ความรักเด็กบ้านนอก1/10เด็กหนุ่มบ้านนา

ตอนที่ 1: เด็กหนุ่มบ้านนา

กลางทุ่งนาอันกว้างใหญ่ของหมู่บ้านเล็กๆ ทางภาคอีสาน “ไอ้พล” เด็กหนุ่มวัย 18 ปี กำลังใช้จอบพรวนดินข้างๆ คันนา เหงื่อเม็ดโตไหลลงมาตามไรผม แต่เขายังคงยิ้ม แม้แดดจะร้อนเพียงใด

"พล! แกรีบมาเร็ว แม่เรียกไปกินข้าว!"

เสียงของ “อิ้ง” สาวข้างบ้านวัยเดียวกันดังมาจากอีกฝั่งของคันนา หญิงสาวสวมเสื้อม่อฮ่อมกับกางเกงขาสั้น ผมเปียสองข้าง หน้าตาขาวผ่องแม้จะอยู่กลางแดด พลเงยหน้าขึ้นมามองแล้วหัวเราะ

"เออๆ เดี๋ยวข้าไป!"

บ้านของพลกับอิ้งอยู่ติดกัน ครอบครัวของทั้งคู่ทำไร่ทำนาเหมือนกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายาย โตมาด้วยกัน วิ่งเล่นกลางทุ่ง หาปลาในคลอง บางครั้งก็ปีนต้นมะม่วงไปเก็บลูกสุกมากิน แม้ว่าพลจะดูเหมือนพี่ชายที่คอยดูแลอิ้งเสมอ แต่ช่วงนี้เขากลับรู้สึกแปลกๆ กับเธอ ใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้

พอถึงบ้าน พลรีบล้างหน้าล้างตาแล้วนั่งลงที่พื้นเสื่อใกล้ๆ กับอิ้ง ข้าวเหนียวร้อนๆ ถูกหยิบขึ้นมาแนมกับปลาย่างและแจ่วบอง แม่ของอิ้งตักแกงหน่อไม้ใส่ถ้วยส่งให้พล

“กินเยอะๆ นะพล”

“ครับแม่”

อิ้งมองพลแล้วยิ้มก่อนจะคีบเนื้อปลามาใส่จานให้ พลทำหน้าแปลกใจ “ให้ข้าหรือ?”

"เอ้า ก็เห็นตักไม่ทันข้าไง"

พลยิ้มบางๆ ไม่พูดอะไร ได้แต่นั่งกินเงียบๆ แต่ในใจกลับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

เย็นวันนั้น หลังจากกินข้าวเสร็จ อิ้งเดินไปช่วยพลให้อาหารวัวที่คอกท้ายบ้าน ลมเย็นๆ พัดผ่าน ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเป็นส้มทอง อิ้งนั่งพิงรั้วไม้ มองดูพลที่กำลังหอบฟางมาให้วัว

“พล… โตขึ้นแกอยากไปอยู่ในเมืองไหม?”

เด็กหนุ่มหยุดคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ “ไม่รู้ดิ ข้าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด ข้าก็ชอบบ้านนาแบบนี้”

“อืม… ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”

พลมองหน้าอิ้งที่ดูเหมือนกำลังใช้ความคิด แล้วก็พูดขึ้นมาลอยๆ “แต่ถ้าเอ็งไปอยู่เมือง ข้าก็คงเหงาแย่…”

อิ้งหันมามองเขา ดวงตากลมโตนั้นสะท้อนแสงอาทิตย์ยามเย็น ก่อนที่เธอจะหัวเราะออกมาเบาๆ “ไม่หรอกน่า ข้าไปไหน ข้าก็ต้องกลับมาหาแกอยู่ดี”

พลรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล เขาแอบมองรอยยิ้มของอิ้งแล้วแสร้งหันไปยุ่งกับวัวต่อ แต่อิ้งดูเหมือนจะรู้ทัน เธอแอบยิ้มมุมปากเล็กๆ ก่อนจะยืนขึ้นแล้วเดินกลับบ้าน ทิ้งให้พลยืนยิ้มอยู่คนเดียวท่ามกลางทุ่งหญ้ายามเย็น

โปรดติดตามตอนต่อไป:https://board.postjung.com/1606098