ปีนบันไดปราสาทเกาะแกร์ สูงขาสั่น จังหวัดพระวิหาร (กัมพูชา)

    เส้นทางของเราอยู่ด้านหลัง หลายชั้นหลายระยะทางชวนขาสั่น ตอนขึ้นนั้นมันไม่ค่อยเท่าไหร่ ตอนลงนั้นไซร์จะถไลลงได้ ตัวเล็กหากเดินขึ้นสบายใจ ตัวใหญ่ตัวสูงไปต้องระวัง  เพราะความชันไม่เคยปรานีใคร หากกลัวความสูงนั้นไซร้อย่าได้ขึ้นมัน 

     วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์ในการปีนขึ้นประสาทเกาแกร์ในประเทศกัมพูชา ปราสาทแห่งนี้เพิ่งจะได้รับการรับรองให้เป็นมรดกโลกทางด้านสถาปัตยกรรมที่สวยงามและเก่าแก่มากอีกแห่งใหม่ สวยงามมาก เมื่อเรานั้นมองเห็นจากด้านล่างมองขึ้นไปอยากเปลี่ยนใจมากว่าไม่อยากที่จะขึ้นเพราะเสียวมาก 

       เราดูจากทางขึ้นแล้วมีหลายคนถอดใจเพราะว่ากลัวความสูงไม่มีอะไรป้องกันมีเพียงราวสองข้างในการเกาะขึ้นลง แต่หากว่าขึ้นไปจำนวนมากนั้นจะมีในเรื่องของการจำกัดจำนวนคนที่เดินขึ้นไป เพราะว่าอาจจะทำให้ปราสาทนั้นรองรับน้ำหนักไม่ได้  ปราสาทนี้มีอายุยาวนานมาก เพิ่งถูกค้นพบในไม่กี่ปี เพราะว่าถูกน้ำท่วมสูงและอยู่กลางป่า 

   ก่อนขึ้นขอถ่ายภาพก่อนเพราะว่าเราจะได้เก็บไว้เป็นที่ระลึกสูงและเสียวมาก ขนิดที่ขึ้นไปแล้วเรานั้นสูงกว่าต้นตาลอีก มองเห็นรอบเลยไม่มีอะไรสูงกว่า 

  ปราสาทนี้หากว่าเรานั้นนับจะมีประมาณเก้าชั้นแต่ละชั้นเหมือนกันกับพีรมิตรมาก หากว่าเราขึ้นไปด้านบนจะเป็นปล่องรูให้เรามองลอดลงมา ยังมีการสันนิษฐานหลายแบบว่าสร้างขึ้นมาเพื่อทำอะไร 

    ตอนนี้ขึ้นมาได้ครึ่งหนึ่งลองพักยกในการถ่ายภาพยิ่งขึ้นมายิ่งใจสั่น แต่การถ่ายรูปจะทำให้เราหายไปเลยได้ในทุกอย่าง

    ตอนนี้เรานั้นขึ้นมาถึงจุดสูงสุดแล้ว คิดว่าตนเองนั้นไม่ได้กลัวความสูง มีบางคนขึ้นมาถึงที่นี่แล้วตอนจะลงคือเกิดอาการหน้ามืด จนต้องนั่งลงจริงๆคือสูงมากเวลาที่เราขึ้นไปเที่ยวที่อื่นคือจะมีโครงสร้างนั้นเป็นเหล็กแต่ที่นี่นั้นเป็นบันไดไม้ และเป็นไม้ที่ไม่ได้หนามากนัก และสร้างมานานมากบันได น่ากลัวว่าหากว่าน้ำหนักเยอะจะเกิดอะไรขึ้น แต่ว่าเรานั้นก็รอดมาได้ 

  ขึ้นมาถึงแล้วต้องแข็งใจใจการถ่ายภาพแล้วจากนั้นค่อยคลานลงมาจากจุดที่ถ่ายภาพ ลมคือแรง เหมือนเรานั้นยืนอยู่หน้าผา ที่รอบเรานั้นไม่มีอะไรมากลั้น พลาดคือจบ 

   ตอนนี้คือตอนที่เดินลงมาแล้ว  พยายามดูขั้นบันไดเพราะว่ากลัวพลาดหากว่าเก้าพลาดเจอกันที่กินได้เลย เพราะลักษณะของการลงคือดิ่งลง 

    เราเดินตามหลังคนอื่นลงไปเรื่อยๆ หากว่าใครหยุดต้องระวัง บันไดที่ลงนั้นสั่น แต่หากขึ้นไปคนเดียวก็น่ากลัว ปีนลงทางอื่นไม่ได้ต้องลงทางเดียว

    ตอนที่เรานั้นเดินทางไปที่นั่นที่นีายังไม่มีการเก็บค่าเข้าชม เดินชมนั้นไม่ได้มีไกด์นำเพราะว่าเรามีคนในพื้นที่บางคนนั้นยังไม่เคยมาที่นี่แม้ว่าจะเป็นคนในเมือง เพราะยังไม่ค่อยมีคนรู้จัก ถือว่าเรานั้นโชคดีมาก ที่ได้เจอมรดกโลกแล้วได้ไปทัศนศึกษาหลายรอบ 

    ในส่วนนี้คือทางเข้าเป็นปราสาทที่ยิ่งใหญ่ และมีพื้นที่เยอะ แต่ในบางส่วนนั้นมีความพังทลายไป น่าจะมีทางเข้าที่ยังสมบูรณ์หากว่าเรานั้นเดินไปนิดไม่ถึงร้อยเมตรจะเจอบ่อน้ำใกล้ๆ  นี่อาจจะเป็นเพราะน้ำท่วมเลยไม่มีใครที่จะมามองเห็นปราสาทเก่าในป่า   เราสามารถที่จะปีนขึ้นไปถ่ายรูปได้ในทุกมุม เชื่อว่าปราสาทเก่านั้น ไม่ว่าเราจะถ่ายมุมไหนก็สวย เพราะว่าจะสว่าง ที่นี่ปราสาทมีรั้วมีประตูทางเข้าเหมือนกันกับปราสาทที่อื่น เข้าไปมีพระมีสิ่งเคารพกราบไหว้ แต่ว่ายังไม่ได้รับการบูรณะมากเท่าไหร่นัก  แต่ก่อนน่าจะเป็นสถานที่ที่สำคัญและยิ่งใหญ่ หรืออาจจะเป็นสถานที่ในการเผาศพตามที่มีการคาดการณ์ไว้ก็ย่อมได้

    เรานั้นเดินทางเข้ามาลึกมากกว่าจะถึงที่นี่ พอเรานั้นขึ้นไปดูดูด้านบนของปราสาทก็จะเห็นแต่ป่า บริเวณรอบไม่มีบ้านคนเลย ปราสาทกลางป่าลึกของจริง