ใช้ชีวิตให้ช้าลง นาต้นจั่นโฮมสเต

ความสุขสร้างได้ด้วยตนเอง  ใช้ชีวิตไม่รีบเร่งหากสนอง 

พาตัวเองออกจากพื้นที่ที่อยู่สำรอง เดินทางก้องเวหาพาพักผ่อน

หากลองคิดชีวิตไม่มีสอง ตายจากตรองวันไหนสิ้นสุดถนน

เที่ยวให้พอสร้างให้พอค่อยผ่อนปรน แล้วจะพบสุขล้นคนของเรา

    ในชีวิตนั้นเราไม่ได้มีเวลาว่างมากนักในการที่จะไปไหนมาไหน บางคนนั้นพอเรียนจบไม่ได้ทำอะไรแม่ให้แต่งงาน และมีครอบครัว หลังจากนั้นมีลูก เมื่อมีครบแล้วสิ่งต่อมานั้นเราจะต้องเลี้ยงลูกเราให้ดี มอบทุกอย่างให้กับเขานั้นหมดเลย ถึงวันนั้นเราเองจะไม่ค่อยที่จะทำอะไรเพื่อตนเอง และไม่มีเวลาแล้วในการจะเดินทางเพื่อเที่ยว ไปไหนจะต้องหอบวุ่นวาย จึงไม่ไปดีกว่า

   ครั้งนี้เราได้เดินทางมาที่นาต้นจั่น และได้เข้ามาพักในโฮมสเตที่มีห้องเล็กๆ เรียงรายสวยงาม แม้ว่าจะเป็นห้องเล็กๆ  แต่ว่ามีหลายอย่างให้เรานั้นได้เดินสำรวจ เลือกเลยในการที่เรานั้นจะนอนในห้องไหน เป็นบ้านไม้ด้านในนั้นมีเพียงที่นอนและห้องน้ำส่วนตัว แต่หากว่าเรานั้นจะออกมาเข้าด้านนอกได้เหมือนกัน อาบน้ำกลางแจ้งยังได้เลย 

     ในการพักนั้นสามารถที่จะเดินไปตรงไหนได้ทั้งหมด เพราะว่าพื้นไม้นั้นมีในส่วนของรอยต่อที่ลงตัว รั้วนั้นสร้างทำขึ้นด้วยไม้  ดูแล้วมีความเรียบง่าย  คนต่างชาตินั้นหายากมากในการที่จะมานอนอยู่กับธรรมชาติ ตอนกลางคืนนั้นได้ยินเสียงสัตว์น้อยใหญ่ร้องประสานเสียงกัน โดยเฉพาะจั๊กจั่นที่พากันร้องพร้อมกันอย่างมีความสุข

    พอเรานั้นเห็นพื้น พอฝนตกลงมานั้นเราถามว่าไม้จะไม่เสียหรือ เขาบอกว่าไม่หรอกเพราะว่าใช้ไม้ที่หนาและทนทาน หากว่ามีสีเปลี่ยนไป จะต้องทำการขัด หรือเปลี่ยนออกทั้งแผ่นได้เลย อย่าลืมรักตัวเองก่อนที่จะรักคนอื่น เพราะสุดท้ายแล้วเราจะเป็นคนเดียวที่ต้องทน 

     ด้านในห้องนอนนั้นมีเพียงเตียงนอน สามารถนอนได้สองคน ที่นอนนั้นลองแล้วในการนอนคือนุ่มพอดีไม่นุ่มมากเกินไป หมอนหอมสดชื่น ในห้องจะมีหน้าต่างสำหรับเปิดนั้นสามที่เลย เดินออกมาด้านนอกนั้นจะมีเปลหน้าบ้านสามารถที่จะนอนเปลแล้วมองป่าเขาสวยด้านหน้าได้เลย ในห้องนั้นไม่ต้องกลัวยุงในตอนกลางคืนเพราะว่าที่นี่มีมุ้งให้ ปลดลงมาได้เลย

    ที่นอนที่มีคุณค่าไม่ใช่ที่นอนราคามากกว่าแสน ขนมาวางไว้ในบ้านที่เดิม แล้วก็นอนสองคน คนเดียวเท่านั้น ทำไมจะต้องมีเตียงนอนแบบนวดไฟฟ้าบ้าง ผ้าห่มบางสบายในการพกพา หลายอย่างที่เรานั้นเลือกเมื่อเราหาที่นอน ต้องมองหาหลายคนที่มีการทดลอง

        หลังจากที่เก็บของนั้นเสร็จ เราสามารถที่จะมานั่งหรือนอนเล่นแคร่ด้านล่าง หมอนใบใหญ่นั่งพิงคุยกันกับเพื่อนเพราะว่าบริเวณนี้นั้นมีมากกว่าห้าอันนั่งแล้วเย็นมาก

     ตอนนั้นเรานั่งคุยกับน้านานสองนาน เรื่องของการสร้างบ้านไม้ น้าบอกว่าการที่เรานั้นสร้างบ้านไม้ไม่นานปลวกน่าจะมาขออยู่ด้วยแน่นอน ไม้ที่นำมาสร้างนั้นมองแล้วไม่เหมือนไม้ดิบแต่คือไม้ที่เก่าและแก่แล้ว  ชอบเหมือนเดิมหากว่ามีการขยับตลอดเวลานั้นทำให้ปลวกนั้นยาก ต้องมีการป้องกันตลอด

    จะทำอะไรทำได้หมดเพราะว่าคนที่สามารถที่จะเข้ามาที่นี่ได้นั้นจะต้องผ่านด้านหน้า ต้องผ่านเจ้าของมาก่อน เดินเข้ามาเลยยากจะมี เพราะว่าเป็นพื้นที่ส่วนตัว   นอนพักเอาแรงเพื่อที่จะไปเดินในตลาดในตอนต่อไป

   จริงแล้วเรานั้นเดินทางไปวันเดียวแต่ว่าเหมือนว่าเรานั้นได้พักผ่อนหลายวัน อากาศน่าจะเป็นส่วนหนึ่งในการมาที่นี่ ประมาณสามสิบนาทีหรือชั่วโมงจะมีรถขับผ่าน เงียบมากใครที่รักในความสงบนั้นแนะนำให้มาที่นี่ได้เลย