รักไม่มีวันคลาย รักหนาจึงมาเยี่ยมยายที่จากไป 9 ปี

       คงไม่มีใครอยากหายไปจากชีวิต  เพราะชีวิตนั้นต้องการคนที่ห่วงหา แม้ชีวิตเดินไปได้เพราะกาลเวลา  ย้อนกลับมาไม่ได้คลายชีวี  เก้าปีนั้นหรือที่จากกัน  เรื่องราวร้อยพันที่อยากแบ่งให้ กี่ก้าวกี่ร้อยใจไม่ใช่เบา ยังรักและคงมีเราชั่วกาลนานปี 

     หากว่าเวลานั้นย้อนไปได้ หากว่าร่างกายปลุกเสกขึ้นมาไหว  หากว่าเรียกร้องความห่างไกล  แล้วเขาคนนั้นกลับมาใหม่ได้จริงจัง 

    รั้วที่เรียงกันเชื่อมความหวังด้วยการมองหา บ้านที่ไม่มีเวลา ไม่มีปากเสียงในการเลือกสรร รูปภาพที่แบ่งปัน เลือกไม่ได้ว่าตนเองนั้นจะเจออะไร 

   วันหยุดวันแม่ปีนี้มีโอกาสได้ขับรถผ่านบริเวณนี้ จึงพากันแวะมาหายาย ยายจากไปตอนที่เรานั้นอยู่ที่ต่างประเทศ ตอนนั้นการเดินทางมาหายายแม้จะลำบาก แต่ว่าครั้งสุดท้าย เราเองก็ต้องมาส่งยาย และในครั้งนี้เราขับรถผ่านเลยนึกถึงยาย 

    เมื่อเจอยายดีใจน่าจะเป็นครั้งแรกที่มาดูบ้านของยาย เก้าปีผ่านไปยายก็อยู่เรียงกัน เป็นรั้วใหญ่ตอนที่ยายจากไปนั้นยายอายุ 83 ปี จริงแล้วตามที่ยายเกิดนั้นคือ 2475 แต่ในใบเกิดเขียนอีก พ.ศ. ผิดจึงทำให้อายุนั้นเปลี่ยนแปลงแต่ก็ไม่ใช่ปัญหา สมัยก่อนคงจะต่างคนต่างจำเอง 

   ตาเองคือผู้มาอยู่ใหม่หลังจากที่ยายจากไป         ปั้มน้ำมันของตานั้นอยู่หน้าบ้านของยายเลย เมื่อเราไปยืนดูเราตาก็เดินมาหาและถามว่ามาทำอะไร พอบอกว่ามาหายาย ตาเลยบอกว่าเวลาที่กินข้าวทุกครั้ง ตาอยู่คนเดียวจึงเรียกพี่น้องทานข้าว 

    ความผูกพันที่ไม่อาจเลือนหาย ความห่วงใยของคนที่อยู่ ก่อนหน้านี้อาจจะอยู่แบบไม่มีใคร แต่เมื่อมองไปเห็นหลากหลายคนจึงรู้สึกอบอุ่นมีเพื่อนมากมาย  จากวันนั้นจนวันนี้มีคนเพิ่มขึ้นจำนวนมาก จนเกือบที่จะรอบป่าช้า 

    สมัยนี้คือสมัยที่ไม่ต้องมากลัวผีแล้ว เพราะว่าผีนั้นอยู่กับคน สมัยใหม่ สมัยพัฒนาทางด้านเทคโนโลยี บริเวณนี้ตอนกลางคืนนั้นจะมืดมนมองไม่เห็นทาง แต่ใจของคนเรานั้นไม่ได้มืดตาม

    เคยศึกษามาเขาบอกว่าคนที่กลัวผีนั้น สิ่งที่ทำให้เรานั้นกลัวมากกว่าคือใจของเรา ใจที่คิดหลอกตัวเอง หากว่าใจเรานั้นบอกไม่มีก็ไม่กลัว

    กลับมาอีกครั้งนี้ ยายเปลี่ยนไปแล้ว รูปภาพมีความลบเลือน สีสันของรูปภาพแทบจะมองไม่เห็น เรานั่งรถไปนั้นไม่เจอ พอนั่งรถกลับมาก็ยังไม่เห็น แต่สิ่งที่เรานั้นจะจำได้คือต้นไม้สองต้น บ้านของยายนั้นจะอยู่ระหว่าง 

     บ้านที่ใครหลายคนไม่อยากจะมาอยู่ ถ้าทำได้อยากให้ทุกคนนั้นอยู่กันพร้อมกันได้คุยกันจะดีกว่า ไม่ใช่ว่าต้องตามมาจุดธูปจัดอาหารให้ แต่ทุกคนนั้นจะมีวาระของตนเองเสมอ 

   ช่องว่าง บ้านของยาย ในใจเรานั้นคิดเหมือนกันนะว่ายายคงจะมีความสุขเพราะว่ามีเพื่อน ในระแวกเดียวกันจำนวนมาก

   ตาบอกว่าตั้งแต่ตามาอยู่ตอนแรกนั้นตาก็ต้องมาขออยู่ด้วย กับทุกคนเพราะว่าตรงกันข้ามกันถางป่า และทำในสิ่งที่ตานั้นรัก คือการทำปั้มน้ำมัน รอให้ลูกหลานนั้นมาทำต่อ เพราะว่าเมื่อจากไปตาก็จะไม่เอาอะไรนั้นไปด้วย 

   ตรงข้ามบ้านของยาย มีบ้านของตาและปั้มน้ำมันนั้นอยู่บริเวณ  หากว่าย้อนไปตอนเด็กนั้น ป่าช้าจะเงียบน่ากลัวจนต้องกลั้นใจจนกว่าจะผ่านป่าช้า เพราะว่าตอนเด็กนั้นชอบไปเที่ยวกับเพื่อน  ตอนเย็นกลับ จึงลัดมาทางนี้เพื่อที่จะได้ถึงเร็ว และในตอนนั้นคือตำรวจจับหมวกกันน็อก จึงหลบมาทางป่าช้า ระยะทางใกล้แต่ต้องแลกกับความกลัว จนไม่กล้าที่จนเรียกว่า ถนนผี 

     กลับมาหา กลับมาเจอ กลับมาทักทาย ทำให้เรานั้นรู้สึกอุ่นใจเพราะรักที่ยิ่งใหญ่ กลับมาใหม่ก็ยังรักเสมอ  คนอยู่อยากไปหา คู่ควรค่ายิ่งยวดยัน