หลวงพระบาง เมืองที่เป็นอัญมณีแห่งศิลปะล้านนา

เมืองแห่งอัญมณีศิลปะแบบล้านนา มากล้นค่าประมาณไม่มีเหมือน ความสวยงามโดยรอบหากว่าเรานั้นได้เดิน 

พบปะเชิญพระพุทธรูปเรียงราย ทั้งยังมีศิลปะฝาผนัง อีกรวมทั้งลวดลายนั้นให้คุณค่า 

มองเมื่อไหร่สวยงามสบายตา กราบไหว้ลงบูชาค่าควรของใจ 

   หลังจากที่เรานั้นเดินเข้าไปด้านในนั้นเราต้องว้าวมาก เมื่อมองขึ้นไปด้านบน ตอนแรกก่อนเดินเข้ามาพยายามคิดว่าด้านในนั้นมีอะไรนะ ทำไมคนถึงเข้ามาชมที่นี่จำนวนมาก เดินเรียงรายเลย แต่ด้วยว่าด้านในนั้นมีบริเวณโดยรอบค่อนข้างเยอะ  พอเดินเข้ามาด้านในเท่านั้น สวย แต่พอเดินรอบมาด้านหลัง แท่นที่ประดิษฐ์พระประธานขนาดใหญ่ 

     เห็นที่ตั้งพระพุทธรูปขนาดเล็ก ๆอีกมากมายนับสิบองค์   ซึ่งมีทั้งพระยืนพระนั่งจำนวนมาก หากว่าจะให้จำนั้นคงไม่ได้เพราะว่าไม่ได้มีการจารึกชื่อไว้ แต่ศิลปะนั้นมีความเป็นทั้งล้านนาและล้านช้าง 

   แต่มากกว่าพระพุทธรูปนั้นที่เราจะไม่พูดถึงนั้นคงไม่ได้ เพราะว่าพื้นที่ของผนังที่รายรอบนั้นยิ่งทวีความงามเสน่ห์ของด้านในมากกว่าทุกอย่าง  มีการตกแต่งด้วยลายฟอกคำเหมือนที่อยู่ด้านนอก แต่ในเรื่องของการเล่าเรื่องนั้นจะไม่ค่อยเหมือนกัน หากว่าเรานั้นเข้ามาด้านในเราสามารถที่จะนั่งดูตรงฝาผนังนั้นได้เลย

     ชอบมากคือการทำประตูที่มีการปิดเปิดที่ยากหากว่าเรานั้นไม่เคยรู้มาก่อนในวิธีการเปิดเราต้องมองหา  หากว่าเรานั้นเข้ามาด้านในการศึกษาที่มีการเขียนนั้นจะมีการเล่าในเรื่องของพุทธประวัติ หรือชาดก  หากว่าเรานั้นรู้จำมีการเล่าเรื่องตำนานของเมืองหลวงพระบาง

   ในการมองงานนั้นอาจจะไม่ค่อยที่จะเป็นงานช่างชั้นสูง เพราะว่าด้านในนั้นมมีในส่วนของการบูรณะ ที่ทราบกันมาว่าวัดนี้เป็นวัดเดียวที่รอดพ้นจากการที่มีไฟนั้นไหม้ โดยการเข้ามาด้านในนั้นเราไม่เห็นในส่วนของร่องรอยเลยในการเผาของไฟ สวยงามไปทั้งหมด 

    หากว่าเรานั้นไปกันเองอาจจะไม่มีใครที่สามารถที่จะเล่าเรื่องราวให้เรานั้นฟัง แต่หากว่าเป็นไกด์นั้นจะต้องเลือกที่อายุค่อนข้างที่จะเยอะหน่อยเพราะว่าบางที เด็กที่ยังเกิดได้ไม่นานไม่สามารถที่จะเล่าเรื่องราวได้ ในหลายเรื่อง 

   อย่างที่เรานั้นพอที่จะมองออกในบางเรื่องนั้นคือเรื่องของรามเกียรติที่ทั้งไทยและลาวนั้นมีเรื่องราวที่คล้ายกัน แทบจะเป็นเรื่องเดียวกันเลย 

   รายรอบนั้นเราจะเห็นวิถีชีวิต มองว่าเป็นนกเป็นกวางไปทั้งหมด บางภาพนั้นเรามองแล้วเรานั้นคิดไปอีกภาพแต่พอถามกลับไม่ใช่เลย   ใช้เวลาอยู่ที่นี่นานเหมือนกันเพราะว่าด้านในนั้นอากาศเย็นมาก ด้วยความที่ด้านในนั้นประตูใหญ่ หลังคาสูงโล่งทำให้ลมนั้นสามารถที่จะเข้าได้สบาย อากาศโล่ง เมื่อเกิดฝนตกเราสามารถที่จะเข้ามาหลบได้สบาย ทั้งผนังและประตูมีความหนายากที่จะพังทลายลง

    ชุดในการเข้าชมนั้น แน่นอนว่าต้องเป็นชุดที่สุภาพขายาวจะดีมากเพราะหากว่าเรานั้นใส่ขาสั้นจะต้องเปลี่ยน สถานที่ที่มีความศักดิ์สิทธิ์การที่เรานั้นสวมใส่ชุดที่ดูดีเป็นการเคารพในสถานที่ด้วยเสมอ  

   หากว่าเรานั้นมีการเรียนการสอน นักเรียนที่เกิดใหม่นั้น สามารถที่จะพาไปเรียนรู้ประวัติและดูเรื่องราวของทั้งวรรณกรรม และวรรณคดี หรืออาจจะวรรณคดีนิทานหลากหลายเรื่องผ่านการวาดภาพจากฝาผนัง ถือว่าเป็นศิลปะที่ทรงคุณค่าที่หลงเหลือไว้ให้เราได้ดู  อาจจะได้ยินว่าแต่ก่อนที่นี่นั้นคือเมืองหลวง หลังจากที่มีการเผาไหม้จึงได้เปลี่ยนเมืองหลวงนั้นไปอยู่ที่เวียงจันทน์ การสร้างที่นี่นั้นสร้างขึ้นได้ไม่นานก่อนที่จะย้ายเมืองหลวง ยังสวยงามและทรงคุณค่า

    ความสวยงามทั้งหลายที่เรานั้นได้พบมันเกิดจากความที่คนเรานั้น  เลือกที่จะศึกษาหากว่าความรู้นั้นถูกป้อนให้โดยที่คนรับนั้นไม่สนใจมันจะยิ่งทำให้สิ่งนั้นเหมือนไม่มีประโยชน์  หลายครั้งที่เรานั้นไปสถานที่แห่งนี้ ใช่ว่าเรานั้นไม่เคยไป ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่สาม วัยวุฒิที่มีการเปลี่ยนแปลงทำให้การเรียนรู้นั้นเพิ่มเติมขึ้นมาด้วย ตอนที่เรานั้นยังเป็นเด็ก เราอาจจะไปแล้วมองว่านี่คือวัดสวยนะ แล้วไม่ได้คิดอะไรต่อแต่พอมาในครั้งนี้เราโตจนวัยทำงานที่ต้องมอบความรู้ส่งต่อให้คนอื่น การเก็บข้อมูลความรู้นั้นจึงเพิ่มมากขึ้น และสิ่งที่มองในตอนเด็กและตอนนี้กลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง 

   หากว่าใครที่ได้ไปที่นี่นั้นอย่างลืมที่จะมาที่นี่ เสียเวลาไม่นานแต่มากด้วยความรู้ สามารถที่จะเล่านิทานได้หลายเรื่องตำนานเมืองหลวงพระบางที่ไม่ต้องมีการอธิบายด้วยคำพูด เพียงแต่ดูภาพแล้วจินตนาการตามความคิดของเรา  สมองเมื่อมีการคิด จินตนาการได้เรียนผ่านการเที่ยวได้สัมผัสสิ่งของที่จริงได้มองเห็นในวัฒนธรรมที่หลากหลาย โลกใบนี้ให้ความสุขกับคนเราได้มากกว่าการเรียนรู้ในห้องเรียนเสมอ