อชาตศัตรู (ลูกฆ่าพ่อ) ลิเกครั้งแรกในชีวิต

           ลิเกเป็นสิ่งที่มีมาตั้งแต่บรรพบุรุษ  แต่เกิดมาครึ่งมนุษย์ไม่เคยลอง 

     ในครั้งนี้เมื่อก่อเกิดลิเกยุคจำลอง ให้ได้มองได้ชมในแบบใหม่ 

ไตร่ตรองนึกครั้งนี้จะลองดู บัตรนั่งหรูวีไอพีได้เลือกสรร 

นั่งในฮอลชั้นสูงดูตามกัน สุดท้ายดูจบนั้นชั้นชอบดู

      วันนี้จะมาเล่าเหตุการณ์ที่ครั้งแรกในชีวิตนั้นต้องดูลิเก ซึ่งไม่เคยคิดมาก่อนเลยสักครั้งว่าจะมาดูเพราะว่าคิดเสมอว่าลิเกนั้นดูไม่ค่อยสนุก ตามงานวัดถ้าหากว่าได้ยินจะไม่ไปนั่งดู ที่ตัดสินใจดูเพราะว่าเป็นการดูลิเกในสมัยใหม่ ไม่ได้น่าเบื่อเหมือนการดูลิเกธรรมดา ลิเกผสมผสานกับละครเวที  ที่นักแสดงนั้นเป็นนักแสดงที่มากด้วยฝีมือไปแสดงหนังในประเทศอินเดีย 

    การแสดงลิเกในครั้งนี้ คือ ลิเกพุทธประวัติที่มีเรื่องราวมาอย่างยาวนานในสมัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เรื่องของอชาตศุตรูลูกฆ่าพ่อ เราจะได้รู้เรื่องราวในสมัยก่อนมีการกล่าวถึงตัวละครในเรื่องพระพุทธเจ้ามหาศาสดาโลก ยากนักที่จะได้ดูเพราะว่าเป็นครั้งแรกในประเทศไทยและน่าจะไม่มีอีกแล้ว การเริ่มต้นดูลิเกจึงเกิดขึ้นในวัย ยี่สิบห้าปี 

     พร้อมมากในการเข้าโรงลิเกที่ทันสมัยทางด้านแสง สี เสียง ครบถ้วน เพราะว่ามีการแสดงที่โรงละครแห่งชาติ พระนางเอกในเรื่องคือลิเกชื่อดังที่มีแม่ยกจำนวนมาก และแอนมิตรชัย ชัยยา  แสดงเป็นนางเอก รวมถึงลูกสาวของไชยา ไชยาด้วย ซึ่งตอนก่อนที่จะเริ่มดูนั้นไม่ได้คิดอะไรมากและไม่ได้คาดหวังเลยกับการดูว่าจะสนุกไหม แต่ด้วยความเย็นของห้องแอร์นั้นทำให้เรื่องราวที่ดูน่าจะมีความสุขมากขึ้น  

    การดูในครั้งนี้ เป็นการดูในรอบที่สองของวัน การแสดงเป็นการแสดงสด ไม่ใช้เสียงช่วย ร้อง เล่น เต้น สดท้ังหมด อลังการมากอย่างแรกคือในเรื่องขอุงชุดการแสดงเปิดตัว ที่ออกมาให้ถ่ายภาพร่วมกับท่านผู้ชม 

     ตั้งใจดูมากเหมือนใช้เวลาไม่นาน แต่ความจริงแล้วการแสดงประมาณสองชั่วโมงกว่า สนุกและตื่นเต้น ตื่นตาตื่นใจกับชุดการแสดงที่สีสันสวยงาม ซึ่งเป็นเครื่องทรงการแสดงของคนอินเดียสาหรีสวย บ่งบอกถึงชนชั้นของกษัตริย์

      ก่อนการแสดงนั้นมีการ เต้นเพลงในเนื้อเรื่องของอชาตศัตรู  นักแสดงในตอนนั้นออกมาแนะนำตัว ในการแสดงลิเกจะต้องมีตอนคั่นรายการโดยการเล่นตลก  ชะเอิง เอ้ย ฉะ เอิง เฮ้ย ที่ติดหูเพราะว่าชอบดูในรายการ  น้าเท้ง น้าโย่ง  สร้างสีสันและความสนุก ก่อนที่จะมีการแสดง

    ลิเกบวกกับละครเวทีนั้นหากว่านำมาเล่นให้กับคนรุ่นใหม่ได้ดูกันน่าจะทำให้ได้รับความนิยม แต่การแสดงสดนั้นต้องใช้ค่าใช้จ่ายจำนวนมากจึงมีน้อยมากที่จะมีการแสดงหลายรอบ 

        ภาพนี้น่าจะเป็นภาพในตอนจบ ที่อาชาตศัตรูนั้นฆ่าพ่อของตนเองได้สำเร็จ ความรักที่ยิ่งใหญ่ของพ่อ พระเจ้าพิมพิสารกับพระเจ้าอชาตศัตรูนั้น แม้ว่าลูกชายจะปิตุฆาตก็ยังคงให้อภัย  เป็นความรักที่ไม่มีประมาณของพ่อที่มีต่อลูก การคบคนพาลทำให้ชักนำให้ทำในความผิด ซึ่งเมื่อนำมาคิดแล้ว ด้วยความรู้ไม่เท่าถึงกาลของลูกที่ยอมขังพ่อของตนเอง เพื่อที่ตนนั้นจะได้ขึ้นเป็นใหญ่ ทำให้เกิดเรื่องราวน่าสงสาร 

    การแสดงของตัวละครทุกตัวมีความสมจริง  สมบทบาทมาก เหมือนเราทะลุเข้าไปอยู่ในเรื่องราวเหล่านั้นด้วย อารมณ์ของนักแสดงรับกันได้อย่างลงตัว เป็นการดูลิเกที่ประทับใจมาก และน่าจะเป็นครั้งเดียวที่ได้ดู เพราะว่าหลังจากนั้นก็ไม่มีการแสดงต่อเลย มีแต่ว่าเราไม่ได้ไปดู ได้ยินคนที่ไปดูบอกว่าไม่เหมือนเรื่องของอชาตศัตรูที่สนุกมากกว่า 

     สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขกับการดูเกี่ยวกับพุทธประวัติอีกเรื่องหนึ่งน่าจะมาจาก  การที่เราได้ไปเห็นในสถานที่จริง ว่าสถานที่ต่างๆ ในสมัยพุทธกาลเป็นอย่างไร  สถานที่เกิด สถานที่ตรัสรู้ จนถึงสถานที่ในการปรินิพพาน ตามรอยของจริง ได้เห็นบ้านเมืองในสมัยก่อนไม่ว่าจะเป็นเมืองเทวทหะ เมืองมคธ เมืองกุสินารา พุทธคยา หรือสถานที่ในทางพุทธประวัติได้กล่าวมาทั้งหมดแล้ว เมื่อมาดูเรื่องราวจึงทำให้เข้าใจมากขึ้น

     ประวัติศาสตร์คือการเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาแล้ว บางคนอาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่ไม่มีใครที่จะให้คำตอบได้ แต่เมื่อเราได้ไปสัมผัสสถานที่จริงเรื่องราวต่างๆ ที่มีกล่าวไว้จะยิ่งทำให้เราได้เข้าใจอย่างถ่องแท้และสามารถที่จะนำไปเล่าต่อได้อย่างรู้จริง