ประสบการณ์ในต่างแดน สักการะพระสังฆราชสายธรรมยุตในพนมเปญ

สักการะคือความสุขที่หาได้ยาก มีเรื่องราวหลายหลากสื่อสารประสม 

มีชีวิตอยู่ดได้ด้วยความอดทน สร้างสมความศรัทธาต่อหน้าคน

ความสุขสร้างได้ด้วยศรัทธา เดินทางเพื่อทำธาราสนุกหลายหลาย 

การละตัดจากทางโลกสู่ทางธรรม อาจจะนำซึ่งความสุขประสบการณ์

    คงไม่มีใครบอกเราว่าในวันข้างหน้านั้นเราจะต้องเจอกับอะไรบ้าง  ในครั้งนี้นั้นเราได้เดินทางไปคนเดียวและต้องใช้ชีวิตตัวคนเดียว ไม่มีคนที่สามารถที่จะรู้จักเรานั้นได้  เกิดจากการสร้างประสบการณ์ ในบางครั้งนั้นเราเดินทางเพื่อที่จะเข้าวัด เพื่อที่จะทำบุญถวายสังฆทาน ในวันพระ ซึ่งวันพระนั้น การที่เรานั้นไปทำบุญทที่วัดนั้นเป็นการสละเสียซึ่งความโลภ เพราะคนเรานั้นจะมีในเรื่องของความรัก โลภ โกรธและหลง หากว่าเรานั้นอาจจะจะกำหนดสักหนึ่งวันในการละซึ่งความตระหนี่ หันกลับมาถวายทานต่อคนเรา

    เมื่อเรานั้นเจอพระสังฆราชสายธรรมยุต เพราะว่าในประเทศที่เรานั้นไปอยู่มีการแบ่งสายของพระออกเป็นทั้งหมดสองสาย สายแรกนั้นคือธรรมยุต และอีกสายคือสายธรรมกาย หากว่าเรานั้นต้องการและศรัทธาที่จะทำบุญกับพระในวัดไหนเรานั้นสามารถที่จะเข้าไปทำบุญที่นั่นเลย

  ไม่ต้องรอหรือมีการบังคับในเรื่องของการทำบุญ เมื่อเรานั้นเดินทางไปที่วัด สิ่งที่เรานั้นเตรียมคือการเลือกซื้อของใช้ที่เรานั้นต้องการที่จะทำบุญ ไม่ต้องการที่จะไปยกในส่วนของถังที่มีการจัดไว้   การที่เรานั้นไปวัดแล้วรู้ขั้นตอนในการถวายของให้พระนั้นถือว่ายินดีมากในการจะประสบในเรื่องของความสุขทางใจ  ใจเรานั้นหากว่าคิดดีทำดี และไม่วุ่นวายนั้นความสุขก็จะเกิดขึ้นเสมอ แต่หากว่าไม่เข้าใจในความเป็นไป ทำอะไรก็ทำไปไม่ได้สนใจ ก็ต้องหันกลับมามองตนเองว่าใจของเรานั้นนำไปจับไว้กับอะไรมากกว่าตัวเราไหม

    ครั้งที่เรานั้นไปทำบุญท่านได้ให้คติในการดำเนินชีวิตด้วยภาษาไทย ใจที่นิ่งสงบนิ่งเงียบไม่มีอารมณ์ในการต้องการให้เรานั้นรู้ผิดชอบชั่วดี สิ่งไหนควรทำสิ่งไหนไม่ควรทำเราอาจจะลองถามใจของเรานั้น อาจจะมองไปถึงความหลากหลายที่ไม่เข้าใจ 

   เพื่อนเรานั้นเขาเคยถามเราว่า ทำไมเรานั้นต้องการที่จะไปวัด เพื่อที่จะปฏิบัติในสิ่งที่ดีที่ชอบ การได้ฟังธรรมตามกาลนั้นทำให้เรานั้นมีความสุขลดในเรื่อง ของความตระหนี่ 

   สิ่งที่เรานั้นเจอกันในแต่ละครั้งนั้น เราเจอกันในสถานการณ์ที่เรานั้นไปปฏิบัติธรรมประมาณหนึ่งชั่วโมงในวัดของเรา การปฏิบัติการหลักธรรมในเวลาหนึ่งชั่วโมงนั้นสร้างความสุขให้กับคนเราได้มากกว่าทุกอย่าง

    การปฏิบัติธรรมนั้นทำให้เรานั้นมีความนิ่งในเรื่องของการทำงาน  และหยุดในเรื่องที่วิ่งมาทั้งวัน คนเรานั้นวิ่งกับเส้นทางของตนเองอย่างไม่มีเวลาในการพัก  ใจของเราหรือร่างกายของเรานั้นจะเพลีย กายที่ไม่ได้หวั่นไหวในเรื่องต่างๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากนั้น  ในคนเรานั้นจะมีการฟังธรรมตามกาล เพื่อที่จะชะโลมใจของเรานั้นให้ตัวเรานั้นมีความสุขที่มากกว่า 

   ไม่มีชีวิตของใครที่มีความสมบูรณ์มากกว่าใคร  ในเมื่อเส้นทางชีวิตนั้นต่างกัน เราจะต้องมีเวลาในการเพิ่มในส่วนของบารมีของตนเอง คือการสวดมนต์ นั่งสมาธิและฟังธรรมตามกาล เพื่อสร้างสุขที่หาได้ยากกว่าที่ไหนๆ