"เสียงที่ไม่มีที่มา" ประสบการณ์จริง

“เสียงที่ไม่มีที่มา”

ประสบการณ์จริง – จังหวัดกาญจนบุรี

เรื่องนี้เกิดขึ้นสมัยฉันยังเรียนอยู่มัธยมปลาย...

คืนนั้นฉันกับเพื่อน ๆ ต้องทำงานกลุ่มที่บ้านของเพื่อนคนหนึ่ง กว่าทุกอย่างจะเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบห้าทุ่ม พวกเราต่างแยกย้ายกันกลับบ้านด้วยมอเตอร์ไซค์ โดยใช้เส้นทางที่ค่อนข้างเปลี่ยวและเงียบสงัด ถนนเส้นนั้นมีภูเขาสูงขนาบอยู่ทั้งสองข้าง และมีศาลเล็ก ๆ ริมทางที่คนแถวนั้นมักจอดไหว้กันเป็นประจำ

ขณะที่ฉันกำลังขี่รถผ่านจุดนั้น ฉันกลับได้ยินเสียงบางอย่างลอยมากับลม

มันเป็นเสียงดนตรี คล้ายแตรวงงานวัด เสียงกลอง เสียงเครื่องดนตรีไทย และเสียงหัวเราะครื้นเครงของผู้คน มันชัดเจนจนน่าประหลาดใจ ฉันคิดในใจว่า อ้อ...วัดข้างหน้าน่าจะจัดงานอะไรสักอย่างอยู่แน่ ๆ

แต่แล้วพอรถของฉันเคลื่อนผ่านวัดนั้น ฉันกลับพบว่าวัดเงียบสนิท ไม่มีแสงไฟ ไม่มีงาน ไม่มีแม้แต่เสียงคน ทุกอย่างมืดมิดและวังเวง

ตอนนั้นฉันขนลุกไปทั้งตัว ไม่กล้าหันไปมองเพื่อน ๆ ที่ขี่ตามกันมา และนั่งเงียบตลอดทางจนถึงบ้าน คืนนั้นฉันไม่พูดเรื่องนี้กับใครเลย

กระทั่งเช้า ฉันเล่าให้แม่ฟังด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ

แม่ฟังจบแล้วบอกว่า... “แถวนั้นเขาว่ามีเมืองลับแลอยู่ บางคนโชคดีได้ยิน บางคนโชคร้ายได้เห็น”

ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันได้ยินในคืนนั้นคืออะไร

แต่มันยังคงดังก้องอยู่ในใจ…เหมือนเสียงที่มาจากอีกโลกหนึ่ง