ปิดทองฝังลูกนิมิต วัดพระพุทธบาทสี่รอย

ความศรัทธานั้นมาคู่ความสุข เราทำทุกอย่างด้วยความพอใจ 

บุญคือความสุขสำราญ เบิกบานรื่นเริงเสริมบารมี 

รอยยิ้มสร้างความสุขให้คนรอบไป  กำลังใจความสุขนำพาสู่หรรษาสบาย

    ไม่มีความบังเอิญในโลกใบนี้มีคนกล่าวไว้ เหมือนจะเป็นจริงได้ สถานที่ทุกที่เหมือนกันกับว่าทุกอย่างนั้นมันสามารถที่จะทำได้ทั้งหมด เราเองเดินออกมาจากที่นี่ด้วยความสาใจอย่างมาก หลังจากที่ได้กราบไหว้เพิ่มความสำราญ ตอนนั้นเราเองยังไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ขึ้นมาที่วัดพระพุทธบาทสี่รอย มีคนบอกเราว่าจมีการเดินขึ้นเพื่อสักการะพระพุทธาทสี่รอยตอนตีสอง เราคิดในใจอยากไปนะ แต่ยากมากในการที่จะตื่นมาแล้วเราเองยังไม่ออกจากศีล ไม่ไปแล้วคิดในใจ 

      ตอนบ่ายหลังจากการลาสิขาและเลิกวิปัสสนา เราได้ขึ้นไปที่นั่นจริง ระยะทางไกลมากสามชั่วโมงเดินทางไม่ถึงไหน เราเองเดินทางมาถึงแล้วในที่ทางเข้า สวยงามมากได้ยินว่าคณะนั้นเพิ่งจะเดินเท้าขึ้นมาถึงแล้วไปพักผ่อนแล้ว

     สำหรับทางเข้านั้นมากไปด้วยผู้คนและโรงจอดรถที่เรียงราย ความศรัทธาของคนที่นี่คือเยอะมากไม่ว่าจะมองไปมุมไหนก็สวยสะดุดตา คงไม่ยากมากหากว่าเรานั้นจะเดินขึ้นยังบันไดแต่ขอฝากท้องในร้านกาแฟด้านล่างก่อนจะเดินขึ้น  ลานกว้างขนาดใหญ่ที่มองไปทางไหนก็สุดลูกหูลูกตา

    ตอนนี้อาจจะประตูใหญ่ยังไม่เรียบร้อย แต่ก็ยังสวยงามขนาดนี้ ด้านในยังมรในการทำบุญจริงในการทำบุญนั้นเราต้องเข้าใจว่าหากว่าเรานั้นไม่มีกำลังทรัพย์เรานั้นสามารถที่จะ ส่งกำลังทางใจได้ใจดีใจบริสุทธิ์ดีเสมอ เราทั้งหมดเดินขึ้นบันไดอีกประมาณสองชั่วโมงเขาจะปิดแต่เรานั้นเดินจนทั่ว ติดทองจนไปถึงติดตัวเองหน้าทองเดินออกมาเลย 

       ตอนนั้นคือร่วมในการทำบุญเพราะยังพอมีในส่วนของทรัพย์สินอยู่บ้างแต่พอมาแล้วกลับเข้าใจได้ว่าวัดนั้นกำลังที่จะมีการสร้างสถานที่ใหญ่มากขึ้นกว่าเดิม  ตรงพระพุทธบาทสี่รอยนั้นยังมีคนจำนวนมากเดินมาหาหลายสิ่งที่เรานั้นต้องการเช่นกัน ทุกครั้งที่มองรอยพระบาทเรานั้นลองนึกเหมือนกันว่าเรานั้นจะต้องพบอะไรบ้างหากว่าเราเกิดในสมัยนั้น  เท้าจะใหญ่ขนาดนี้แล้วตัวจัขนาดไหน 

   วันนี้นั้นมีความสุขมากที่ได้มาที่วัดแห่งนี้และคิดว่าน่าจะเป็นในครั้งแรกที่ได้มาในจังหวัเชียงราย และเที่ยวยาวไปยังลำพูนเชียงใหม่ขึ้นไปจนถึงเกาะหลายที่ 

     ดอกไม้แห่งความศรัทธาที่ส่งผ่านความเข้าใจไปถึง ยากมากที่จะตราตรึงเสมอเหมือน เปรียบเหมือนว่าวที่ขาดรุ่งริ่งไม่ทิ้งตรึงแต่ก็ยังดึงสายว่าวลอยต่อไป หากความรักยังคงเดินไปข้างหน้าก็คงเหมือนดอกไม้ที่ยังส่งกลิ่นหอมกรุ่นใจ  

    หลายคนบอกว่าเรานั้นสายมูไหม คำตอบคือม่เราไม่ได้สายอะไร สายกลางสบายๆ ไม่ได้จริงจังอะไรมาก บางครั้งเราเองก็ยังต้องพยายามที่จะเอาตัวรอดด้วยตนเอง ทำบุญเท่าที่เรานั้นมีโอกาส แม้ว่าจะมีไม่มากแต่เราก็ทำไปแล้วไม่เดือดร้อนตัวขิงเราเอง

     เราเชื่อตามนั้นศรัทธาในพระองค์  ตามตำนานนั้นเล่าว่าพระพุทธเจ้านั้นเคยเดินมาประทับที่นี่ ถึงสี่พระองค์และรอยเท้านั้นเวลาที่เรานั้นมองเหมือนพยายามที่จะมอง กว่าจะนับครบ ในนั้นจะมีในส่วนของน้ำนั้นไหลออกมาบ้าง สีดำสนิทเลย กราบไหว้ก่อนเดินทางชมรอบวัดสวยงามและบรรยากาศดี

     หากว่าเรานั้นจะเดินมาไปเราสามารถที่จะขับรถส่วนตัว ขึ้นไปที่วัดได้เลย ถนนหนทางนั้นดีมาก สะดวกแต่ว่าจะต้องได้เจอป่าอยู่หลายช่วงเหมือนกัน แต่สนุกแน่นอนในการเดินทาง