ทัณฑฆาต และ การันต์ แท้จริงแล้วต้องเรียกแบบไหนกันแน่ ใช่ตัวเดียวกันหรือไม่

            เมื่อพูดถึงเครื่องหมายต่าง ๆ ในภาษาไทยนั้น หลาย ๆ ท่านคงจะเคยเรียนมาตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ ซึ่งบางตัวก็จำได้บ้าง จำไม่ได้บ้างก็มี ซึ่งหนึ่งในเครื่องหมายหรือสัญญลักษณ์ที่ถูกใช้บ่อย แต่ตอนเด็ก ๆ มักจะได้ยินการเอ่ยนามถึงเครื่องหมายนี้ถึง 2 ชื่อ นั่นคือ ตัว ทัณฑฆาต และการันต์

            ตัว ทัณฑฆาต และการันต์ แท้จริงแล้วต้องเรียกแบไหนกันแน่ เป็นเครื่องหมายตัวเดียวกันหรือไม่ วันนี้ผู้เขียนจะชวนนักอ่านทุกท่านมาทบทวนองค์ความรู้ที่เราเคยเรียนกันตั้งแต่เด็ก ๆ 

แท้จริงแล้ว

       คำว่า ทัณฑฆาต มาจากคำว่า ทัณฑ + ฆาต

               โดยที่คำว่า ทัณฑ (อ่านว่า ทัน-ทะ) แปลว่า แท่งไม้

               และคำว่า ฆาต แปลว่า การฆ่า การทำลาย

      ดังนั้น คำว่า ทัณฑฆาต หมายถึง เครื่องหมายที่ใช้ฆ่าตัวอักษรที่ไม่ต้องออกเสียง เครื่องหมายต่าง ๆ ที่ใช้กำกับตัวอักษรในภาษาไทยเรียกว่าไม้ เช่น ไม้ไต่คู้. ไม้ยมก เครื่องหมายทัณฑฆาตจึงมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ไม้ทัณฑฆาต

แล้วคำว่า การันต์ ละ ไม่ใช่ ไม้ทัณฑฆาต เหรอ

             จริง ๆ แล้ว หลาย ๆ ท่าน อาจจะยังเข้าใจผิดว่า ไม้ทัณฑฆาต คือตัว การันต์ หรือเครื่องหมายการันต์ แต่ความจริงนั้นตัวการันต์มิได้หมายถึงไม้ทัณฑฆาตแต่อย่างใด

แต่ตัวการันต์ หมายถึงตัวอักษรที่ไม่ออกเสียง เช่น ในคำว่า การ์ตูน มี .....ร....  เป็นตัวการันต์ ซึ่งตัว  ....ร.... เมื่อมีไม้ทัณฆาตร คาดไว้ด้านบนจะทำให้ตัวอักษณนั้นไม่มีการอ่านออกเสียงนั่นเอง

            ดังนั้น จึงสรุปได้ว่า ไม้ทัณฑฆาต ไม่ใช่ตัวการันต์ และในขณะเดียวกัน ตัวการ์รัน ก็มิใช่ไม้ทัณฑฆาต เช่นกัน เมื่อจะพูดถึงเครื่องหมายที่ใช้ฆ่าตัวอักษรไม่ให้อ่านออกเสียง จะใช้คำว่า ไม้ทัณฑฆาต แต่เมื่อจะพูดถึงตัวอักษรที่มีเครื่องหมายดังกล่าวอยู่ด้านบน เราจะเรียกอักษรตัวนั้นว่า ตัวการันต์ เช่น คำว่า เสาร์ มี ร เป็นตัวการันต์ คำว่า เมล็ดพันธุ์ มี ธ  เป็นตัวการันต์