ภาพแจกดวงตาเห็นธรรม (ปริศนาธรรม)

  ดวงตาหลายดวงคือมนุษย์  มีทั้งทุกข์ทั้งสุขปะปนเสมอ เพราะยังเวียนว่ายได้พบสัมผัสและเจอ สร้างคุณงามความดีเสมอต้นเสมอปลาย 

   เมื่อครั้งที่เรามีโอกาสเดินทางไปวัดธารน้ำไหลโดยบังเอิญ  เลยได้เดินไปเจอภาพหนึ่งที่เป็นภาพเขียนไว้ว่าคือมหรสดทางวิญญาณ มองแล้วทำให้คนที่เห็นธรรมพบคำตอบ ผู้ใดเห็นเราผู้นั้นเห็นธรรม  

     สิ่งที่มองในตอนแรกนั้นเราบอกว่าทุกคนนั้นมีดวงตากันคนละดวง หรือภาพดวงตาเห็นธรรม เท่านี้ไม่ได้คิดเยอะ แต่พอมาอ่านในคำอธิบายภาพ 

   ได้อธิบายว่า มีไม่กี่คนที่ยอมรับเอาลูกตาไป นอกนั้นก็วิ่งไปเป็นฝูง ภาพด้านบนมีเหมือนคนวิ่งไปกัน โดยที่ไม่มีลูกตานั้นติดไปด้วย  หมายถึงว่า น้อยคนนักที่จะยอมจะสนใจและยอมรับเอาประโยชน์ในทางวิญญาณ 

   เปรียบได้กับปัจจุบันนี้ ผู้ที่สนใจปฏิบัติและศึกษาธรรมนั้นมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกนั้นจะไม่มีการสนใจพากันวิ่งหนีกันเสียหมด ส่วนใหญ่จะไปทางความสนุกสนานร่าเริงกันเสียหมด แล้วสุดท้ายนั้นก็ต้องมาเดือดร้อนกันในภายหลัง ทุกสิ่งบนโลกใบนี้ มันย่อมเป็นของคู่กัน เมื่อเรามีความสุขสนุกสนาน ย่อมมีทุกข์ตรมติดตามมาด้วยเสมอ สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ต้องรู้จักมอง และฝึกปฏิบัติกันเพื่อตนเองและในสังคมนั้นต่อไป 

   ท่านได้ให้ข้อคิดในการดำเนินชีวิตไว้ว่า "จงดำเนินชีวิตของท่านนั้นไปบนหนทางที่ส่องสว่าง อยู่ด้วยแสงแห่งพระธรรม" 

    ใจเรานั้นจะต้องเป็นเหมือนแสงสว่างที่จะนำพาตนนั้นให้รอดไปในโลกของมายา  โลกนี้จริงๆ แล้วเหมือนโรงละครชีวิต ลองดูชีวิตเรา เกิดมาต้องทำหน้าที่เป็นลูก เป็นเด็ก พอระยะเวลาผ่านไป จากความเป็นเด็กเรานั้นคือผู้ใหญ่เราจะต้องเล่นในบทบาทไหน เล่นอย่างไร เจอสิ่งไหนมากระทบเราจะต้องตั้งรับและใช้ชีวิต วันหนึ่งมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย 

   แม้แต่คนที่เรานั้นจะต้องเจอ เขาเข้ามาในชีวิตเราในหลากหลายรูปแบบ เราทำดี แต่สุดท้ายแล้วเขานั้นไม่เห็นในความดีของเรา แล้วเมื่อถึงเวลาเขาก็จากไป โดยที่เรานั้นไม่ได้ผลักไส แน่แท้แล้วหรือที่คนเรานั้นจะมาแคร์หรือมาเกาะอยู่กันไปจนชีวิตหาไม่ 

    มีคนที่เคยบอกเราว่ารักเรา หากว่าไม่มีเรานั้นเขาอยู่ไม่ได้ ตอนนี้เขาก็ยังอยู่ดีมีความสุขเหมือนเดิม ไม่เห็นจะเกิดอะไรขึ้น แท้จริงแล้วแต่ละคนนี้รักตนเองหมด ไม่มีใครรักใครมากกว่าตัว 

   จริงๆแล้วเคยเจอคนที่บอกว่ารักเรา ไม่มีเราเขานั้นอยู่ไม่ได้มาหลายคน หลังจากนั้นเมื่อเขาได้ในสิ่งที่ต้องการเขาก็เปลี่ยนแปลงไป จนไม่เหลือแม้อะไรสักอย่าง บอกอย่างหนึ่งเมื่อเจอกัน แล้วพอเวลาผ่านไปคำโกหกมากมายเข้ามาแทนที่  เราจะมีเขาอยู่ต่อไปเพื่ออะไร  แท้ที่สุดแล้วคนที่รักเราและอยู่เคียงข้างเราคือครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนมาในสภาพไหน ก็รับเราได้ทั้งหมด