ไขปริศนา “โรซาเลีย ลอมบาร์โด” มัมมี่เด็กน้อยผู้หลับใหลและดวงตากะพริบได้

หากคุณมีโอกาสได้ไปเยือน สุสานใต้ดินคาปูชิน (Capuchin Catacombs) ในเมืองปาแลร์โม แคว้นซิซิลี ประเทศอิตาลี ที่นี่คือที่เก็บรักษาร่างของมนุษย์กว่า 8,000 ร่าง แต่มีอยู่หนึ่งร่างที่สะดุดตานักท่องเที่ยวจากทั่วโลกมากที่สุด นั่นคือร่างของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ดูเหมือนกำลังนอนหลับใหลอย่างสงบ จนได้รับฉายาว่า "เจ้าหญิงนิทราแห่งซิซิลี"

จุดเริ่มต้นของตำนานเจ้าหญิงนิทรา

โรซาเลีย ลอมบาร์โด (Rosalia Lombardo) เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1918 และต้องจบชีวิตลงอย่างน่าเศร้าด้วยโรคปอดบวมอันเป็นผลมาจากไข้หวัดใหญ่สเปน เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1920 ในวัยเพียง 2 ขวบเท่านั้น

มาริโอ ลอมบาร์โด (Mario Lombardo) ผู้เป็นพ่อรู้สึกโศกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมากจนทำใจไม่ได้ เขาจึงว่าจ้าง อัลเฟรดอ ซาลาเฟีย (Alfredo Salafia) ผู้เชี่ยวชาญด้านการดองศพและแท็กซิดอมนีชื่อดัง ให้มาช่วยรักษาร่างของลูกสาวอันเป็นที่รักเอาไว้

ผลงานของซาลาเฟียสร้างความตะลึงงันให้แก่ผู้คน ผ่านไปนานนับร้อยปี ร่างของโรซาเลียยังคงสภาพสมบูรณ์ราวกับเด็กมีชีวิต ผิวพรรณยังคงเนียนนุ่มราวกับตุ๊กตาพอร์ซเลน มีผมสีบลอนด์หยักศกผูกโบว์สีเหลืองสดใส และจากการสแกน MRI ในปี ค.ศ. 2009 พบว่าอวัยวะภายในของเธอยังคงสภาพสมบูรณ์ครบถ้วนทุกประการ

ปริศนา "ดวงตากะพริบได้" ที่ชวนพิศวง

สิ่งดึงดูดใจผู้คนให้เดินทางมาพิสูจน์ความจริงตลอดหลายทศวรรษคือ "ข่าวลือเรื่องการกะพริบตา" ผู้เข้าชมหลายคนยืนยันว่าเห็นเปลือกตาของโรซาเลียขยับเปิด-ปิดได้ เผยให้เห็นดวงตาสีฟ้าสดใสที่ซ่อนอยู่ใต้ขนตา จนเกิดเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าเป็นปาฏิหาริย์ เหนือธรรมชาติ หรือผลจากอุณหภูมิในสุสานที่ทำให้เนื้อเยื่อหดตัว

จนกระทั่งความจริงถูกเปิดเผยโดย ดาริโอ ปิอมบิโน-มาสคาลี (Dario Piombino-Mascali) นักมานุษยวิทยาชีวภาพชาวอิตาลี ซึ่งสามารถไขปริศนานี้ได้สำเร็จในปี ค.ศ. 2009

• ความจริงหลังภาพลวงตา: ปิอมบิโน-มาสคาลีพบว่าดวงตาของโรซาเลียไม่ได้กะพริบ แต่มันคือ "ภาพลวงตา" ที่เกิดขึ้นจากแสงอาทิตย์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในมุมที่แตกต่างกันตลอดทั้งวัน เมื่อแสงตกกระทบดวงตาในองศาที่เปลี่ยนไป จึงทำให้มองเห็นดวงตาของเธอดูเหมือนขยับเปิดและปิดได้ นอกจากนี้ การที่คนงานเคยย้ายโลงศพของเธอก็ช่วยให้เขาได้สังเกตเห็นว่า แท้จริงแล้วเปลือกตาของเธอไม่ได้ปิดสนิทตั้งแต่แรก

  

สูตรเคมีลับเบื้องหลังร่างอมตะ

นอกจากจะไขปริศนาเรื่องดวงตาได้แล้ว ปิอมบิโน-มาสคาลียังตามหาบันทึกสูตรลับการดองศพของ อัลเฟรดอ ซาลาเฟีย ที่เสียชีวิตไปในปี ค.ศ. 1933 จนพบเอกสารที่จดบันทึกสารเคมีที่ใช้ฉีดเข้าร่างของโรซาเลีย ประกอบด้วย:

1. ฟอร์มาลิน (Formalin): ช่วยกำจัดแบคทีเรียทั้งหมด

2. กรดซาลิไซลิก (Salicylic Acid): ช่วยป้องกันการเกิดเชื้อรา

3. กลีเซอรีน (Glycerin): ป้องกันไม่ให้ร่างกายแห้งเหี่ยวสูญเสียความชุ่มชื้น

4. เกลือสังกะสี (Zinc Salts): ส่วนผสมวิเศษที่ช่วยให้เนื้อเยื่อคงความแข็งแรง รักษาโครงสร้างใบหน้า แก้ม และจมูกไม่ให้ยุบตัวลง

   

ในปัจจุบัน ร่างของโรซาเลีย ลอมบาร์โด ถูกย้ายมาบรรจุไว้ในโลงแก้วสุญญากาศสมัยใหม่ ออกแบบมาเพื่อป้องกันความชื้น แบคทีเรีย เชื้อรา และแสงแดดโดยตรง เพื่อปกป้องรักษาร่างอันทรงคุณค่านี้ให้อยู่คู่ประวัติศาสตร์และคงความงดงามเหนือกาลเวลาต่อไป