พามาดู นโยบาย “หมาจรจัดล้นเมือง” แต่ละประเทศ

    เมื่อพูดถึงหมาจร คงไม่พ้นที่เราจะนึกถึง น้องที่นอนตากแอร์อยู่หน้าร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งแหละเนอะ พูดได้ว่าเราจะพบแทบทุกที่เลยก็ว่าได้ บางตัวก็จร บางตัวก็มีเจ้าของแล้ว (แค่มานอนเฉยๆ) และบางครั้งก็พบเจอในสถานที่ต่างๆ ซึ่งบางตัวก็น่าสงสารมากจริงๆ ซึ่งถ้าหากมากไปอาจจะเกิดปัญหาได้ เรามาดูกันดีกว่าว่าแต่ละประเทศมีวิธีการจัดการปัญหานี้กันยังไงบ้าง

     ในปัจจุบันประเทศไทยมีหมาจรจัดอยู่ประมาณ 758,000 ตัว และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในทุก ๆ ปี โดยสาเหตุหลักที่เป็นต้นกำเนิดของหมาจรจัดก็คือ การที่ผู้เลี้ยงแบกรับค่าใช้จ่ายไม่ไหว การนำมาปล่อย และประเทศไทยยังขาดนโยบายป้องกันและปราบปรามปัญหาหมาจรจัดที่มีประสิทธิภาพ

     มาดูนโยบายหมาจรของแต่ละประเทศไปพร้อม ๆ กัน

     ประเทศเนเธอร์แลนด์ (หมาจร 0 ตัว) เป็นประเทศแรกที่ถูกประกาศว่าเป็นประเทศไร้สุนัขจรจัดอย่างเป็นทางการ มาดูนโยบายกัน

  • สุนัขทุกตัวต้องลงทะเบียนเพื่อรับไมโครชิพจาก Dutch Pet Database

  • ผู้เลี้ยงต้องเสียภาษีสุนัขโดยเฉลี่ยประมาณ 4,500 บาท ต่อตัวต่อปี

​​  • ผู้เลี้ยงต้องใส่ใจในการดูแลและเลี้ยงดูสุนัข หากไม่ดูแลหรือทอดทิ้งสุนัขจะถูกปรับเงินสูงสุด 59,000บาท

  • รัฐมีโครงการ CNVR ได้แก่ รวบรวม (Collect) ทำหมัน (Neuter) วัคซีน (Vaccinate) และปล่อยคืน (Release) เพื่อช่วยเหลือและควบคุมสุนัขจรจัด

     ประเทศเยอรมนี (หมาจร 0 ตัว) มีนโยบาย ดังนี้

  • ผู้เลี้ยงต้องเสียภาษีสุนัขที่เรียกว่า Hundesteuer โดยในเขตเมืองอัตราภาษีจะอยู่ที่ประมาณ 5,400-6,200 บาท ส่วนในชนบทจะอยู่ที่ประมาณ 1,500-2,300 บาท ต่อตัวต่อปี

  • บางรัฐผู้เลี้ยงต้องสอบข้อเขียน Hundeführerschein เพื่อขออนุญาตเลี้ยงสุนัข

​​  • สุนัขต้องผ่านการทดสอบพฤติกรรมจากสัตวแพทย์

     ประเทศญี่ปุ่น (หมาจรประมาณ 6,000 ตัว) โดยมีนโยบาย

  • ประกาศใช้ มาตรการกำหนดเงื่อนไขการซื้อขายสัตว์เลี้ยง

  • กำหนดเวลาซื้อขายสัตว์เลี้ยงเพื่อดูแลสุขภาพสัตว์ โดยห้ามซื้อขายสัตว์เลี้ยงก่อน 08.00 และหลัง 20.00 น.

​​  • รัฐมีโครงการ TNR คือ ดักจับ (Trap) ทำหมัน (Neuter) และปล่อยคืน (Release) เพื่อช่วยเหลือและควบคุมสุนัขจรจัด

     ประเทศสิงคโปร์ (หมาจรประมาณ 10,000 ตัว) มีนโยบาย

  • ผู้เลี้ยงต้องอายุ 18 ปีขึ้นไป

  • เก็บค่าธรรมเนียมการเลี้ยงแปรผันตามอายุสัตว์

​​  • รัฐมีโครงการ TNRM ได้แก่ ดักจับ (Trap) ทำหมัน (Neuter) ปล่อยคืน (Release) และจัดการ (Manage) เพื่อช่วยเหลือและควบคุมสุนัขจรจัด

     ประเทศไทย (หมาจรประมาณ 758,000 ตัว) สำหรับนโยบายของประเทศเรานั้น

  • ไม่มีนโยบายบังคับขึ้นทะเบียนสัตว์เลี้ยงหรือเก็บภาษีสัตว์เลี้ยง

  • สถานสงเคราะห์ส่วนใหญ่ถูกจัดตั้งขึ้นโดยความร่วมมือของเอกชน

​​  • ดำเนินมาตรการทำหมันและฉีดวัคซีนพิษสุนัขบ้าให้กับสุนัขจรจัดในเขตต่าง ๆ

     ปัญหาหมาจร ไม่ได้เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของน้องหมาเพียงเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ระบบเมือง และความเป็นอยู่ที่ดี (Well Being) ของคนในสังคมด้วยเช่นกัน เช่น ผลกระทบด้านความสวยงามและสุขอนามัยของบริเวณที่อยู่อาศัยของมนุษย์ ผลกระทบด้านสภาพจิตใจ (คนที่รักสัตว์คงสงสารแน่นอน) และปัญหาด้านความเป็นอยู่ของคนในชุมชน ไม่ว่าจะเป็นเสียงเห่า หอน การขับถ่าย รวมไปถึงการคุ้ยขยะ อีกด้วย