การจัดเรียงเส้นทอ กลายเป็นผืนผ้าหลากหลายลวดลาย

แวะชมลวดลายสีสันของผ้า สะดุดงามตาชวนอยากได้ 

เดินชมดูเลือกจับต้องและลองใส่ หากว่าถูกใจต่อรองราคาได้

ชิ้นเดียวคนเดียวเท่านั้นหากซื้อจากที่นี่

   หากว่าเรานั้นมาแล้วไม่มาที่นี่คงจะเรียกว่ามาไม่ถึง สถานที่ที่ว่านี่คือร้านที่มีการขายผ้าไหมลาว ราคานั้นไม่ธรรมดา เมื่อมีการทำมือราคาในการทำแต่ละชิ้นนั้นจะต้องเพิ่มมาก แต่ว่าเรานั้นไม่ได้มาซื้อแต่ว่ามาชมเผื่อว่าจะมีขายต้องการจะมาซื้อชุด

    เมื่อเดินมาถึงตอนนั้นจำได้เลย เราจะเริ่มเห็นในหมู่บ้านนั้นมีการทอผ้านั่งอยู่ประจำมีคนนำเที่ยวแนะนำด้วยว่าแต่ละลวดลายนั้นมีชื่ออย่างไรเมื่อใส่แล้วจะเสริมหรือเพิ่มสิริมงคลให้ 

     สาวทอผ้าไหม เราสังเกตดูในการทอนั้นไม่ได้มาง่ายๆ ในการต่อรองราคานั้นเราต้องมาดูในตอนที่เขานั้นทำต้องใช้เวลาเกือบเดือนในการทอเพื่อให้เกิดลวดลาย ประทับใจคือสามารถที่จะลองทอได้ เรียนรู้ได้ ใช้เวลามากในการทอ คนที่ทอนั้นจะต้องมีความอดทนเสมอ

    การเรียนรู้ในการทอผ้านั้นไม่ยาก แต่ว่าหากว่าทำผิดแล้วต้องแก้ต้องใช้เวลานาน หากว่าเรานั้นต้องการที่จะทอสามารถที่จะติดต่อเพื่อที่จะเรียนตัวต่อตัวได้นะคะ 

    ชุดนี้ราคามหาศาลมาก แตะไม่ได้เลยเพราะว่าสวยมาก และเวลาที่ใส่นั้นคงจะสวย แต่ว่าด้วยเรื่องของราคาหากว่าเรานั้นจะมีการประกวดสามารถที่จะใส่ประกวดได้แต่หากว่าใส่ไปวัดไปที่ทำงาน คงมีแต่คนมองดูไม่ได้ดูเราแต่ว่าดูในส่วนของชุด

    พอเห็นแล้วอยากใส่แต่ว่ากลัวว่าจะเสียหายเลยมองดู  สิ่งที่สวยนั้นคือผ้าเบี่ยงลวดลายสวยกว่าเพื่อน  เมื่อเราเข้ามาที่นี่เราจะได้รู้จักว่าลายที่เรานั้นกำลังดูคือลายอะไร ซึ่งในปัจจุบันนี้มีการคิดลายจำนวนมากขึ้นกว่าเดิม โดยใช้โปรแกรมเข้ามาช่วยด้วยเช่นกัน การออกแบบของคนบางครั้งใช้เวลานาน ให้คอมออกแบบให้ไม่ถึงห้านาที สามารถที่จะทำได้คนจึงสบายมากขึ้น

   สิ่งที่เรามาที่ประเทศลาวแล้วสิ่งที่เราต้องได้คืออาจจะเป็นผ้าถุงลาวหรือผ้าเบี่ยงลาว ที่ไม่ว่าจะใส่ตอนไหนเมื่อไหร่ก็ดูดีสวยงาม ลวดลายที่มีเรื่องราวบางครั้งถูกทอแออกมาสวยงาม

   ตอนนั้นที่อยู่ที่ทำงาน ตรีมของงานคือใส่ชุดไทยลาว ไม่ต้องใส่ชุดไทย ทุกคนต่างเดินไปหาชุดที่บ้านแต่พอเรานำมาเทียบยังสวยไม่เท่ากับลายที่มีการโชว์ เสื้อผ้าที่แพงแล้วไม่รู้ว่าจะนำมาใส่งานอะไร เราควรที่จะหักห้ามใจก่อนเพราะว่าทุกงานนั้นใส่ไม่นานแล้วก็จบ

   ในส่วนตรงนี้คือลายผ้าถุงลาว ที่มีขาย ในส่วนบางชิ้นนั้นไม่สามารถที่จะประเมินราคาได้เพราะว่ามีเพียงชิ้นที่โชว์เท่านั้นหายากแล้ว แต่ก่อนนั้นมีการทอจำนวนมากแต่เมื่อเวลาผ่านไป เริ่มที่จะมีเครื่องจักรในการทำ ผ้าถูกการก็อปปี้แล้วทำให้ง่ายต่อการใช้งาน จึงทำให้สิ่งที่สวยงามนั้นเก็บไว้ โชว์ในพิพิธภัณฑ์   ลายนี้มีการนำมาทำหลายผืนและขายในราคาประมาณสองร้อยถึงสามร้อยกว่าบาท 

   มีทุกแบบหากว่าเรานั้นเดินดูจะได้เรียนรู้ในหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นการทอผ้า การเข็ญด้าย การดีด การทอ การตัดจนเป็นที่มาในการทำออกแบบบางครั้งนั้นเห็นในการทำในส่วนของกระเป๋าบ้าง ผ้าเช็ดหน้า และอีกหลายอย่างที่มีการทำขึ้นมาเพื่อที่จะทำให้สะดวกสำหรับคนที่ใช้

   การเที่ยวที่มีความรู้ด้วยนั้นเราสามารถที่จะนำไปประดับบารมีของเรานั้นได้เช่นกัน  เราเดินเลือกซื้อของนานกว่าจะได้ สิ่งที่เรานั้นอยากได้คือราคาแพง เขาเรียกว่าตาดีมีราคา แต่หากว่าเรานั้นคิดอีกมุมหนึ่งหากว่าเรานั้นขายสุดท้ายแล้วเราจะซื้อไปใส่ในงานไหนคุณค่าของผ้าที่ใส่นั้นอยู่ที่การใช้งานของชุดหากว่าไม่ใช้ไม่ใส่คงยากที่จะมีประโยชน์

   ผ้าทอนั้นจะมีคุณค่า ขอเพียงคนที่ใส่นั้นรักในการใส่ผ้าถุงลาว ซึ่งสวยเหมือนกัน