อาหารพื้นบ้าน อร่อยหาทานได้ยาก

ห่อหมกแสนอร่อย เกิดจากมือน้อยๆ ต่อยสร้างสรรค์ ใบตองธรรมชาติที่ปิดบัง อร่อยมากรสชาตินั้นต้องลุ้นดู 

   วันนี้จะมาเล่าถึงตำนานอาหาร ทำไมถึงเรียกตำนานเพราะว่าเป็นอาหารที่เรานั้นทานมาตั้งแต่ตอนเด็กๆ แม้ในตอนแรกนั้นเราไม่อยากที่จะทานมากนัก เพราะคิดว่าคืออาหารของผู้ใหญ่ รสชาติไม่อร่อยเพราะว่ามองไปแล้วเห็นแต่ผัก  นอกจากนั้นมีไก่ มีผักและมีปลา 

    ในส่วนของหมกปลานั้นจะมีปลาหลายชนิดที่นำมารวมกัน หั่นและทำให้ละเอียดด้วยการฟักเพื่อไม่ให้ก้างติดคอเวลาที่กินเข้าไปใส่เครื่องดับกลิ่นคาวเข้าไปเพื่อให้รสชาติอร่อย เพราะอาหารที่ทำจากปลานั้นไม่ค่อยอร่อยเพราะมีความคาว 

   อร่อยแล้วหน้าตายังลึกลับและต้องคาดเดาเปิดออกมาค่อยรู้ว่าสิ่งที่อยู่ด้านในนั้นคืออะไร  และมากกว่านั้นคือรสชาติ บางทีจืด บางทีเผ็ดบางทีเค็ม คนที่ทำนั้นจะต้องชิมและลองใส่เพื่อให้ได้รสชาติที่ตอนสุกกับตอนดิบนั้นต่างกัน 

    อร่อยเมนูที่สองคือ ดักแด้ คั่วปรุงรสชาติ รสชาติที่เมื่อเรานั้นคั่วใส่กับใบมะกรูด กระเทียม และหอม ขาดไม่ได้คือตะไคร้ที่อร่อยเหนือความคาดหมาย บางคนนั้นชอบชนิดที่บางเบา กรอบ แต่บางคนนั้นชอบนุ่มอร่อย แล้วแต่ความชอบของแต่ละคน แต่สำหรับเรานั้นชอบที่ทานเข้าไปแล้วแตกปุ๊ในปาก 

    ทำอาหารโดยการทอดอร่อยที่สุดแล้ว หากว่านำไปแกงจะไม่ค่อยได้รสชาติมากเท่าไหร่นัก 

   ต่อไปคือเมนูที่สามที่หากว่าเมื่อไหร่ที่เจอเจ้าผำนั้นจะต้องซื้อกลับไปบ้านเพื่อให้แม่ทำอาหาร ให้ทาน เมนูที่แม่เท่านั้นทำอร่อย แม่จะนำผำมาล้างแล้วแกงคั่วใส่ไก่หรือกระดูกหมูแล้วแต่ช่วง แต่สิ่งที่แม่ชอบเวลาที่ทำคือแม่จะใส่หอมหวาน คั่วอร่อยไม่เผ็ดมากจนเกินไป 

    ตัวของผำนั้นหากว่าเราทานเข้าไปจะมีความมันตรงที่จะปุ๊บๆ ในปาก หากว่าทำไม่เป็นผำนั้นจะมีสีดำไม่น่ารับประทาน การทำอาหารอะไรก็ตาม จะต้องใส่ใจ และรู้วิธีในการทำให้ดูน่ารับประทาน  

    ครั้งหนึ่งเคยไปที่ป่า เพื่อหาผำกับคุณยายที่นำมาขาย ยายจะรู้ว่าตรงไหนที่ผำนั้นสามารถที่จะกินได้ และสะอาด ในการไปเก็บผำนั้นจะต้องเป็นน้ำที่สะอาด อยู่กลางป่าตัวของมันจะเหมือนมีชีวิต มองไปแล้วเหมือนสัตว์ประหลาดที่กำลังขยับอยู่จำนวนมหาศาล เมื่อเรานั้นเก็บมาทำอาหาร จะแน่นมาก เราคั่วไม่ใส่น้ำเยอะ 

    อาหารคือความสุขในการกิน คนเราชอบอาหารแบบไหนก็จะหาทานแบบนั้นอยู่ร่ำไป เมื่อได้ชิมก็สุขใจ อร่อยทุกครั้ง กลับบ้านแม่จะหามาทำให้ทานเมื่อรู้ว่าเป็นเมนูที่ลูกนั้นชอบ 

   ไม่ว่าจะกลับไปทานกี่ครั้งก็อร่อย แล้วเมนูทุกเมนูนั้นให้คุณค่าความอร่อยที่ไม่อาจจะลืมได้ เรียกได้ว่าเป็นเมนูบนโต๊ะอาหารเวลาที่เรานั้นกลับบ้าน