ธรรมชาติน่ากลัวเสมอ เมื่อเจอกับพายุฝน แล้วไม่นานก็จะกลับมาสวยงาม

        หากว่าฝนนั้นคือความน่ากลัว ฟ้าคือสิ่งที่น่ากลัวกว่า สายน้ำสวยงามเมื่อท้องฟ้าโปร่ง เหมือนกับเราที่สับสนหนทางเสมอ ชีวิตที่มีค่าควรเพราะมีเธอ แต่เชื่อเถอะว่ามันไม่ทำร้ายใครก่อน  ธรรมชาติเป็นอยู่อย่างนั้น ไม่ว่าเธอหรือใครเปลี่ยนแปลงไม่ได้  ทำให้รู้ว่าชีวิตไม่ควรคิดเปลี่ยนแปลงใคร  เพราะอย่างไรขนาดใจเรายังเปลี่ยนไม่ได้ 

   สายน้ำที่เคยสวยงาม วันเวลาผ่านเปลี่ยนทั้งวสี แม้รูปร่างท้องฟ้านั้นสวยดี  แต่ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแปลง หลายครั้งเราเคยมองท้องฟ้า มองสายน้ำในยามเย็นที่สวยงาม มองคลื่นที่ไม่ว่าจะสวยขนาดไหน ไม่นานก็หายไป 

   วันนี้ท้องฟ้าเปลี่ยนสีสายลมแรงขึ้นจนทำให้ร่างกายของเรานั้นรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่ไม่สวยงาม ท้องฟ้าเริ่มมืดลมเริ่มแรง ฝนเองก็เริ่มลงเม็ด จากที่เรานั้นอยู่อย่างสบายเริ่มที่จะมีเหตุการณ์มาทำให้ต้องกังวล ว่าหากว่าฝนนั้นตกลงมาอย่างแรงคนเราที่อยู่ในบริเวณนี้จะเกิดอะไรขึ้น 

   น้ำที่เคยเป็นสีฟ้าเรามองแล้วสุขใจกลายเป็นความทุกข์ใจที่ยากจะคาดเดาได้  น้ำเบื้องหน้าเราอาจจะเห็นคลื่นไปตามสายลม แต่ด้านล่างนั้นจะนิ่งไม่มีอะไรเคลื่อนไหว 

     เหมือนปัญหาชีวิตของคนเรานั้นเช่นกัน เราผู้อยู่กับปัญหาอาจจะมองว่ามันหนักเกินไป แต่หากว่าเรานั้นถอยออกมาสักสองสามก้าว เราจะเห็นว่าทางออกมันมี ขอเพียงให้เราน้้นใจเย็นและค่อยๆ แก้

   ฝนโปรยปรายลงมาอย่างที่คิดไว้รุนแรงเกินจะคาดเดา ตอนแรกที่เดินนั้นคิดว่าจะไม่มีฝน ตกลงมายิ่งเวลามากขึ้นยิ่งแรงขึ้น เรียกว่าไม่ลืมหูลืมตา ระยะเวลายาวนานของฝนนั้นเราไม่สามารถที่จะกำหนดได้ แต่หากว่าฝนตกหนักจนสุดๆ แล้วก็จะเริ่มที่จะลดลงเรื่อยๆ จนถึงสายฝนนั้นหยุดลง   

    สายฝนก็เปรียบเช่นปัญหาของคนเรา แรกๆ นั้นก็จะมืดมนไม่เห็นทางออก กังวล แต่พอไม่นานเมื่อฝนโปรยปรายปัญหาหายไป ท้องฟ้าก็กลับมาใสสวยงามเหมือนเดิม  ขอให้เรามองปัญหาต่างๆ เป็นเพียงบททดสอบ 

   เมื่อสายฝนทำให้คนต้องหลบภัย  จะหลบถึงเมื่อไหร่ก็ต้องทน  และคิดหาหนทางหากว่าฝนนั้นตกไม่หยุด อาจจะต้องวิ่งกลางสายฝน หรือเราจะเลือกเดิน เพราะเมื่อเราต้องเผชิญกับปัญหา หากเราจะวิ่งจะรวดเร็ว แต่หากว่าเราเดินเราอาจจะเจอกับความเปียกที่น้อยกว่า  แต่อาจจะถึงเร็วกว่า เราต้องฝึกและเรียนรู้ตามสถานการณ์

    แล้วทุกอย่างก็สงบลง ทุกคนค่อยๆ เดินออกมาจากที่กำบัง กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ  ท้องฟ้าที่เคยมืดมนกลับมาสว่างไสว และสวยงามเหมือนที่ดั่งเคย 

    ความสวยงามนั้นจะคงอยู่หรือหายไป แต่สิ่งที่คงอยู่คือร่องรอยของสิ่งที่เกิดขึ้นแต่มันเองจะอยู่ไม่นาน