เล่นน้ำหน้าบันไดทางขึ้นถ้ำจัง น้ำสีน้ำเงินสวยใส (วังเวียง)

สายน้ำคือความงามสดใสและเย็นฉ่ำ เราได้ลงเล่นน้ำที่ใสสวย ตอนแรกนั้นใช้เท้าแตะขวางกั้นแรงไป

ไม่ไม่นานเดินลงไปสัมผัสเย็น น้ำที่ไหลผ่านหินพลังมหาศาล แต่พอเราเก้าเท้าต้านสุขสดใส

มาเล่นน้ำตรงนี้อยู่ไม่ไกล เหมือนน้ำวนถ้ำใสได้ค้นกัน

   แน่นอนว่าหลังจากที่เรานั้นเดินข้ามแม่น้ำซองมาแล้วเรามาเจอกับน้ำไหล อาจจะมีน้ำตกด้านในแต่ว่าเรานั้นไม่ได้ตามทางน้ำไป น้ำนั้นมีการไหลลงมาจากถ้ำจังไหม เห็นเขาว่ากัน รอบบริเวณนี้คือมีแต่ภูเขาสูงมาก ล้อมรอบไว้ทั้งหมดน้ำที่ลงมามีความรุนแรงของน้ำมาก ไหลหากว่าเรานั้นลงไปเล่นจะเย็นเหมือนกับน้ำป่าที่ไหลมาจากภูเขา บางที่นั้นมีสีน้ำเงินอาจจะด้วยเพราะว่าสีของหินที่มีการสะท้อนใส่กับน้ำ สวยมากจนอดใจไม่ไหว ลงเล่นกันเลย

 ตอนแรกที่เห็นคือนั่งมองเฉยๆ ตอนนั้นมีคนต่างชาติสองคนที่กำลังเล่นกันอยู่อย่างสนุก เราเองไม่ได้สนใจเดินลงไปถามเลย เขาบอกว่าเขาเพิ่งเดินออกมาจากถ้ำด้านในสวยมากสนใจจะเข้าไปไหม แต่เราหันมาดูนาฬิกาอีกไม่นานพระอาทิตย์จะตกดินแล้ว เลยเล่นกันอยู่หน้าปากถ้ำ

   ในส่วนของตรงนี้คือทางเข้า ที่หากว่าเราลงไปนั้นจะต้องเปียกแน่นอน เพราะว่าน้ำลึก สามารถที่จะเดินเข้าไปด้านในได้ จะเป็นทางลอดใต้ถ้ำลงไป สวยน้ำใส่ แต่ว่าจากการที่เรามองนั้นชอบคิดว่าหากว่าเรานั้นเข้าไปน้ำมาเยอะท่วมอันตราย ชอบคิดให้ตัวเองกลัวแต่สวย 

   ตอนแรกนั้นไม่ยอมลง แต่พอได้สัมผัสน้ำแล้วชอบลงไปเล่นครึ่งขา

   น้ำเส้นนี้มีที่มา สายน้ำสวยหากว่าเรามองตรงนี้สีเหมือนที่ถ่ายภาพมาเลย คือสีน้ำเงินสวยเหมือนการย้อมสีน้ำเลย สามารถที่จะเดินตามไปได้แต่ว่าเราไม่มีคนในพื้นที่ไม่กล้าไป

    บริเวณที่เรานั้นเล่นจะมีสะพานที่สามารถที่จะเดินลัดไปได้ หินเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงตามแรงของน้ำ มีการคดเคี้ยวไป การกัดกล่อนของน้ำนั้นทำให้เกิดรูปร่างที่สวยงาม เดินลงไปได้แต่ต้องระวังเพราะด้านล่างนั้นก็คือหินเช่นกัน เกิดอุบัติเหตุได้ง่าย

    ตอนนี้คือเรานั้นกำลังนั่งลุ้นว่าเพื่อนนั้นจะลงไปในน้ำเพื่อที่จะถ่ายภาพแต่เขาบอกว่าน้ำนี้ไม่ได้ลึก จะลองลงไปเล่น แต่พอเดินลงไปขั้นสุดท้ายแล้วหย่อนตัวลงไปในน้ำนั้นท่วมหัวเลย ในน้ำนั้นมีการหลอกว่า พอลงจริงนั้นลึกมากน้ำนั้นไว้ใจไม่ได้เช่นไรสายตาคนก็ไว้ใจไม่ได้เช่นนั้น

     ตอนที่มานั่งเขียนนิยายนั้น ได้เขียนเรื่องหนึ่งในบริเวณขอบหินนี้ คือมองลงไปด้านล่างเหมือนกับเขาวงกตที่ไม่ว่าจะมองไปตรงไหนน้ำสามารถที่จะทะลุไปได้ทั้งหมด  หินนั้นมีความแข็งขนาดไหนก็ต้องยินยอมให้น้ำผ่านไป เลยทำให้นึกถึงท่อนหนึ่งในเพลงที่ว่า น้ำหยดลงหินทุกวันนั้นหินมันยังกร่อน แต่หากว่าหัวใจของคนนั้นก็เช่นกัน เมื่อโดนการง้อหลายวันตามตลอดสักวันนั้นก็จะมอบความรักให้กับเขาได้เช่นกัน

    ในส่วนของตรงนี้น้ำวนแรงมาก สีของน้ำก็มีความสวย แรงปะทะของน้ำเมื่อเจอหินนั้นรุนแรง หากว่าเรานั้นลงไปเล่นในบริเวณนี้เหมือนการเล่นในสระว่ายน้ำส่วนตัว แต่ต้องมีชุดมาเปลี่ยนเพราะว่าอากาศนั้นกำลังเย็นมากเลย   นั่งเล่นมองน้ำไหลเท่านี้ก็มีความสุขมากแล้ว ที่สุดในความสวยของสีน้ำต้องบอกเลยว่าในวังเวียงตรงนี้สีน้ำสวย

      ความสวยงามของธรรมชาติบางครั้งไม่ต้องเป็นสถานที่ท่องเที่ยวได้เหมือนกัน ตอนแรกนั้นว่าจะขึ้นไปที่ถ้ำจัง แต่พอมาถึงทางขึ้นบันไดนั้นมีการเขียนไว้ว่าวันนี้ถ้ำจังไม่เปิดบริการให้เข้าชม เพราะว่ากำลังซ่อมแซม สามารถที่จะขึ้นบันไดไปได้แต่ว่าเข้าไปด้านในวัดไม่ได้ เราเลยไม่ขึ้นเพราะว่าจะต้องเดินขึ้นบันไดนั้นมากกว่าร้อยขั้นเลย เลยไม่ขึ้น