อยู่ไหนคิดถึงอาหารไทย เอสแอนพี (พนมเปญ)

อาหารคือความสุขของคนเรา รสชาตินั้นไม่เหมือนเก่าเราต้องหา

 หนึ่งปีทานอาหารแม่บ้านทำมา ปีที่สองเริ่มหาอาหารที่เคยชิน

      เอาจริงๆ แล้วเวลาที่เรานั้นไปอยู่ประเทศอะไรก็ตาม พอนานเข้าเราจะนึกถึงอาหารบ้านเราที่หาทานไม่ได้แล้วนอกจากการนำมาทำเองที่บ้าน แต่การไปตลาดนั้นกว่าที่จะได้ครบทั้งหมดนั้นมันยากเหมือนกัน พอทำแล้วไม่อร่อยทานไม่หมดต้องทิ้งไป บางทีเราไม่มีเวลาอยากทานอะไรที่เข้าไปแล้วใช่เลยรสชาติที่ตามหา 

    ตอนที่มาที่นี่ครั้งแรกตอนเย็นก๋วยเตี๋ยวเหมือนสุดแล้ว แต่ตอนเช้านั้นแม่บ้าน ทองดีทำให้อร่อยบ้างทานพออิ่มหลังมาเริ่มหาเองหมูปิ้งสามชั้นชอบนะหอมหวานดี  แต่ว่าก็ยังอยากหาส้มตำกินอยู่เอาที่ไม่ใส้กะปิ วันหนึ่งเมื่อเจอเพื่อนแต่ก่อนนั้นเพื่อนจะไปเรียนต่อที่ไทย เราไม่รู้ว่ามีร้านอาหารไทยมาเปิดตรงนี้ ไกลไปคนเดียวหาไม่เจอเสียเที่ยว

    ครั้งนี้เลยไปจัดเลยกะเพราที่ค้นหาสะใจมาก จัดไปเลยสองจาน ตอนนั้นไปในช่วงหยุดยาววันปีใหม่ของที่นี่ วันสงกรานต์ไทย อร่อยมากดีใจมากขนมอะไรทุกอย่างนั้นเหมือนที่ไทยไม่มีผิด แต่ว่าผิดที่ราคาจะแพงกว่าประมาณเท่าตัว แต่ว่าก็กินความสุขอร่อย 

    ขนมทั้งนั้นเลย จัดไปเยอะมากละลายทรัพย์ปกติไม่ค่อยได้ซื้อขนมเพราะว่าเรานั้นซื้อแต่ขนมของเวียดนาม ในร้านของไทยนั้นนานๆ ทีจะเลย์สักถุง  ตอนนี้มาบ่อขนมแล้ว

     เพื่อนพามาที่นี่นั้นหลังจากที่เราไม่ได้พูดไทยมานาน เม้าส์มอยไทยสนุกมากเหมือนว่าเรานั้นได้กลับบ้าน รสชาติเหมือนกันเลยทีไทยส่วนส้มตำนั้นเหมือนตำไทย ตำลาว ตำซั่วยังไม่มี กินต้มยำไปก่อน ต่อด้วยชาเขียวปั่นพอดีว่าพี่ที่รู้จักนั้น เป็นผู้จัดการที่นี่เลยได้ลดราคา ยี่สิบเปอร์เซ็นราคาพนักงาน อร่อยเลยเรากักตุนเพราะว่ากว่าจะมาถึงที่นี่นานเหมือนกัน

    เจ้าของที่นี่ อยากทานอะไรว่ามาเลย ตอนนี้เหมือนว่าเราจะไม่ต้องกินหมี่ชาในทุกวันแล้ว แต่ที่นี่ยังไม่มีส่งนะมีอยู่ในการซื้อกลับบ้าน ทานที่นี่นานๆได้กล้บบ้านร้านปิดยังได้เลย แล้วที่นี่ยังมีเค้กด้วยนะ  อร่อยอิ่มท้องมาก ตอนนี้น่าจะไม่ผอมแล้วแก้มจะเริ่มมา

   วันนี้มาทำหน้าที่ในการชิมเมนูแนะนำหรือทดลองทำเมนูใหม่  พี่บอกว่าเวลาที่เรานั้นมาขายที่นี่เราจะมีการเพิ่มเมนูให้เข้ากับคนที่นี่ด้วย ตรงนี้คนไทยเยอะ ลองทานมีผักสาระแหน่ลอยอยู่ด้านบน อร่อยดีเหมือนกันนะแต่ว่ายังรักชาเขียว

     เอาจริงแล้วไม่ว่าจะไปอินเดีย ไปจืน ไปลาว ไปที่ไหนก็ตามเมื่อเรานั้นหิวข้าวเราทานข้าว เราจะต้องปรับในเรื่องของรสชาติอาาหาร แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานเราก็ยังอยากที่จะทานอาหารที่เรารสชาติคุ้นเคยอร่อยสักวัน แม้ว่าราคานะ กินข้าวได้สองวันเลยหากหากินแถวบ้าน แต่พอใจบางทีมาที่นี่มีพี่เป็นเจ้าภาพด้วยอีก อิ่มท้องอิ่มใจและมีความสุขไปอีกวัน วันนั้นมีการทำส้มตำกรอบอร่อยมาก ทดลองชิมก่อนที่จะมีการขาย 

    หากว่าเราอยู่ที่ไหนคนเดียว อยู่ไปเรื่อยๆ จะมีการปรับเองแล้วจะมีการที่จะดึงหากว่าเรานั้นคิดดี คนดีจะเข้ามาหา แต่หากว่าเราคิดแต่ไม่ดีอารมณ์เสีย คนแบบนั้นจะเข้ามาหาเราเหมือนกัน มีความสุขคิดดีไม่ทำร้ายใคร   ตอนนั้นเคยมีประสบการณ์ในการปั้นรถข้างทางคนเดียวจากนั้นด้านหลังมีรถมาตามเรา และพยายามที่จะเบียดเรานั้นเข้าข้างทาง เรานั้นพยายามขับเร็วและแวะเข้าร้านสะดวกซื้อร้านที่มีคนจำนวนมากเพื่อที่จะไม่ได้มีเพียงสองคน ตอนนั้นที่มองจากกระจกคิดว่าเขานั้นมาไม่ดีแน่ หลังจากนั้นเราก็โทรหาคนที่รู้จักมาหาที่ร้านและกลับด้วยกัน

   เวลาที่เรานั้นมีเหตุการณ์เกิดขึ้นยสติสำคัญมากต้องมีไหวพริบและมองรอบด้านเวลาไปไหนมาไหนคนเดียว