เงาแค้นในวังหลัง ที่มาของธรรมเนียมแปลกๆ ...จากกบฏวังเหรินหยิน

เรื่องราวในราชสำนักจีนมักเต็มไปด้วยความซับซ้อนของการแก่งแย่งชิงดีในหมู่สนมนางใน เพื่อให้ได้ใกล้ชิดและเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ แต่เบื้องหลังความงามสง่าและความหรูหรานั้น อาจซ่อนไว้ด้วยความโหดร้ายและการกดขี่ข่มเหงที่คาดไม่ถึง เรื่องเล่าขานในประวัติศาสตร์ได้เปิดเผยถึงเหตุการณ์สำคัญที่เชื่อกันว่าเป็นต้นกำเนิดของธรรมเนียมปฏิบัติอันแปลกประหลาดในราชสำนักชิง นั่นคือ "กบฏวังเหรินหยิน" ในสมัยราชวงศ์หมิง

ในสมัยราชวงศ์ชิง เราจะสังเกตได้ถึงความพิถีพิถันและความหวาดระแวงในชีวิตประจำวันของฮ่องเต้ ไม่ว่าจะเป็นธรรมเนียมการเสวยที่ต้องมีอาหารหลากหลายชนิด แต่ละอย่างเสวยได้เพียงเล็กน้อยเพื่อป้องกันการลอบวางยา หรือการมีองครักษ์เงาคอยติดตามดูแลความปลอดภัยอย่างใกล้ชิด รวมถึงธรรมเนียมที่ดูจะแปลกประหลาดที่สุด นั่นคือ ธรรมเนียมเกี่ยวกับการ "ผลิตทายาท" แทนที่จะเป็นภาพฮ่องเต้เสด็จไปยังตำหนักสนมต่างๆ อย่างที่เราคุ้นเคย ขันทีจะเป็นผู้เชิญถาดรายชื่อสนมมาให้ฮ่องเต้ทรงเลือก เมื่อเลือกได้แล้ว สนมจะถูกตรวจสอบอย่างละเอียด ถอดเสื้อผ้าจนหมดสิ้น ก่อนจะถูกห่อด้วยผ้าหรือพรมแล้วแบกเข้าไปถวายตัว และในระหว่างที่ฮ่องเต้ทรงปฏิบัติราชกิจส่วนพระองค์ ก็จะมีขันทีคอยจับเวลาอยู่ด้านนอก หากใช้เวลานานเกินไปก็จะมีการเตือน และเมื่อหมดเวลา สนมก็จะถูกนำตัวออกไปทันที จะมีเพียงฮองเฮาเท่านั้นที่ได้รับสิทธิพิเศษในการอยู่ค้างคืน

นอกจากนี้ ในห้องบรรทมของฮ่องเต้สมัยราชวงศ์ชิง ยังมีเตียงนอนมากถึง 27 เตียง และในแต่ละคืน ฮ่องเต้จะทรงเลือกบรรทมในเตียงที่แตกต่างกันไป ห้ามนอนซ้ำเตียงเดิม เพื่อป้องกันการลอบปลงพระชนม์ในยามบรรทม เนื่องจากเตียงนอนจะมีม่านปิดล้อม ทำให้ยากต่อการคาดเดาว่าฮ่องเต้ประทับอยู่ที่เตียงใด

ความหวาดระแวงและธรรมเนียมป้องกันพระองค์มากมายเหล่านี้ มีที่มาจากเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวในสมัยราชวงศ์หมิง นั่นคือ "กบฏวังเหรินหยิน" ในรัชสมัยของจักรพรรดิเจียจิ้ง

เหตุการณ์เกิดขึ้นในคืนหนึ่งที่จักรพรรดิเจียจิ้งทรงพักผ่อนอยู่กับสนมตามปกติ ทันใดนั้นเอง สนมกลุ่มหนึ่งได้ร่วมมือกันบุกรุกเข้าไปในห้องบรรทม จับกุมและพยายามปลงพระชนม์ฮ่องเต้ด้วยการใช้ผ้าหรือเชือกพันคอ แต่ด้วยแรงสตรี ทำให้การลงมือไม่สำเร็จ สนมคนหนึ่งในกลุ่มเกิดความหวาดกลัวและเปลี่ยนใจ หันไปแจ้งข่าวแก่ฮองเฮา ทำให้ฮองเฮานำคนมาช่วยเหลือฮ่องเต้ได้ทันท่วงที สนมผู้ก่อกบฏถูกลงโทษด้วยวิธีที่โหดร้ายที่สุด นั่นคือ "หลิงฉี" หรือการประหารด้วยการแล่เนื้อทีละชิ้น

แรงจูงใจให้สนมกลุ่มนี้กล้าก่อกบฏนั้นมาจากความโหดร้ายและการกดขี่ข่มเหงของจักรพรรดิเจียจิ้ง พระองค์ทรงหมกมุ่นในลัทธิเต๋าและการหายาอายุวัฒนะ ทรงเชื่อในสูตรยา "ตะกั่วโลหิต" ที่มีส่วนผสมของเลือดประจำเดือนของสาวบริสุทธิ์ พระองค์ทรงบังคับให้สนมที่ยังเยาว์วัยถวายเลือด และยังบังคับให้กินเพียงใบหม่อนและน้ำฝน เพื่อให้ร่างกายสะอาดบริสุทธิ์ตามความเชื่อ หากสนมคนใดไม่สามารถ "ผลิต" ตะกั่วโลหิตได้ตามต้องการ ก็จะถูกลงโทษอย่างทารุณ มีสนมนับร้อยที่ต้องเสียชีวิตให้กับความงมงายของฮ่องเต้ ความโหดร้ายนี้เองที่ผลักดันให้สนมกลุ่มหนึ่งตัดสินใจลุกขึ้นมาก่อกบฏ

แม้ว่าจักรพรรดิเจียจิ้งจะทรงรอดพ้นจากเหตุกบฏ แต่เหตุการณ์นี้ได้กลายเป็นบทเรียนราคาแพงและเป็นตราบาปในประวัติศาสตร์ เชื่อกันว่าความหวาดระแวงและความไม่ไว้วางใจที่ฝังลึกในจิตใจของชนชั้นปกครองในสมัยต่อมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในราชวงศ์ชิง ได้นำไปสู่การบัญญัติธรรมเนียมปฏิบัติอันแปลกประหลาดต่างๆ เพื่อป้องกันมิให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำรอย และเพื่อความปลอดภัยสูงสุดขององค์จักรพรรดินั่นเอง เรื่องราวของกบฏวังเหรินหยินจึงเป็นเงาแค้นในวังหลัง ที่ส่งผลต่อธรรมเนียมปฏิบัติในราชสำนักจีนไปอีกยาวนาน