พระราชวังสายลม (ห้องน้ำกษัตริย์)

ความยิ่งใหญ่ในศิลปะที่ผสมผสาน  กับตำนานเรื่องราวที่หลากหลาย

รูปแกะสลักฝาผนั่งที่มีลวดลาย  คือเสน่ห์น่าหลงใหล

พระราชวังสายลม

      ความงามที่ไม่ว่าเรานั้นจะเดินไปในทางไหน น่ามองน่าชมน่าเก็บภาพทั้งหมด แม้ว่าเส้นทางในการขึ้นมาที่นี่นั้นจะต้องนั่งรถที่ใช้เวลาประมาณยี่สิบนาที หากจะเดินขึ้นมาได้เหมือนกันนะ  แต่กว่าจะถึงน่าจะไม่สามารถที่จะชม  ระยะทางในการเดินทางออกจากเมืองชัยปุระนั้นประมาณ  11  กิโลเมตร รถที่เรานั่งไปนั้นจะต้องเปลี่ยนเป็นรถที่ใช้ในการปีนเขา เพราะว่าต้องใช้แรงม้าในการขึ้น 

   สถานที่แห่งนี้ยิ่งใหญ่มากเลยเป็นราชธานีหรือเมืองของชัยปุระ  อยู่บนภูเขาที่สูงมากเลยทีเดียว หากว่าเรานั้นขึ้นไปมองลงมาเบื่้องหน้าจะเห็นเมืองทั้งเมืองเลย  ที่นี่นั้นเคยใช้เป็นป้อมปราการ ด้านหน้าคือทะเลสาบ  สถานที่แห่งนี้นั้นไม่เคยมีข้าศึกกล้ามาที่นี่ เพราะว่านอกจากจะต้องมีกำลังพลแล้ว จะต้องมีอาหารเสบียงหากว่ามาที่นี่มาเจอทะเลสาบคงยากต่อการที่จะต่อสู้รบ ด้านในสวยมาก ไม่ว่าจะเป็นภาพแกะสลัก ภาพวาดต่างๆ ไม่ว่าจะในผนัง ในเพดาน เข้ามาเหมือนเข้ามาในแดนฝัน เห็นแล้วยิ้มกันเลยไม่ว่าจะเดินไปตรงไหน 

   ในส่วนของด้านในนั้นยังมีความสมบูรณ์สวยงาม เมื่อเข้ามาตรงกลางด้านในลานกิจกรรมนั้นล้อมรอบไปด้วยห้องและประตูช่องทาง สมกับที่เคยเป็นเมืองเก่า มีครบในทุกอย่าง เรามาที่นี่ใช้เวลาประมาณสามชั่วโมงจึงจะพอ ในการเดินรอบชมบริเวณตรงนั้นตรงนี้ 

   หากว่าเรานั้นไปไหน เราต้องเดินดูให้รอบไปให้ทั่ว ในชีวิตนั้นไม่ได้มีโอกาสให้ได้ไปบ่อยครั้งนักต้องสละความเหนื่อยแล้วค่อยไปพักทีหลัง หลังจากเดินที่นี่กลับไปที่พักต้องนอนยกขาขึ้นด้านบนเลย ขาปั้น

        บริเวณนี้คือบริเวณด้านหน้า ลานกว้างขนาดใหญ่มาก ก่อนที่เรานั้นจะเดินเข้าไปในประตู มีช่องมุมในการถ่ายภาพเยอะ ใครที่รักในการถ่ายภาพบนภูเขาอากาศหนาว ต้องมาที่นี่ แต่ว่าเนื่องจากว่าเป็นที่สูงแดดจ้ามาก ลมเองก็แรงเช่นกัน เมื่อมาถึงเราเจอฝูงคนเยอะมากมาเที่ยวที่นี่ คนอินเดียนุ่งสาหรีสวยมาเป็นกลุ่มเดินสวนกันไปมา สถานที่แห่งนี้สามารถที่จะเล่าเรื่องราวและส่งต่อทางวัฒนธรรมค่อนข้างที่จะหลากหลาย 

   เรามาที่นี่ครั้งนี้ครั้งที่สอง รอบนี้เดินเข้าไปในทุกห้อง ห้องทานอาหาร ห้องนอน รวมถึงห้องน้ำ หรือจะเป็นหอคอยในการขึ้นไปพักผ่อน ห้องดนตรี ห้องสมุด ห้องศิลปะ  แต่วันนี้ที่จะมารีวิวให้ดูประทับใจมาก และตื่นเต้นมากที่สุดในการทดลองใช้งานนั้น 

  บาบูบอกว่าให้เรานั้นทดลอง ให้นั่แบบนี้เราเลยถามว่านั่งแบบอื่นได้ไหม เพราะว่าปวดขา แล้วหากว่าอายุเยอะแล้วนั่งพับขาลงต่ำไม่ได้จะทำอย่างไร บาบูบอกว่าไม่มี และยังบอกว่าคนสมัยก่อนนั้นร่างกายแข็งแรงแล้วโรคภัยในสมัยนั้นไม่ได้เยอะเหมือนสมัยนี้ หากสมัยนี้คงแบคทีเรียเต็มไปหมด

     ที่เราทดลองนั่งอยู่นี้ คือห้องน้ำของกษัตริย์ที่นี่ ในการทำธุระนั้นเราลองที่จะจินตนาการไก้ ว่าเขาจะต้องนั่งลงอย่างไร  นั่งเหมือนนั่งเล่นกัน ก้นวางลงไปเลย ด้านล่างจะมีที่รองรับ และในการนำอุจาระหรือสิ่งปฏิกูลนั้นจะต้องมีคนนั้นนำไปทิ้งนะไม้ได้มีรถดูดส้วมเหมือนสมัยใหม่ จินตนาการมาก แล้วทีนี้คือที่นั่งนั้นใกล้กันด้วย ห้องน้ำมีขนาดกว้างมาก แสดงว่าเวลาเข้านั้นจะต้องมีคนสองคนนั่งคุยกัน ปรับทุกข์ไป คุยกันไปเรื่อยๆ  หากว่าเรานั้นกลับไปในตอนนั้นมันจะเป็นอย่างไร

   อย่างแรกที่คิดคือ จะหากันเจอได้อย่างไร ว่าอยู่ตรงส่วนไหน เพราะว่าพื้นที่กว้างมาก เวลาเดินไปไหนเดินไม่ได้ทะลุกันแน่นอน บริเวณที่สร้างนั้นมีการสร้างอย่างแน่นหนา ไม่ว่าจะกี่ปีความแข็งแรงทนทานยังไม่เสื่อม สีของลายยังงดงามเสมอ  หินเย็นเสาทุกต้นมีสีสันหมด ด้านในนั้นมีร่มในการเดินชม สิ่งของต่างๆ มีวางให้เราได้เห็น  ตอนนั้นไปถึงห้องหนึ่งคือห้องบรรทม ขึ้นลำบากมาก ห้องสรงสนานอาบน้ำน้ันอยู่ไกลมากจากห้องนอน ห้องทานอาหารอยู่คนละฟากเลย  

   หากว่าเรานั้นเกิดอยู่ในสมัยนั้นน่าจะเดินเยอะมากในแต่ละวัน ขนาดว่าเรานั้นเดินสามชั่วโมงหายจากกลุ่มเพื่อนที่มาด้วยกันนั้น ไม่ต้องหาเลยเจอกันที่ทางออก  ยืนรอหน้าประตูเลย 

  แต่ละที่นั้นไม่ว่าจะเป็นขอบของประตู กำแพงเมื่อเรานั้นสังเกตมีการแกะเป็นรูปที่สวยงาม เนื้อของดินนั้นเราสัมผัสอ่อนนุ่มมาก  คิดว่านานเข้าอาจจะกลายเป็นมรดกของโลกแน่ๆ เพราะว่าไปครั้งแรกกับครั้งที่สองนั้นห่างกันประมาณ สิบเอ็ดปี ทุกอย่างยังมีความเหมือนเดิม  อาจจะมีสีขาวบ้างที่โดนน้ำแล้วมีสีดำหรือเขียวมาปนเปื้อนนิดเดียว

    ครั้งนี้เราไปกับชาวอินเดีย ที่มีความรู้ในประวัติและเรื่องราวเพราะว่าอยู่ในวงการ ไกด์มานานแล้ว ถามอะไรเล่าได้เป็นเรื่อง หรือว่าในการที่เรานั้นจะเดินชม มีเรื่องราวเล่าในแต่ละสถานที่อยู่ด้านหน้า ว่าตรงนี้แต่ก่อนใช้ทำอะไร และเมื่อเราเหนื่อยเราสามารถที่จะนั่งลงในขอบของปราสาทในแต่ละมุม ลมเย็นมากนั่งมองผู้คนนั้นเดินไปมา