เปิบพิสดาร “ยำกรอบแมงอีนูน”

12 พฤษภาคม 2568 (09:26) เนื้อหาโดย wora2494

คำว่า อีนูน ซึ่งเป็นภาษาอีสานเรียกแมง ไม่ปรากฏในพจนานุกรม จึงสรุปว่า ทั้งภาษากลาง และภาษาถิ่น จะเรียกแมงชนิดนี้ ว่า แมงอีนูน ร่วมกัน

แมงอีนูน มีหลายชนิด ทั้งสีดำ ชอบตอมแสงไฟเวลากลางคืน ตัวสีแดงเล็ก ๆ ชอบกินใบไม้เวลากลางคืน และบางชนิดตัวโต ขนาดหัวแม่มือ สีน้ำตาล ท้องขาว ๆ พวกนี้ชอบอาศัยอยู่ในรูตามป่า ชนิดนี้ต้องไปขุด ไม่มีทั่วไป บางป่า จะไม่มี

ชาวอีสานจะออกไปขุด แมงอีนูน เอามาขายได้เงินพอเลี้ยงชีพ ตามฤดูกาล ช่วงนี้ แหละแมงอีนูนเยอะ เขาจะนำมาขาย ตัวละ ๕๐ สตางค์ ต้องสั่ง เขาขายได้ครั้ง ๕๐๐-๖๐๐ บาท ไม่ได้ขายทุกวัน เพราะต้อง ไปขุด เสาร์-อาทิตย์ สะสมไว้ถึงมาขาย บางคนอาจไปทุกวัน ขายทุกวัน แต่เจ้านี้ เป็นภรรยาของนักการที่โรงเรียน พวกครูจะสั่ง ไม่พอกันหรอกครับ

วันจันทร์ที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๗ ผมให้เพื่อนสั่งจองไว้ตั้งแต่วันศุกร์ที่ ๒๒ มิถุนายน ได้ ๑๐๐ ตัว ครับ ก่อนที่จะปรุง ต้อง แซ่น้ำก่อนนะครับ เพื่อให้มันขับถ่าย และเป็นการล้างให้สะอาด สัก ๑-๒ คืน ไม่เช่นนั้น จะมีกลิ่นไม่สะอาด หรือถ้าตัวใดกิน ใบสะเดา ก็จะขมมาก

โดยมากแล้วชาวอีสานจะนำมา ทอด รสชาติ อร่อยมัน ทานกับข้าว ทานเล่น บางท่านก็จะเป็นกับแกล้ม

ผู้เขียนลองนำมายำ ใส่สมุนไพร ดู ก็เข้าท่าดี ครับ แต่ต้องทอดให้กรอบ ๆ(เวลาทอด ต้องระวัง เหมือนโยนระเบิด ต้อง หาฝาปิดกระทะ ยิ่งตัวไหนไข่ ยิ่งหนัก) ตั้งชื่อว่า “ยำกรอบแมงอีนูน”