"จะผิดจะถูก ก็พวกกัน สุดซอยไปด้วยกัน" เสียงจากใจคนธรรมดา ที่อยากขอยืนข้าง 'กัน จอมพลัง'

ดิฉันไม่ใช่คนชอบอวยใครพร่ำเพรื่อ และไม่ใช่สายโลกสวยที่หลับหูหลับตาเชียร์ใครโดยไม่ดูเนื้อใน

แต่ขอให้พูดจากใจคนอายุห้าสิบกว่าที่ใช้ชีวิตมาครึ่งศตวรรษ ฉันเห็นอะไรต่อมิอะไรมาเยอะพอแล้ว

โดยเฉพาะเรื่องของ “อิทธิพล” ที่ไม่ใช่แค่เรื่องในข่าว แต่มันฝังรากลึกในสังคมเรามานานเหลือเกิน

ก่อนหน้าจะมีกันจอมพลัง

เวลาใครโดนรังแก โดนเอาเปรียบ นักข่าวลงพื้นที่ยังแทบไม่มีใครกล้าแตะ

ใครไปสู้กับผู้มีอำนาจก็มีแต่เจ็บตัว ถูกปิดข่าว ถูกกลั่นแกล้ง

คนธรรมดาอย่างพวกเราก็ได้แค่ถอนใจแล้วก็ใช้ชีวิตกันไปวัน ๆ

แต่พอกันมาถึง

ใช่ค่ะ หลายคนอาจมองว่ากันกร่าง พูดจาตรงเกินไป ดูนักเลง ดูร้อนแรง

แต่บางที… ในสังคมที่เต็มไปด้วยคนกลัว คนไม่กล้าสู้ คนที่กล้าขึ้นมาแบบกัน

ก็อาจจะจำเป็นต้องเสียงดังหน่อย ต้อง “ดุดัน” เพื่อให้เสียงของคนธรรมดาดังขึ้นมาบ้าง

กันทำให้เพดานของสังคมที่เราเคยเชื่อว่า “ยุ่งไม่ได้นะ” ถูกทลายลง

เขาอาจไม่ใช่คนดีที่สุด ไม่ใช่คนเพียบพร้อม

แต่เขาเป็น “คนธรรมดา” ที่กล้าสู้ในพื้นที่ที่คนส่วนใหญ่ไม่กล้าแม้แต่จะเฉียดเข้าไป

ทุกวันนี้เราเดินทางได้อย่างมั่นใจมากขึ้น

กล้าเรียกร้องสิ่งที่ควรได้ กล้าบอกว่า “ไม่ยอม”

ไม่ใช่เพราะกฎหมายเปลี่ยนไปมากมาย

แต่อาจเพราะเรารู้ว่ายังมีใครสักคนกล้าเปิดหน้า สู้แทนคนไม่มีปากไม่มีเสียง

ดิฉันในฐานะประชาชนคนหนึ่ง ขอยืนข้างกันจอมพลัง ไม่ใช่เพราะหลงแสง ไม่ใช่เพราะอินกระแส

แต่เพราะเห็นว่าเขากล้าที่จะทำในสิ่งที่หลายคนไม่กล้า และเขาทำให้คนธรรมดามีที่พึ่ง มีหวัง มีศักดิ์ศรี

จะผิดจะถูก สุดท้ายก็ให้กฎหมายตัดสิน

แต่ระหว่างทาง ฉันขอเลือกยืนข้าง “คนที่ยังกล้า”

เพราะถ้าไม่มีคนแบบกัน เราคงไม่มีใครลุกมาสู้แทน