ประสบการณ์จริง เมื่อเคยไปทำงาน เว็บพนันในปอยเปต

หลังจากที่ตกงานอยู่พักใหญ่ ชีวิตก็มาถึงจุดที่ไม่มีทางเลือกมากนัก เพื่อนคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ปอยเปต ประเทศกัมพูชา ชวนไปทำงานเว็บพนัน ด้วยคำพูดสวยหรูว่า มีเงินใช้แน่นอน งานแค่โพสต์เฟสบุ๊คเอง แต่สิ่งที่ตามมานั้น ไม่เหมือนคำพูดแม้แต่น้อย

แม่เป็นคนแรกที่ไม่ให้ไปอันตรายดูจากข่าว กลัวเพื่อนหลอก กลัวลูกลำบาก และที่สำคัญคือมันเป็นงานที่ผิดศีลผิดธรรม แต่สุดท้ายก็ยอมให้ไปเพราะเห็นว่าเราจอและไม่มีทางเลือกชีวิตการทำงาน 12 ชั่วโมง/วัน กับหน้าที่โปรโมทเว็บพนันเราได้รับหน้าที่หาคนมาเล่นเว็บพนัน ผ่านทางเฟสบุ๊ค โพสต์เนื้อหาหลอกล่อให้คนคลิกเข้ามา หรือแอดไลน์ไปยังเว็บที่เราดูแลอยู่ ฟังดูเหมือนง่าย แต่ความจริงแล้ว ต้องแข่งขันกันอย่างหนักกับทีมอื่น บางวันไม่มีคนทักมาก็โดนหัวหน้าด่าต้องตื่นแต่เช้า ทำงานยาวถึงกลางคืน

วันหนึ่งถึง 12 ชั่วโมง ทุกวันต้องไหว้พระ ไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้เว็บปัง มีลูกค้าเยอะ ๆ เหมือนเป็นพิธีกรรมบังคับ เพราะถ้าคนในทีมไม่มีผลงาน ก็จะหาว่าเราไม่ตั้งใจ ไม่ศรัทธา สภาพความเป็นอยู่ แพง แคบ และแย่อินเทอร์เน็ตที่นั่นมีใช้เฉพาะในสำนักงาน ส่วนในหอพักหรือที่พัก แทบไม่มีสัญญาณ ต้องไปแอบใช้ไวไฟร้านอาหาร หรือคาเฟ่ใกล้ ๆ ของกิน ของใช้ต่าง ๆ แพงเกินจริง

น้ำขวดละ 20-30 บาท อาหารจานละ 100 แต่คุณภาพเหมือนของในโรงอาหารราคาถูกเวลาเจ็บป่วย ไม่ใช่ว่าจะไปโรงพยาบาลได้ง่าย ๆ เพราะต้องผ่านด่าน ต้องใช้พาสปอร์ต และบางทีก็ต้องจ่ายเงินเพิ่มเพื่อ ปั๊ม เอกสาร

คนในพื้นที่รู้กันดีว่าถ้าไม่มีเงินก็อดรักษา ป่วยบ่อย เพราะอากาศแย่ พักผ่อนน้อย จนเป็นไข้หวัดเป็นว่าเล่นจาก งานหาเงิน กลายเป็น กรรมชีวิตตอนที่เข้าไปฉันคิดแค่ว่าจะทำไม่นาน หาเงินสักก้อนแล้วกลับ แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือสุขภาพที่แย่ ความรู้สึกผิดบาปในใจ และความกลัวว่าทุกอย่างที่ทำมันคือกรรมที่กำลังย้อนกลับมา

สุดท้าย เราตัดสินใจออกมา ทิ้งงานนั้นไปแม้จะไม่มีแผนรองรับ แต่ใจโล่งขึ้นทันทีที่พ้นจากที่นั่นอย่าคิดว่า งานสีเทาจะไม่ทำร้ายเรา เพราะสุดท้าย มันอาจจะกัดกินทั้งร่างกายและจิตใจอย่างเงียบ ๆ อยากให้คนที่กำลังคิดจะเข้าไป ทำความเข้าใจให้ดีก่อนว่า ไม่มีเงินไหนได้มาง่าย ๆ และบางงาน มันก็แลกมากับสิ่งที่คุณอาจเสียใจไปตลอดชีวิตหากคุณอ่านมาถึงตรงนี้ หวังว่าเรื่องราวของฉันจะเป็นอีกหนึ่งคำเตือนเล็ก ๆ ที่ช่วยให้ใครบางคนไม่ต้องเดินซ้ำรอยเดิม