รักที่แตกต่างตอนที่12 ความรักที่แสนหวาน

ตอนที่12.

ความรักของวาวและเอกนั้นเปรียบดังน้ำค้างที่เกาะบนกลีบกุหลาบ ในยามเช้าที่แสนจะสดชื่นหัวใจ 

เมื่อมองคราใดในหัวใจก็มีแต่ความอิ่มเอม เมื่อจ้องมองสบตาเพียงแค่นั้นใจมันก็สั่นไหว

ในช่วงเวลา 2 ทุ่มของค่ำคืนหนึ่ง เอกเขากดโทรวีดีโอคอล มาในไลน์หาวาว 

ค่ะ คุณเอก ทำอะไรอยู่ค่ะ ทำไมถึงยังไม่หลับไม่นอนค่ะ

ก็แวะมาแอบดูคนน่ารักก่อนนะครับ ว่าเข้านอนหรือยัง คิดถึง อยากเห็นหน้า ผมนะพึ่งตรวจงานเสร็จเมื่อตะกี้เองครับ

อะห๊ะ!! เว่อร์ แล้วนะค่ะ ไปจำใครเขามาพูดค่ะ วาวยิ้มเขินๆ ใบหน้าแดงก่ำไปด้วยเลือดฝาด เพราะความเขินอายนิดๆ ที่จู่ก็โดนสาดยิง คำหวานใส่ตรงๆแบบนี้

พูดจริงๆนะครับผม ไม่ได้เว่อร์เกินจริงสักนิดเลยนะครับ 

ก็เจอกันอยู่ที่ทำงานเกือบจะทุกๆวันนี่ค่ะ

มันไม่เหมือนกันนี่ครับ อยู่ที่ทำงานเป็นเจ้านายกับลูกน้อง ผมก็ต้องวางมาดนิดหนึ่ง หยอกเล่นไม่ได้มากครับ

แต่ตอนนี้อยู่นอกเวลาทำงาน เป็นเวลาส่วนตัว คือแฟน สามารถหยอกล้อได้เต็มที่ครับ

ค่ะ พ่อคุณ มีเหตุผลตลอดๆยอมละค่ะ คุณขา

5555 เอกยิ้มอย่างพอใจสุดๆ

เดี๋ยวผมจะให้วาวดูอะไรนะครับ 

อะไรค่ะ 

เอกเดินมานอกระเบียงห้องนอน และค่อยๆจับกล้อง ส่ายวนไปรอบๆให้วาวดูรอบๆบริเวณบ้าน หรือจะเรียกว่าวังถึงจะถูก

สวยไหมครับที่รัก บ้านของเรา

สวยค่ะ แต่ว่าเมื่อตะกี้คุณเอกนะ พูดว่าบ้านของเราเหรอค่ะ

ใช่ครับ ผมพูดว่าบ้านของเราจริงๆครับ

ก็ตอนนี้เราสองคนเป็นแฟนกัน ผมนะ อายุ 40 ปีแล้วนะครับ 

อีกหน่อยเดี๋ยวเราสองคนแต่งงานกัน วาวนะก็ต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านนี้กับผมนะครับ

บ้านของเรา

แหม มัดมือชกเลยนะค่ะ

55555 นิดหนึ่งครับ ก็ผมนะรักของผมนี่ครับ

วันอาทิตย์นี้วาว มีธุระที่ไหนไหมครับ

ไม่มีค่ะ ทำไมเหรอค่ะ

ผมก็ว่าจะชวนวาว มาเที่ยวที่บ้านของผมนะครับ

โอเครไหมครับ คือหม่อมป้าของผมที่เลี้ยงผมมา

ท่านเปรยๆว่าอยากเจอหน้าว่าที่หลานสะใภ้นะครับ

เหรอค่ะ ได้ค่ะ แต่คือ…… .ว่า

อะไรเหรอครับ วาวหนักใจอะไรเหรอครับ

เปล่าค่ะ แค่กังวลใจนิดหน่อย คือแบบว่าไม่รู้ว่าจะต้องวางตัวแบบไหน ต้องพูดคำราชาศัพท์ด้วยหรือเปล่านะค่ะ

555555 ออ เรื่องนี้เองเหรอครับ ไม่ต้องเป็นห่วงหรือกังวลอะไรเลยนะครับ

หม่อมป้าท่านเป็นคนหัวสมัยใหม่ ไม่เจ้ายศเจ้าอย่าง วาว ก็พูดจาได้ตามปกติละครับ

เฮ่อ !!!!ถ้าอย่างนั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อยนะค่ะ

ระดับวาวนี่ มีกลัวอะไรด้วยเหรอครับ 555

ไม่ได้กลัวค่ะ แค่ขอเวลาตั้งหลักแป๊บๆ

ยิ้มอะไรอีกค่ะ คุณเอก

ก็ยิ้ม มองคนสวยครับ น่ารักจริงๆเลย

เอาใหญ่แล้วนะค่ะ ขาวาวนะจะลอย ยืนไม่ติดพื้นแล้วนะค่ะ

ไม่เป็นไรเลยครับ เดี๋ยวผมนะจะกอดขาวาวดึงไว้เองนะครับจะได้ไม่ลอย

พูดยังกับว่าคุณเอกนะน้ำหนักเยอะขนาดนั้นเลยนะค่ะ ถึงขนาดจะถ่วงน้ำหนักไม่ให้วาวลอยได้นะค่ะ

ก็เดี๋ยวผมนะจะขยันทานอาหารเยอะๆให้อ้วนๆยังไงละครับ

555555 วาว หัวเราะชอบใจ

คุณเอกง่วงนอนหรือยังค่ะ ไปนอนได้แล้วนะค่ะ

เอกทำหน้าตาเฉยๆ

นะค่ะ ที่รัก ไปนอนได้แล้วนะค่ะ นอนดึกนะไม่ดีต่อสุขภาพนะค่ะ 

เดี๋ยวแก่ไวไม่รู้ด้วยนะค่ะ ออ ลืมไปว่าคุณชายปิติกรนะ แก่แล้วนิ 40 ปีแล้ว

แก่กว่าวาวตั้ง 12 ปีแหนะ

แก่แล้วยังไงละครับ ผมนะยังดูดี หล่อ เท่ สมาร์ท อยู่มากๆ แถมรวยมากๆด้วยนะครับ

คิกๆๆๆคิกๆๆๆแหม ฟังก์ชั่นเพียบเลยนะค่ะ

เดี๋ยวนี้หัดมีมุกต่อปากต่อคำนะค่ะ ไม่เบาเลยนะค่ะ

ก็มีแฟนเด็กนี่ครับ จุบๆจุบๆ เอกจูบวาวผ่านหน้าจอมือถือ

ไปนอนได้แล้วค่ะ วาวยิ้มหวานหน้าแดงมองหน้าเอก

ผมจะไปนอนก็ได้นะครับแต่ว่า วาวนะต้องหอมแก้มผมก่อน นะครับ โอเครไหมครับ

ตกลงค่ะ จุบๆๆจุบๆๆๆ ทีนี้ก็ไปนอนได้แล้วนะค่ะ ที่รัก 

โอเครครับผม ฝันดีนะครับ

ฝันดีค่ะ

หลังจากที่วางสายโทรศัพท์จากเอกไป วาวหยิบหมอนมากอด และหอมหมอนไปมา และกอดหมอนแน่น คิดถึงใครบางคน คนนั้น คนของหัวใจ

คุณเอก วาว รักคุณเอกนะค่ะ

อะชิ่ว!!!!! อะชิ่ว!!!! เอกจาม ในขณะที่เขากำลังนอนอยู่บนที่นอน

สงสัยมีคนคิดถึงแน่ๆเลย เอกคิดมโนคิดถึงใบหน้าของวาว เขายิ้มและหลับตานอนหลับฝันดี

วาวปิดไฟในห้องนอนของเธอและกอดหมอนนอนหลับฝันดีไปในคืนที่แสนอบอุ่นหัวใจที่สุด

ที่ประเทศฝรั่งเศส ปารีส

รสคน หญิงสาวหน้าตาสวย เปรี้ยว คมสัน หุ่นดี กำลังอารมณ์หงุดหงุด และรีบเก็บเสื้อผ้าใส่ในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ หลายใบ

พอกันทีกับชีวิตน่าเบื่อ เส็งเคร็ง ห่วยแตก มากๆ ปีเตอร์คุณรู้ตัวไหมค่ะ ว่าคุณนะห่วยแตกจริงๆเลย

ฉันนะคิดผิดจริงๆเลยนะ ที่เลือกมาใช้ชีวิตกับคนห่วยแตกแบบคุณ 

คุณจำใส่กระโหลกหนาๆของคุณไว้เลยนะค่ะ คนอย่างรสคนไม่มีวันที่จะยอมทนใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายที่ไม่มีอะไร

ปีเตอร์เขานั้นได้นั่งดื่มเหล้าลงคอหอยของเขาไปเรื่อยๆและนั่งมองรสคน เก็บกระเป๋า

เชิญเลย เชิญตามสบายใจคุณ อยากจะไปไหนก็ไป เชิญกลับไปหาผัวเก่าหน้าโง่ของเธอเลย ของมีตำหนิอย่างเธอ ที่โดนฉันนะใช้งาน อย่างหนัก ไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ ใครมันจะอยากรับเดน ต่อจากผม ก็เชิญรับไป 555555 ปีเตอร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ฉันไปแน่ค่ะ ไอ้ปีเตอร์ ไอ้ผัวบ้า เฮงซวย

รสคนหิ้วกระเป๋าของเธอขึ้นรถแท็กซี่ ที่เธอนั้นเรียกให้มารับ เพื่อเดินทางไปที่สนามบินปารีส หลังจากที่เธอนั้นใช้ชีวิตอยู่ที่นี่หลายปี

หญิงสาวหันหลังมองดูคฤหาสน์หลังโต ที่เธอเคยอาศัยอยู่มาหลายปี

และใช้ชีวิต หรูหราดุจเจ้าหญิงในนิยาย

แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว

ปีเตอร์สามี ของเธอนั้นทำธุรกิจผิดพลาด และมีหนี้สินมหาศาล 

และคนอย่างเธอก็ไม่ต้องการที่จะใช้ชีวิตที่ยากลำบากที่นี่อีกต่อไป

เธอกับปีเตอร์หย่าขาดจากกัน และเธอก็ต้องการที่จะย้ายกลับไปใช้ชีวิตที่สุขสบาย ที่บ้านของเธอที่ประเทศไทย เพราะว่าฐานะทางบ้านของเธอก็จัดว่าอยู่ในขั้นเศรษฐี

ลาที ลาขาด ปารีส รสคนถอนหายใจ และเปิดประตูรถแท็กซี่ และเข้าไปนั่งที่เบาะด้านหลัง ปิดประตูรถให้เรียบร้อย รถวิ่งออกสู่ถนน มุ่งหน้าสู่สนามบิน 

ต่อไปที่นี่ก็จะเป็นแค่ อดีตของเธอเท่านั้น

จบตอนที่.12.ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะค่ะ