แสดงรำแคนเที่ยวงาน 9 ชนเผ่าบ้านเวียงราชพลี อำเภอเชียงรุ้ง ที่จังหวัดเชียงราย

การแสดงกลางแจ้งที่หาชมได้ยากในสมัยนี้ เพราะอยู่ที่หลากหลายในเรื่องราว 

ทั้งชีวิตความเป็นอยู่ที่เปล่าเปลี่ยว เปลี่ยนมาช่างสุดเสียวในทุกท่า

การแสดงที่เรานั้นมาเจอ  เรียกกันว่าลำแคนเครื่องดนตรีที่แพร่หลาย

 เมื่อเห็นหญิงได้แสดง กันเทียมชาย  ความหลากหลายสิ่งล้ำค่าตามกาลเรียน

   ครั้งนี้เราขึ้นมาที่เชียงรายถูกช่วงเวลา เพราะว่าเรานั้นได้เห็นจากการโฆษณาเพื่อให้คนมาเที่ยว หลังจากที่มีการระบาดโรคแล้ว หลายที่ต้องมีการงดในส่วนของสถานที่ท่องเที่ยว เพราะว่าช่วงนั้นแทบจะไม่มีใครที่เดินทางมาเที่ยวนอกบ้าน  น่ากลัวมาก เราเองนั้นมาเที่ยวแบบไม่มีกำหนดกลับ ไปเรื่อยๆ ตามที่คนแนะนำ

   วันนี้จะมาดูและชมในการแสดงที่เขานั้นเรียกว่า รำแคน  การแสดงที่เป็นของชาวม้ง  ซึ่งในงานนั้นมีชนเผ่ามาร่วมกันทั้งหมด เก้าชนเผ่าด้วยกัน การแสดงนั้นสามารถที่จะบ่งบอกในความแตกต่างที่หลากหลายเสมอ

     การแสดงนี้ถือว่าค่อนข้างแปลกและมีความแข็งแรงมาก เพราะว่าต้องแบกคนทั้งคนบนบ่า และยังเล่นดนตรีไปด้วย หากว่าถามว่าชายนั้นไม่ค่อยเท่าไหร่ มีการแบกหญิงด้วย คนที่อยู่ด้านบนจะเล่นเครื่องดนตรีอีกตัว ข้างล่างอีกตัว สวยสะดุดตามาก ลมต้องเยอะนะหากว่าใครคนนั้นต้องการที่จะเป่า 

   การแสดงนั้นจะต้องนำเด็กขึ้นไปด้านบน มันเหมือนการรำแคนต่อแคน  ที่แคนนั้นจะต้องไพเราะและสามารถที่จะส่งต่อให้กับผู้อื่นได้  

  ทุกท่วงท่าลีลานั้น มีความงดงาม แม้ว่าแดดนั้นจะร้อนขนาดไหน นักแสดงนั้นไม่หวั่นเพราะว่าแดดร้อนจริงแต่ อากาศนั้นยังคงความหนาวเย็นเพราะว่าในเชียงรายนั้นถือว่าไม่ร้อน แต่แดดแรงทะลุผิว  

   หากว่าเรานั้นสังเกต มีความเหมือนแคนบ้านเราเหมือนกัน แต่ว่าของเขานั้นจะโปร่งไม่ได้มิดชิดเหมือนเรา เรานั้นใช้ไม้มาเรียงต่อกัน แต่ที่นี่จะมีไม้มาเรียงเหมือนกันแต่ว่าห่าง

     ตัวเล็กใจเกินร้อยมากดีหน่อยว่ามีในส่วนของหญ้าในการเต้น หากว่าเต้นไปแล้วตกอาจจะเจ็บน้อยลง การวาดท่วงท่าในการรำนั้นสามารถที่จะทำได้ในเสียงเพลงที่เรานั้นเรียน วาดแคนไปมาให้คล่องตัว

    สิ่งที่สื่อสารออกมาคือความตั้งใจ  เพราะว่าด้านหน้าทั้งสามคนนั้นคือเยาวชนที่ถึงแม้ว่าเขานั้นจะตัวเล็กแต่สามารถที่จะเปลี่ยนตัวเองนั้นได้ เราเองต้องการที่จะสอนให้เขานั้นเข้าใจ แต่พอเรื่องราวนั้นมันเกิดขึ้นมาสุมทำให้สิ่งที่เกิดขึ้นบางคนนั้นไม่มีภาวะโรคซึมเศร้าจะไม่เป็น พอตนเองเป็นหนักมาก  หมอเลยบอกว่าแบบนี้รักษาให้หายไม่ได้ ต้องค่อยๆ ทำตัวเองนั้นให้ดีขึ้น

    คนที่มาชมการแสดงไม่มีใครที่เดินถอยหรือออกไปเลย การแสดงนั้นถึงขั้นมาก