ศิลปะบนเตียงนอน โรงแรมสยามธาราพาเลชมหาสารคาม

ศิลปะที่เรานั้นมองเห็น อาจจะเป็นเฉกเช่นความพริ้วไหว

ผ้าขนหนูอาบน้ำเช็ดตัวพลัน เข้ามานั้นมองดูสะดุดตา 

ลองเดาเองสิว่าคืออะไร เป็นดอกไม้ใช่ไหมทำไมมีกา

หรืออาจจะเป็นช้างข้างๆ เป็นชฎา เป็นอะไรหนาลองมองกัน

หากว่าเรานั้นเข้าพักในโรงแรมไทย มีหลากหลายศิลปะคอยต้อนหา 

บางครั้งเราไม่ได้สนใจจะนำพา กระโดดขึ้นนอนบนเตียงดึงผ้ามาห่มและนอน

   เป็นอีกครั้งในการเดินทางที่ต้องเดินทางข้ามประเทศข้ามชายแดนเพื่อที่จะพานักศึกษามาศึกษาในประเทศไทย แต่หากว่าย้อนกลับมาในปัจจุบันนี้น่าจะมาไม่ได้แล้ว เพราะว่าเรื่องราวเยอะหน่อย ตอนนั้นเรานอนในห้องนอนคนเดียว เพราะว่าสามารถที่จะเบิกได้ หากเป็นอาจารย์นอนห้องละคน 

    ส่วนตัวมากเพราะว่าเข้ามาแล้วไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นเพราะว่าเรานั้นเดินทางมาถึงหนึ่งทุ่มเกือบสองทุ่ม ทานอาหารอะไรเรียบร้อยแล้ว หลังจากส่งนักเรียนเข้าห้องแล้ว เราก็พักผ่อนไม่ได้อยากไปไหน ส่วนในนักเรียนนั้นอยากไปไหนได้แต่ว่าจะต้องกลับมาเข้านอนก่อนเที่ยงคืน ถือว่าคุยกันรู้เรื่อง เข้ามาในห้องนั้นชอบมากในการจัดมุมที่ทำให้ผู้อยู่นั้นสามารถที่จะเปิดออกไปที่ระเบียงแล้วเห็นทุ่งข้าว นั่งกินลมชมวิวในตอนเช้า

  โรงแรมนี้เป็นโรงแรมในเมืองที่มีในส่วนของป่า ในหมู่บ้านเอื้ออาทร จึงถือว่าไม่ได้อยู่ในย่านของชุมชนมากเท่าไหร่นัก ตอนเช้าจึงเงียบไม่มีการหุงหาอาหารของชาวบ้าน ไม่มีกลิ่นของการก่อไฟเพื่อทำอาหาร ไม่มีเสียงดังจากตลาดสะท้อนมา นอนได้สบายแต่ว่าหน้าที่เรานั้นต้องขึ้นรถล้อหมุน 8 นาฬิกาสามสิบนาที

      ในห้องเรานั้นเข้ามาถือว่าไม่กว้างมากเน้นในส่วนของการใช้งานในการนอน มีตู้ด้านหน้าในการดูทีวี เตียงนอนจริงแล้วนอนได้สองคน แต่เรานอนคนเดียวสบาย โล่งมากจนได้นำกระเป๋ามานอนเป็นเพื่อนด้วย

    การนอนโรงแรมถามว่าเรานั้นนอนหลับไหม คำตอบคือหลับเพราะว่านอนบ่อยแล้วไม่มีว่าเปลี่ยนสถานที่ใหม่แล้วปรับตัวนอนไม่ได้ นอนหลับสบายเพราะว่ามีแอร์อากาศเย็น แต่หากว่าเรานั้นนอนคนเดียว จะเปิดจนแอร์เย็นแล้วก่อนนอนจะปรับให้เป็นอุณภูมิห้องไม่ให้อากาศเย็นจนเกินไป

    มุมนั่งเล่นในตอนเช้า หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ นักศึกษาจะมาหาเพราะว่าจะมาเล่นด้วยกลัวว่าอาจารย์จะเหงา เลยมีมุมในการถ่ายภาพในยามเช้า  เรานั้นสอนนักเรียนมหาวิทยาลัย วุฒิภาวะของเขามีแล้วในเรื่องของการรับผิดชอบต่อตนเองตรงเวลานั้นไม่มีปัญหาเร็วกว่าเราเสียอีก

    การเดินทางไปที่ไหนก็ตาม คิดเสมอว่าเรานั้นไม่ได้มานอนพักผ่อนเรามาทำงาน หากว่าเรานั้นไปเที่ยวเราค่อยพักผ่อนให้เต็มที่ มาแบบนี้ต้องกระตือรือร้น  เวลานั้นเป็นสิ่งสำคัญจะต้องทำตัวให้แตกต่างจากการที่เรานั้นอยู่ที่บ้าน  เรื่องราวหลากหลายเรื่องเกิดขึ้นระหว่างทางให้เรานั้นได้แก้ไข บางอย่างนั้นไม่อาจที่จะเป็นไปตามที่เรานั้นได้คิดไว้ แผนการจึงเปลี่ยนได้ตลอดเวลา การเดินทางถึงช้าดีกว่าไม่ถึง