วังชาคาเฟ่ ใช้ชีวิตคนเดียวมีความสุขได้เช่นกัน

        วันว่างของชีวิตที่สูญไป คงไม่เสียใจที่ได้มอบให้ตน  ไม่ต้องมองหาเพื่อนให้สับสน อยู่ด้วยตนคนเดียวก็พอใจ  ออกก้าวเดินเผชิญกับชีวิต  มองวิกฤตหนทางร้ายกลายเป็นสุข  อย่าบ่นว่าสิ่งที่เจอคือความทุกข์  แท้ที่สุดคือบทเรียนเพียรฝึกตน 

   วันนี้วันหยุดที่ว่างจากการงาน เป็นวันหยุดทำงานประจำถือว่าเป็นวันแห่งการพักผ่อนสำหรับเรา  ครั้งนี้เราจะเดินทางออกจากบ้านบ้าง หลังจากที่ทั้งวันนั้นวุ่นอยู่กับงาน เราจึงเลือกที่จะเดินทางไปร้านกาแฟที่เรานั้นชอบเช่นกัน ชอบมากในการนั่งโง่ๆ ในร้านอาหาร กินในสิ่งที่เรานั้นชอบ  อย่างชาเขียวเพรียว และ ขนมหวานสักถ้วยที่เรานั้นอยากกิน แม้ว่าใครจะบอกว่าหวานนะ อ้วนนะแต่ไม่เป็นไร 

   ขอให้อร่อยและมีความสุขเดี๋ยวเรานั้นออกกำลังกายเอง เพื่อเป็นการทำให้สิ่งที่กินเข้าไปแล้วนั้นได้ใช้งาน แก้วนี้ราคาไม่ได้แพงมากสำหรับความอร่อย  

    น้ำหนึ่งแก้วนั้นให้คุณค่าอะไรหลายอย่างเสมอ เกิดจากความตั้งใจจากคนขาย ที่ต้องการให้รสชาติในแก้วใบนั้นอร่อยที่สุด  หนึ่งแก้วในหนึ่งวัน และหนึ่งครั้งในหนึ่งเดือน 

    ร้านกาแฟที่บรรยากาศภายนอกนั้นสวยและมีธรรมชาติที่ดีต่อใจ หากว่าเรานั้นนั่งมองธรรมชาติรอบๆ พร้อมกับจิบน้ำที่พอใจแล้วนึกถึงสิ่งที่ผ่านมา  เวลาที่ผ่านมาบางครั้งเรานั้นไม่สามารถบังคับตนเอง ให้ทำในสิ่งที่เรานั้นต้องการได้ทั้งหมด เราก็ควรที่จะฝึกยอมรับในสิ่งที่เรานั้นเลือก

    เสียงหนึ่งที่ได้ยินเสมอเมื่อเรานั้นเจอกับความทุกข์ ว่าเราจะอยู่เคียงข้างตลอดไปนะไม่นานอาจจะกลายเป็นว่าคนนั้นเขาได้หายไปแล้วในวันเวลาที่ผ่านมา สิ่งนี้ทำให้เรานั้นเห็นว่า วันเวลาผ่านไปใจคนเรานั้นก็เปลี่ยนตาม 

   ความรักบางครั้งคือความจอมปลอม ที่อาจจะเป็นการหลอกลวงเพื่อที่จะต้องการสิ่งที่เขานั้นอยากได้ จากนั้นเขาก็ไปปล่อยเรานั้นอยู่ในที่ของเราคนเดียว สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขคือเลิกยุ่งกับคนที่ไม่จริงใจกับเรา

  มีคนเคยบอกว่าหากว่าใจของเรานั้นวุ่นวาย เราจะต้องมองไปรอบข้างว่า สิ่งที่อยู่รอบตัวเรานั้นคอยมองและให้กำลังใจเราไม่ห่างไปไหน 

   ตอนนั้นเพื่อนเราคนหนึ่งเขานั้นโทรมาบอกว่า โลกนี้ไม่มีใครรักเขาแล้ว ทุกอย่างโหดร้ายกับเขาเสมอ  เราเลยบอกกับเขาไปว่า ทำไมถึงว่าคนอื่นนั้นโหดร้ายกับเรา ทั้งที่เรานั้นเองสิต้องมาคิดว่า  สิ่งเหล่านี้ก็อยู่ของมันอย่างนี้อยู่แล้ว ตัวของเราเองที่นำตัวเองไปผูกกับสิ่งเหล่านั้นมากกว่า 

    คนเราเกิดมาคนเดียว  เรียนรู้ที่จะอยู่กับคนอื่น จากนั้นก็จะต้องจากไปอย่างโดดเดี่ยว   ในสถานที่ที่ไม่มีใครรู้ว่าจะได้เจอกับอะไรบ้าง  ไม่มีใครเลือกได้เช่นกัน