บางครั้งชีวิตก็ต้องอยู่คนเดียว หิวคนเดียวก็ได้เช่นกันแปลกอะไร

             ทุกอย่างจะลงตัวแม้ว่าเรานั้นจะเสียใจหรือว่าไม่สบายใจมากขนาดไหน

เนื้อย่างได้สักชุดนั้นจะเยียวยา อร่อยหยุดในทุกปัญหา 

เพียงแค่เวลาไม่นาน อร่อยถามกันได้ที่ไหนขอให้ได้ลอง

อายุนั้นไม่ได้สำคัญ จะมากจะน้อยจะเด็กจะผู้ใหญ่ตัองหลงใหล 

อาหารเย็นบางครั้งคิดไม่ออกทานอะไร เข้าร้านจัดสักชุดได้อร่อยครัน

    เชื่อว่าทุกคนนั้นเคยผ่านช่วงวัยรุ่น  ในตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยนั้น อาหารที่จะเยียวยาในทุกสิ่งเป็นอะไรไปไม่ได้ นั่นคือเนื้อย่างเกาหลี ที่มีครบทั้งเนื้อ นมไข่ เนื้อสัตว์และตบท้ายด้วยผลไม้ ในการกินนั้นหากว่าเรานั้นไปคนเดียวสิ่งที่เรานั้นต้องเตรียมคือถุง เพราะว่าอาจจะต้องห่อกลับบ้านกินไม่หมด คนส่วนใหญ่จึงต้องไปกันสองคนจะได้ช่วยกันในการรับประทานให้หมด

   คร้ังนี้นั้นเราไม่ได้ชวนใครไป ไปกินคนเดียวเพราะว่าหิว เดินขึ้นไปนั้นพนักงานเดินมาถามว่าเรานั้นมากี่ท่าน เราเองนั้นเลยตอบว่ามาคนเดียว พนักงานมองหน้าแล้วถามต่อว่าจะห่อกลับบ้านใช่ไหม  เราตอบว่าทานที่นี่ แน่นอนมันเป็นเรื่องแปลก เพราะว่าแต่ละโต๊ะนั้นไม่มีคนที่มาทานคนเดียว มากับเพื่อนเป็นกลุ่ม มากันสองต่อสอง แต่เรานั้นไม่สนมาคนเดียวอร่อยได้เช่นกัน

   ในการสั่งในเรื่องของเครื่องดื่มนั้นก็ไม่มีขวดเล็กเสียด้วยในตอนกลางคืน ตอนนั้นเราเองมาประมาณหนึ่งทุ่ม เลยนั่งเล่นโทรศัพท์รอ พนักงานนั้นยังเอาแก้วมาให้สองใบ เราไม่ได้ว่าอะไรเราก็เทใส่ทั้งสองแก้วเลย พร้อมทานคนเดียว  หากว่าเรานั้นทานในร้านแล้วเราไม่ต้องห่วงในเรื่องของเจ้าน้ำจิ้ม เพราะว่าเราสามารถที่จะเติมได้ตลอดเวลา  ส่วนถ้วยนั้นไม่ต้องล้าง น้ำแข็งนั้นเราก็ต้องมี 

   เลือกมุมที่เงียบสงบ ในการไปทานเนื้อย่างนั้นสิ่งแรกที่เรานั้นต้องเลือกคือ ในส่วนของที่นั่ง เรานั้นนั่งขอบถนน อาจจะมีความสุขมากกว่าการนั่งข้างใน  เพราะข้างในนั้นจะมีคนเดินไปมา วุ่นวายแต่หากว่าเรานั้นนั่งส่วนตัวในขอบ มีบ้างแต่ว่าจะไม่เดินเยอะเท่ากับที่เรานั้นนั่งตรงกลาง ลมโชยและเย็น  อีกอย่างคือแสงไฟจะเลือนลางไม่สว่างมาก ไม่ร้อนอากาศดี 

   เราเองใช้เวลาในการกินชุดเล็กนั้นประมาณสองชั่วโมง กินไปพักไปเพราะว่าเยอะเหมือนกัน ในจำนวนของอาหาร เพราะว่าเขาเตรียมในส่วนของวัตถุดิบมาเพื่อสำหรับสองคนนั้นขึ้นไป แต่เรานั้นมาทานคนเดียว เน้นอร่อยและอิ่มหิวมานาน 

    ถือว่าไม่มากแต่เรานั้นจะกินไม่ทันไฟ  เพราะพอไฟนั้นร้อนขึ้นเราจะใส่ในส่วนของเนื้อลงไม่ทัน ทั้งพลิกทั้งย่างทั้งต้ม จึงไม่ค้อยทันในการกิน ไม่มีเพื่อนช่วยหยิบ จึงต้องกินแบบย่างเสร็จแล้วปิดไฟเพื่อที่จะกินในส่วนที่เรานั้นย่างเรียบร้อย เลยต้องใข้เวลานานหน่อยแต่ก็อร่อยเหมือนกัน

    เพื่อนเราคนนึงนั้นบอกกับเราว่า เขาไม่เคยที่จะกินข้าวคนเดียวแม้แต่ครั้งเดียว เวลาที่ต้องทานข้าวคนเดียวนั้นเขาจะไม่คุยกับใคร เพราะว่าไม่อยากที่จะสื่อสารด้วย  

    หลายคนนั้นไม่ว่าโลกจะใหญ่ขนาดไหน ร้านเนื้อย่างจะมากกว่าาองร้านสามร้าน สุดท้ายแล้วก็มาเจอกันในร้าน การนั่งหันหน้าเขาไปทางแม่น้ำนั้นอาจจะทำให้เรานั้นไม่รู้ แต่ว่าคนที่มองเรานั้นอาจจะบอกว่าเรานั้นไม่ไหว้หรือทักทายกัน