มาหาหลวงตา เส้นทางเข้าสู่ สถานที่เจดีย์วัดบ้านตาด

        เดินข้ามสะพานพระมหาที่ยิ่งใหญ่ สร้างถวายให้คยไทยได้ระลึกถึง องค์หลวงตาพระมหาบัวที่ซาบซึ้ง ยังเป็นหนึ่งในใจคนไทยมากมายหลายหน้า  ในครั้งนั้นที่หลวงตาสิ้น เราได้เดินนั่งรถเดินดินถึงที่หมาย มาวันนี้พื้นดินได้กลับกลาย เป็นความงามน่าเลื่อมใสในศรัทธา

  วันนี้น่าจะเป็นอีกวันหนึ่งที่รู้สึกว่าตัวเองนั้นโชคดี ในตอนนั้นนึกถึงวันที่หลวงตาสิ้น และเป็นวันที่ถวายพระเพลิง เรานั้นนั่งดูงานในทีวี ด้วยความอยากมาและรู้ว่าครูนั้นมาที่นี่ ตัดสินใจในการเดินทางในตอนนั้น เดินออกมาขึ้นรถเพื่อที่จะไปอุดร แล้วเราก็ได้ไปจริง เดินทางไปถึงประมาณบ่ายสาม คนเยอะมาก เดินเข้าไปถึงแล้วก็ไปเดินหากินอาหารโรงทานเพราะว่าหิวมากอหิวน้ำ ตอนที่มาถึงนั้นเราพยายามที่จะบอกว่าไม่นะ เราจะต้องหาให้เจอคนเยอะมากและไม่รู้จะไปทางไหน

   เราติดต่อกับครูคนหนึ่งและได้เจอกัน ไม่นานเราได้เจอครูที่เราคิดถึงแต่ในตอนนั้นครูไม่สนใจเราเหมือนก่อน มันเหมือนบางอย่างห่างเหินฟังใจครูแล้วเหมือนไม่ได้อยากเจอเรา เลยตัดสินใจเดินออกมาไม่สนใจแล้ว เพราะเรามาเขาไม่ดีใจเราก็ควรไปตามหัวใจของเรา เราเดินเข้าไปกราบไหว้จากนั้นเดินทางกลับไปไม่สนใจแล้ว

    พอครั้งนี้เราได้มาพบอีกครั้งอนับไปจากตรงนั้นน่าจะใกล้ 15 ปีได้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดเลย ไม่เพียงแต่เป็นเจดีย์เล็กๆกลายเป็นเจดีย์ใหญ่หินอ่อนเย็นสบายเหมือนติดแอร์สวยงามมาก เส้นทางในการเดินทางไปสะดวกและมีที่จอดรถสำหรับให้ผู้มีจิตศรัทธาจอด เดินเท้าเข้ามาประมาณ 300 เมตรก็ต้องถึงที่เตรียมสำหรับการถอดรองเท้า 

   บริเวณที่ถอดรองเท้าจะอยู่ด้านหน้า มีหลายชั้นไม่ต้องกลัว ในการเดินเที่ยวชมด้านในนั้นเราไม่จำเป็นต้อหิ้วรองเท้าเข้าไปดูสะดวกมากหากว่าเรานั้นเดินไปไม่ต้องพะวง สามารถที่จะฝากกระเป๋าได้

  ในส่วนของสะพานนี้ใหญ่และมีการระบายบำบัดน้ำตลอด น้ำใสสะอาด เวลาเดินผ่านไม่ส่งกลิ่นหอมมารบกวน ตรงบริเวณสะพานนั้นจะมีเต้นท์สีขาว กางไว้ให้สำหรับคนที่เดินผ่านไปมา หากว่าฝนตกหรือแดดออกจะได้ไม่เปียก 

   ตอนแรกที่มองเข้าไปเหมือนสถานที่ในการข้ามด่านไปต่างประเทศ นี่เป็นครั้งแรกจริงที่ได้มาที่อุดรหลังจากที่มีการมรณะภาพของหลวงตา แต่ถามว่ายังฟังช่องหลวงตาไหมเหมือนเดิม  ในบริเวณนี้สามารถต้อนรับคนจำนวนมากได้ เราเดินขึ้นไปสักการะได้ตรงเข้าไปเลย 

   ตรงนี้คือจุดลวทะเบียนลงชื่อคนเดียว มีพนักงานบริการรอบเลยก่อนที่จะเข้า ให้เราพร้อมผ่านด่านแล้วค่อยเดินไป 

  ตรงนี้ระหว่างที่ยืนรอในการลงทะเบียน เรานั้นสามารถที่จะอ่านเกี่ยวกับประวัติเรื่องราวคำสั่งสอน บทสวดมนต์ สวยแบบตะโหนมาก 

   หากจะถามว่าในการเข้านั้นเสียค่าเข้าไหมไม่มี ฟรีเดินได้ตามสบาย ในการแต่งกายนั้นจะเหมือนที่อื่นไม่แต่งตัวด้วยแขนสั้น ขาสั้น กระโปรงสั้น กระโปรงบาน แต่สำหรับเด็กๆ ก็เข้าได้เช่นกันแต่ว่าจะต้องคอยมองเพราะว่าสถานที่นั้นมีความกว้างหากว่าเรานั้นไม่สนใจ อาจจะต้องคอยปรับเปลี่ยนทำให้ใหม่ 

    จากวันนั้นถึงวันนี้ตั้งแต่ทางเข้าเปลี่ยนไปมากจนจำในภาพเก่าไม่ได้  ตอนนั้นลงดินใหม่เดินจากปากทางมาดินสีแดงหมด แต่พอมาครั้งนี้คือสวยและงดงามมองแล้วที่สุด เดินเข้ามานั้นลมแรงมากและมีความสุขเพราะว่าตื่นเต้นเราเองไม่เคยไปมาก่อน การเดินทางมาวัดนั้นบางทีเราไม่มีการนักกันพอถึงเวลาบอกชวนกันแล้วไปเลย ไม่ต้องมาชวนข้ามคืน ข้ามวัน ข้ามเดือน ข้ามปี เพราะไม่อย่างนั้นเราจะไม่ได้อะไรเลย 

   ลองหันมาใช้หลักในการดำเนินชีวิตที่ดี เราจะไม่ทำในสิ่งที่เราเองก็รู้ว่าเป็นสิ่งที่อันตรายติดต่อได้หด