ใส่บาตรยามเช้า ที่สะพานมอญ (สังขละบุรี)

ตื่นมาใส่บาตรตอนเช้าเราชาวพม่านะวันนี้  ขอให้มีความสุขสำราญเสมอ

ตื่นมาตอนเช้าเวลาคตีห้ากว่าๆ นะเธอ เดินออกมาเพื่อใส่บาตรตามธรรมเนียม

ต่อจากนั้นเดินผ่านตามถนน ขึ้นสะพานมอญเพื่อมองยอดทิวเขา 

หมอกหนาตา อากาศดีไม่มีรอง หนาวไม่ครองเสื้อผ้าสุขจริง

     ตื่นเช้ากันนะพรุ่งนี้เช้าเรานั้นจะต้องเตรียมที่จะเดินทางลงไปใส่บาตรหน้าสะพาน ประมาณตีห้า แล้วจากนั้นเราค่อยไปนั่งกินข้าวเช้าโจ๊กแสนอร่อยในถนนนั่นละ จริงแล้วพี่ที่มาด้วยนั้นเขามาในรอบที่ไม่ต้องนับแล้ว เขาสามารถที่จะอธิบายได้ทั้งหมดเลยว่าเรานั้นจะต้องไปไหนในเวลาไหน แล้วกลับมาจะทำอะไร 

    นี่คือโฉมหน้ากรุ๊ปของเราที่ตอนเย็นนั้นมีการประชุมหารือกันว่าวันพรุ่งนี้เช้าเราจะต้องตื่นเพื่อไปสระผม และหาของที่จะนำมาใส่บาตรด้วยจะดี แต่ละคนคือหน้าตาพร้อมรบทุกเวลาจริงๆ   การนอนนั้นนอนห้องเดียวกันห้องละสามคน แต่ว่าเรานั้นไม่มีปัญหาเพราะว่าเรานั้นอยู่ด้วยกันตลอดวางแผนในการใช้น้ำใช้ส่วต่างๆ คือทัน

   เราปลุกกันตื่นตั้งแต่ตอนเช้า จากนั้นขับรถไปที่หน้าสะพานเพื่อที่จะใส่บาตร ไม่นานพระนั้นก็มา เราพากันใส่บาตรพระไม่เยอะ หลังจากนั้นเดินทางลงไปที่สะพานซึ่งตอนนั้นคือมีคนจำนวนมากเดินกันอยู่ ไม่ได้สนใจคนเรามาดูความงามของสะพาน หมอกนั้นลงเยอะมากไม่ว่าจะเดินไปทางไหน หรือมองก็ไม่เห็นอะไรเลย

     ตอนนี้คือหมอกนั้นเยอะมาก อากาศในตอนเช้านั้นถามว่าหนาวไหม สำหรับเรานั้นไม่หนาวแต่ก็ไม่ได้ร้อนเย็นสบาย หากว่าใครที่กลัวการเป็นหวัดให้ใส่หมวกไปด้วยจะดี  หากว่าเรานั้นต้องการอยากได้อากาศที่อุ่นกว่านี้ เราจะปิดแอร์แล้วเพราะว่ามีคนเขามาขอร้องว่า ตอนกลางวันนั้นให้เขาได้ผ่อนคลาย 

    ตอนที่เดินมาตอนแรกนั้นไม่มีใครจริงๆ เพราะว่าทุกคนแถวนี้นั้นต่างหลับใหลในราตรีอยู่อย่างมีความสุข ตามถนนหนทางไม่มีคนเดินแต่เรานั้นกำลังเดินเพื่อที่จะสำรวจ ในการใส่บาตรเรานั้นซื้อขนมมาจำนวนมากเพื่อที่จะใส่บาตร 

   การใส่บาตรนั้นหากว่าเรานั้นมีของจำนวนมากคือนั่งอยู่กด้านหน้าเลย ไม่ว่าเรานั้นจะไปที่ไหนหนไดสามารถที่จะใช้ในการแก้ไขปัญหาได้

   เดินเท้าอย่างเดียวตอนนี้เพราะว่าไม่สามารถที่จะขับรถลงไปได้เพราะว่าด้านล่างนั้นจะเป็นน้ำทั้งหมด เลยต้องจอดรถแล้วเดินประมาณหนึ่งกิโล สวยงามและเงียบมาก พวกเรานั้นส่วนมากแต่ละคนมาโดยชุดนอน เพราะว่าไม่คิดว่าจะได้ไปเจอใคร เอาผ้านั้นมาปิดไว้เท่านั้นพอแล้ว

     ชอบมากในความมืดและความสงบ สะพานนี้มีความกว้างมาก ไม่ว่าจะเดินไปตรงไหนเรานั้นยากมากกับการหาปลา เพราะว่าช่วงนี้มีพายุกำลังถล่ม  เราจึงไม่ต้องกลัวสะพานไม้นี้ เพราะด้านล่างนั้นมีการแทงไม้ต่างๆ ไว้หมดแล้ว

    ความสวยงานของสะพานนั้นรู้สึกดี เพราะว่าเรานั้นได้ต่อสู้อย่างเต็มความสามารถแล้ว ยากมากกว่าที่จะคุยและจับกระโปรงของเรานั้นได้เช่นกัน 

  หากว่าในการเดินสะพานเราไม่อยากที่จะออกมาจอดตรงนั้นตรงนี้ เราก็จอดทางไกลแล้วเดินมาได้เลย การเดินสะพานไม้แกะดำจนสุดนั้นน่าจะเกือบกิโลได้สามารถที่จะเดินฟรี และอาจจะต้องจ่ายเงินก่อนจะทำการตกลง