เพลงนี้มีเรื่องเล่า!“งมงาย” – Bodyslam

ชื่อเรื่อง: เธอที่ยังอยู่ในใจ
แรงบันดาลใจจากเพลง “งมงาย” – Bodyslam

ฝนตกลงมาเบา ๆ อีกครั้งในเย็นวันอาทิตย์ อากาศเย็นชื้นและกลิ่นดินชวนให้คิดถึงวันเก่า ๆ วันที่เขายังมีเธออยู่ข้างกาย

ภูเดินกลับจากร้านสะดวกซื้อ มือหนึ่งถือถุงขนม อีกมือกำโทรศัพท์แน่นเหมือนรอเสียงเรียกจากใครบางคนที่เงียบหายไปนาน…เธอ

“จะอีกนานแค่ไหนกันนะ...”
เขาพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง

เสียงของเธอยังชัดในหัว… เสียงของวันสุดท้ายที่เธอพูดกับเขา

“ภู... บางทีความรักมันไม่พอจริง ๆ ก็ได้นะ...”
“แต่เรา... เรายังรักกันอยู่ไม่ใช่เหรอ?”
“มันไม่ใช่แค่เรื่องรักอย่างเดียว เราต่างเหนื่อย ต่างคาดหวังในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็นไม่ได้”
“ภู... อย่ารอฉันเลยนะ”

เขาเงียบไปนาน ก่อนตอบกลับ

“แต่ถ้าฉันยังอยากรอล่ะ...”
“งั้นก็ขอให้เธอมีความสุข... อย่างน้อย ขอให้รักครั้งนี้เป็นความทรงจำที่ดีสำหรับเธอ”

หลังจากวันนั้น เธอหายไป

ภูใช้ชีวิตแบบเดิม ๆ ทุกวัน ทำงาน กินข้าว ฟังเพลงที่เคยฟังกับเธอ และเดินผ่านที่ที่เคยไปด้วยกัน — ราวกับหัวใจติดอยู่ในวันเก่า

วันหนึ่ง… ในร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่เขาเคยนั่งกับเธอ เขานั่งจิบลาเต้คนเดียว เสียงฝนโปรยลงนอกหน้าต่างเหมือนทุกปี

แล้ว... เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“ยังนั่งโต๊ะเดิมอยู่อีกเหรอ”

เขาเงยหน้าช้า ๆ และพบว่า “เธอ” ยืนอยู่ตรงนั้น

เธอไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก แค่ดูอ่อนล้า แต่แววตามีบางอย่างที่ต่างออกไป

“เธอกลับมาแล้วเหรอ...”
“ฉันแค่มาดู... ว่าที่นี่ยังเหมือนเดิมไหม”
“มันก็ยังเหมือนเดิม... รวมทั้งคนที่ยังรออยู่”

เธอเงียบไป ก่อนค่อย ๆ นั่งลงฝั่งตรงข้าม

“ภู... ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม”
“แล้วเธอคาดหวังอะไรล่ะ”
“ฉันแค่อยากบอกว่า... ขอบคุณ ที่ยังรักฉัน แม้ฉันจะไม่คู่ควรเลยด้วยซ้ำ”

เขายิ้ม ไม่ใช่รอยยิ้มเศร้าแบบเดิม แต่เป็นรอยยิ้มที่สงบ

“บางทีความรักมันไม่ต้องคู่ควรก็ได้... แค่ได้รัก มันก็เพียงพอ”

เธอวางแก้วกาแฟลง มองเขาแล้วพูดเบา ๆ

“ถ้าฉันจะขอลองใหม่อีกครั้ง… เรายังทันไหม”

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง… ใจเขาเหมือนหยุดเต้น

“ถ้าเป็นเธอ… ไม่ว่าเมื่อไหร่ ก็ยังทันเสมอ”

ฝนข้างนอกยังตกอยู่ แต่ภายในร้านเล็ก ๆ นั้นกลับอบอุ่นกว่าที่เคยเป็น

บางครั้ง…
ความรักที่เคยถูกมองว่างมงาย
ก็อาจเป็นความรักที่แท้จริง
หากปลายทางของการรอคอย
คือการได้พบกันอีกครั้ง… ด้วยหัวใจที่เติบโตแล้วทั้งคู่