เหตุใดนักปีนเขาบางคนจึงรู้สึกว่ามีผู้ช่วยบนภูเขาสูง?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ช่วงค่ำระหว่างลงจากยอดกัสเชอร์บรัม 1 นักปีนเขาคนหนึ่งเห็นแสงไฟสองจุดและรู้สึกว่ามีคนกำลังเข้ามาช่วย ทั้งที่มองไม่เห็นรูปร่างของใคร ตอนนั้นเขาอยู่ที่ระดับราว 7,500 เมตร รายงานกรณีศึกษาทางการแพทย์บันทึกประสบการณ์นี้ไว้

ผู้เขียนรายงานเรียกเหตุการณ์นี้ว่า อาการทางจิตที่เกิดเฉพาะบนที่สูง เพราะเกิดในช่วงนั้นและหายไปเมื่อลงต่ำลง คำนี้อธิบายกรณีของชายคนนี้ ไม่ได้หมายความว่านักปีนเขาคนอื่นจะมีอาการแบบเดียวกัน

นักปีนเขาคนนี้มีประสบการณ์สูง และยอดกัสเชอร์บรัม 1 สูง 8,068 เมตร ประสบการณ์นั้นกินเวลาราวสามชั่วโมงและจางไปก่อนถึงแคมป์ที่ระดับ 7,150 เมตร

แพทย์เรียกอาการที่รู้สึกเหมือนมีคนอื่นอยู่ด้วยว่า “ปรากฏการณ์บุคคลที่สาม” บางรายอาจเห็นแสงหรือได้ยินเสียงร่วมด้วย ชื่อนี้บอกลักษณะการรับรู้ ไม่ได้ชี้ว่าสิ่งนั้นมีอยู่จริงหรือเกิดจากอะไร

ก่อนเกิดเหตุ นักปีนเขานอนเพียง 2–3 ชั่วโมง ใช้แรงหลายชั่วโมงและลุยหิมะลึก เขาแทบไม่ได้กินหรือดื่ม และกำลังช่วยเพื่อนร่วมทางที่หมดแรงลงเขา ผู้เขียนจึงพิจารณาปัจจัยหลายอย่างที่อาจเกิดพร้อมกัน ได้แก่ ภาวะออกซิเจนต่ำจากอากาศเบาบาง ความอ่อนล้า การอดนอน การขาดน้ำหรืออาหาร ความมืด ความโดดเดี่ยว และความรู้สึกว่ากำลังตกอยู่ในอันตราย

รายงานไม่ได้ฟันธงว่าปัจจัยข้อใดเป็นต้นเหตุเพียงอย่างเดียว ผู้เขียนมองว่าหลายแรงกดดันอาจซ้อนกันจนกระทบการรับรู้ และระบุว่านักปีนเขาคนนี้ไม่เคยมีอาการก่อนหรือหลังเหตุการณ์ กรณีเดียวจึงบอกไม่ได้ว่าจะเกิดแบบเดียวกับนักปีนเขาทุกคน

รายงานไม่ได้ระบุว่าแสงสองจุดมาจากวัตถุจริงหรือเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์หลอน และไม่ได้ชี้สาเหตุเดียวให้เหตุการณ์นี้ จึงสรุปได้เพียงว่าเป็นประสบการณ์ของนักปีนเขาคนหนึ่งท่ามกลางแรงกดดันหลายอย่าง ไม่ใช่หลักฐานยืนยันว่ามีผู้ช่วยเหนือธรรมชาติอยู่จริง

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th