ ก็เพิ่มความเข้มงวดในการควบคุมสิ่งของที่สามารถส่งผ่านระบบไปรษณีย์ได้ และในปี ค.ศ. 1920 ยังมีการยืนยันข้อห้ามในระดับกฎหมายของรัฐบาลกลางเกี่ยวกับการส่งมนุษย์ผ่านไปรษณีย์ด้วย

เรื่องราวเหล่านี้จึงค่อย ๆ กลายเป็นเพียงหน้าประวัติศาสตร์ที่ผู้คนในยุคหลังนำกลับมาศึกษาและพูดถึงในฐานะเหตุการณ์ที่แปลกประหลาดที่สุดเรื่องหนึ่งของระบบขนส่งในอเมริกา

ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา หรือ National Postal Museum ซึ่งอยู่ภายใต้สถาบันสมิทโซเนียน ได้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าวเอาไว้ เพื่อแสดงให้เห็นถึงช่วงเวลาที่บริการไปรษณีย์กำลังพัฒนา และประชาชนยังไม่เข้าใจขอบเขตของสิ่งที่สามารถส่งผ่านระบบนี้ได้อย่างชัดเจน

สิ่งที่ควรทำความเข้าใจคือ เรื่องนี้ไม่ได้หมายความว่าในอดีตสหรัฐอเมริกาอนุญาตให้ประชาชนส่งลูกทางไปรษณีย์ได้อย่างเป็นทางการ แต่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงที่กฎระเบียบยังมีช่องว่าง และเจ้าหน้าที่บางแห่งยอมรับการเดินทางของเด็กผ่านระบบดังกล่าว ก่อนที่ทางการจะออกคำสั่งห้ามอย่างชัดเจน

เมื่อมองย้อนกลับไป เรื่องราวนี้สะท้อนให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างสังคมในอดีตกับปัจจุบันอย่างมาก ในยุคที่การเดินทางยังลำบาก รถยนต์ยังไม่ได้แพร่หลาย และระบบขนส่งยังมีข้อจำกัด ผู้คนจึงต้องอาศัยบริการที่มีอยู่เพื่อเชื่อมโยงครอบครัวและชุมชนเข้าด้วยกัน

เรื่องการส่งเด็กทางไปรษณีย์จึงเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจว่า เมื่อเทคโนโลยีและบริการใหม่เกิดขึ้น แต่กฎหมายยังตามไม่ทัน บางครั้งผู้คนก็สามารถนำสิ่งใหม่เหล่านั้นไปใช้ในรูปแบบที่แม้แต่ผู้คิดค้นระบบเองก็คาดไม่ถึง

จากอดีตที่มีคนส่งจดหมายและพัสดุไปหากัน วันนี้เราอาจนึกไม่ถึงเลยว่า ครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์อเมริกา เคยมีพ่อแม่บางครอบครัวใช้บริการไปรษณีย์เป็นวิธีพาลูกไปหาญาติ โดยเสียค่าแสตมป์เพียงไม่กี่เซนต์เท่านั้น


     แหล่งข้อมูลและหลักฐานทางประวัติศาสตร์

1\. [Smithsonian Institution – Fact or Myth? Sending Babies in the Mail](https://www.si.edu/collections/snapshot/special-delivery?utm_source=chatgpt.com) บทความตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการส่งเด็กทางไปรษณีย์


      [National Postal Museum – Very Special Deliveries](https://postalmuseum.si.edu/very-special-deliveries?utm_source=chatgpt.com) ประวัติเด็กหญิงเมย์ เพียร์สตอร์ฟ และเหตุการณ์ส่งเด็กในปี ค.ศ. 1914


      [National Postal Museum – The 20th Century: Parcel Post](https://postalmuseum.si.edu/the-20th-century-parcel-post?utm_source=chatgpt.com) ประวัติการเริ่มต้นบริการส่งพัสดุ Parcel Post


      [History.com – When People Used the Postal Service to 'Mail' Their Children](https://www.history.com/articles/mailing-children-post-office?utm_source=chatgpt.com) รวบรวมเหตุการณ์และกรณีการส่งเด็กหลายรายในช่วงปี ค.ศ. 1913–1915


      [National Postal Museum – The Oddest Parcels](https://postalmuseum.si.edu/research-article/100-years-of-parcels-packages-and-packets-oh-my/the-oddest-parcels?utm_source=chatgpt.com) หลักฐานเกี่ยวกับพัสดุแปลกประหลาดและกรณีการส่งเด็กในอดีต

⚠ แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม 
สร้อยนกเขา's profile
มีผู้เข้าชมแล้ว 5 ครั้ง
เขียนโดย สร้อยนกเขา
ฉันชอบเขียนบทความต่าง ๆทั้งจดจำและเรียบเรียงมาเองตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษา
เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้โดยการ VOTE และ SHARE
Hot Topic ที่น่าสนใจอื่นๆ
เลขน่าจับตา "แต๋วจ๋า พารวย" วันที่ 1 ธันวาคม 2569ปั๊มน้ำบรอดสตรีท 1854 เมื่อ จอห์น สโนว์ ถอดรหัสต้นตอการระบาดของอหิวาตกโรคในย่านโซโหเปิด 7 คนดังระดับโลก ที่เคยปรากฏตัวในงานเลี้ยงสุดเอ็กซ์คลูซีฟ ณ สถานที่ส่วนตัวของไทย10 ทางหลวงที่ยาวที่สุดในไทย อันดับ 1 ยาว 1,270 กม. ผ่าน 13 จังหวัด ไม่ใช่พหลโยธินทำไมชุดขุนนางไทยโบราณถึงดูเหมือนชุดเจ้าที่ศาลพระภูมิ?แม่น้ำหนึ่ง งวด 1 ธ.ค. 69 เลขธูปปู่ 395 ชุดหัวใจ 6 คู่ 549-369 และอีก 10 ชุดเลขสองตัวเลข"ม้าวิ่ง" 1 ธันวาคม 2569เหงื่อออกเยอะตอนออกกำลังกาย ไม่ได้แปลว่าร่างกายเผาผลาญเยอะเปิดรายชื่อ 5 ซูเปอร์สตาร์ระดับโลก ที่เคยใช้บริการเรือยอชต์หรูเที่ยวทะเลอันดามันของไทย3 สำนักดังปล่อยแนวทางงวด 1 ธันวาคม 2569 ขนมไทย อ.น๊อตตี้ ใต้ฟ้า และเจ๊เขียว มีชุดเลขให้จับตาเปิด 4 จังหวัดไทยที่มีทรัพยากรแร่หลากหลาย ตั้งแต่ทองคำ ดีบุก ไปจนถึงแร่โลหะประวัติความเป็นมาและเรื่องราวน่ารู้ของไพ่
ดู Hot Topic ทั้งหมด
กระทู้อื่นๆในบอร์ด สาระ เกร็ดน่ารู้
วาดรูปเทพีเสรีภาพเสร็จใน 43.5 วินาที! “เดวิด การิบัลดี” คว้าสถิติโลกกินเนสส์ฉลอง GWR Day 2026เผยเบาะแสหลุมฝังศพแองโกล-แซกซอน "ร่างทรายลึกลับ" ที่ซัตตัน ฮู (Sutton Hoo) โดยทีม Time Teamเปิด 4 จังหวัดไทยที่มีทรัพยากรแร่หลากหลาย ตั้งแต่ทองคำ ดีบุก ไปจนถึงแร่โลหะปั๊มน้ำบรอดสตรีท 1854 เมื่อ จอห์น สโนว์ ถอดรหัสต้นตอการระบาดของอหิวาตกโรคในย่านโซโห
ตั้งกระทู้ใหม่