นิยายสั้นตอน: จอมยุทธทาสแมว

อรุณรุ่งแห่งแคว้นซูโจว แสงตะวันสาดส่องผ่านม่านหมอกบางเบา ขับเน้นให้เห็นยอดเจดีย์วัดเส้าหลินตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา เสียงระฆังย่ำรุ่งดังกังวานไปทั่วหุบเขา เป็นสัญญาณเริ่มต้นวันใหม่ของเหล่าจอมยุท

 

ณ ลานฝึกยุทธ์หน้าวัด ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กำยำ ผิวคล้ำแดด นามว่า "เฟยหลง" กำลังร่ายรำกระบี่ด้วยท่วงท่าสง่างาม คมกระบี่สะท้อนแสงอาทิตย์วาววับ ประกายตาคมกริบดุจเหยี่ยว จับจ้องอยู่ที่ปลายกระบี่ราวกับจะทะลวงทุกสรรพสิ่ง

 

เฟยหลงเป็นศิษย์เอกของเจ้าอาวาสวัดเส้าหลิน ได้รับการยกย่องว่าเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในรอบร้อยปี ฝีมือะบี่ของเขาเลื่องลือไปทั่วหล้า ยากจะหาผู้ใดทัดเทียม

 

แต่ใครจะรู้เล่า ว่าภายใต้ความเก่งกาจดุจเทพสงคราม เฟยหลงกลับมีจุดอ่อนที่แสนจะน่าขัน เขา...เป็นทาสแมว!

 

ทุกครั้งที่เห็นแมว ไม่ว่าจะเป็นแมววัด แมวป่า หรือแมวชาวบ้าน เฟยหลงจะกลายร่างเป็นชายหนุ่มผู้อ่อนโยนทันที ดวงตาคมกริบจะทอประกายอ่อนหวาน มือที่เคยจับกระบี่สังหารศัตรูนับร้อย จะเปลี่ยนเป็นลูบไล้ขนปุกปุยของเจ้าเหมียวอย่างเบามือ

 

วันนี้ก็เช่นกัน ขณะที่เฟยหลงกำลังฝึกกระบี่อยู่นั้น พลันสายตาเหลือบไปเห็นเจ้าเหมียวสามสีตัวอ้วนกลม กำลังนอนกลิ้งเกลือกอยู่บนกำแพงวัด

 

"เมี๊ยว..." เสียงร้องแผ่วเบาของเจ้าเหมียว ทำให้เฟยหลงชะงักกึก ร่างกายแข็งทื่อ กระบี่ในมือแทบร่วง

 

"เจ้า...เจ้าเหมียวน้อย" เฟยหลงครางออกมาเสียงแผ่วเบา ลืมสิ้นทุกกระบวนท่า ลืมสิ้นทุกสิ่งรอบกาย

 

เจ้าเหมียวสามสีลุกขึ้น เดินเยื้องย่างมาหาเฟยหลงอย่างอ้อยอิ่ง มันกระโดดลงจากกำแพง แล้วคลอเคลียที่ขาของเขา

 

"โอ...เจ้าเหมียวน้อย เจ้าช่างน่ารักเหลือเกิน" เฟยหลงย่อตัวลง อุ้มเจ้าเหมียวขึ้นมาแนบอก ลูบหัวลูบหางมันอย่างทะนุถนอม

 

ทันใดนั้นเอง เสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังขึ้น

 

"ฮ่าๆๆ! ดูสิๆ จอมยุทธอันดับหนึ่งแห่งแคว้นซูโจว กำลังเล่นกับแมว!"

 

เฟยหลงสะดุ้ง หันไปมองตามเสียง ก็เห็นชายหนุ่มร่างผอมเกร็ง สวมชุดสีดำสนิท ยืนกอดอกมองมาด้วยสายตาเหยียดหยาม

 

"เจ้า...จ้าวพายุทมิฬ!" เฟยหลงอุทาน

 

จ้าวพายุทมิฬ เป็นจอมยุทธฝ่ายอธรรม มีฝีมือร้ายกาจ เป็นคู่ปรับตลอดกาลของเฟยหลง

 

"ข้าไม่เคยเห็นจอมยุทธอันดับหนึ่งที่ไหน อ่อนแอเหมือนเจ้ามาก่อนเลยนะ เฟยหลง" จ้าวพายุทมิฬแสยะยิ้ม "แค่เห็นแมวก็เสียกระบวนท่า หมดสภาพจอมยุทธไปเลยหรือ?"

 

เฟยหลงหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย รีบวางเจ้าเหมียวลง แล้วลุกขึ้นยืน เผชิญหน้ากับจ้าวพายุทมิฬ

 

"หุบปาก! ถึงข้าจะชอบแมว แต่ฝีมือของข้าก็ไม่ได้ด้อยลง!" เฟยหลงตวาด

 

"อย่างนั้นรึ? ถ้าอย่างนั้นก็มาประลองกันเลยดีกว่า!" จ้าวพายุทมิฬชักกระบี่ออกจากฝัก

 

"ได้! ข้าจะสั่งสอนเจ้าให้รู้สำนึก!" เฟยหลงคว้ากระบี่ของตนขึ้นมา

 

ทั้งสองจอมยุทธเผชิญหน้ากัน ลมหายใจเริ่มแรงขึ้น บรรยากาศรอบตัวตึงเครียด

 

ทันใดนั้นเอง เจ้าเหมียวสามสีก็ร้อง "เมี๊ยว!" ออกมาเสียงดัง แล้ววิ่งเข้าไปพันแข้งพันขาจ้าวพายุทมิฬ

 

จ้าวพายุทมิฬสะดุ้งสุดตัว ร้องลั่น "ว้าย! แมว! อย่าเข้ามานะ!"

 

ปรากฏว่าจ้าวพายุทมิฬ...กลัวแมว!

 

เฟยหลงเห็นดังนั้นก็หัวเราะลั่น "ฮ่าๆๆ! จ้าวพายุทมิฬ เจ้ากลัวแมวรึ? น่าสมเพชสิ้นดี!"

 

จ้าวพายุทมิฬหน้าซีดเผือด พยายามปัดป้องเจ้าเหมียวที่พยายามจะปีนขึ้นมาบนตัวเขา

 

"อย่าเข้ามานะ! ข้าบอกว่าอย่าเข้ามาไง!" จ้าวพายุทมิฬร้องลั่น

 

เฟยหลงเห็นโอกาสทอง จึงพุ่งเข้าใส่ ใช้กระบี่จี้ไปที่คอหอยของจ้าวพายุทมิฬ

 

"ยอมแพ้ซะ จ้าวพายุทมิฬ!" เฟยหลงประกาศ

 

จ้าวพายุทมิฬหน้าซีด ตัวสั่นเทา "ข้า...ข้ายอมแพ้แล้ว!"

 

เฟยหลงลดกระบี่ลง ยิ้มอย่างผู้ชนะ

 

"ฮ่าๆๆ! คราวหน้าคราวหลัง อย่ามาดูถูกคนอื่นเพียงเพราะเขาชอบแมว!" เฟยหลงกล่าว

 

จ้าวพายุทมิฬรีบเผ่นหนีไปทันที

 

เฟยหลงมองตามหลังจ้าวพายุทมิฬไปด้วยความขบขัน จากนั้นก็หันกลับมาหาเจ้าเหมียวสามสี

 

"เจ้าเหมียว เจ้าช่วยข้าไว้อีกแล้วนะ" เฟยหลงยิ้ม อุ้มเจ้าเหมียวขึ้นมา

 

"เมี๊ยว..." เจ้าเหมียวร้องตอบ คลอเคลียใบหน้าของเฟยหลง

 

เฟยหลงหัวเราะเบาๆ

 

"ข้าว่าข้าจะตั้งชื่อให้เจ้าว่า 'ผู้พิทักษ์' ดีไหม?"

 

"เมี๊ยว..."

 

"เอาล่ะ ผู้พิทักษ์ ไปกินปลาทูกันเถอะ!"

 

เฟยหลงอุ้มเจ้าเหมียวผู้พิทักษ์ เดินกลับเข้าวัดไปด้วยกัน

 

ตั้งแต่นั้นมา เฟยหลงและผู้พิทักษ์ก็กลายเป็นคู่หูคู่ฮาแห่งวัดเส้าหลิน เฟยหลงยังคงเป็นจอมยุทธอันดับหนึ่งแห่งแคว้นซูโจว แต่เขาก็ไม่เคยอายที่จะแสดงความรักต่อแมวอีกต่อไป

 

และทุกครั้งที่เฟยหลงต้องเผชิญหน้ากับศัตรู ผู้พิทักษ์ก็จะคอยอยู่เคียงข้างเสมอ

 

บางครั้ง ผู้พิทักษ์ก็ช่วยให้เฟยหลงชนะศัตรูได้อย่างไม่คาดฝัน เหมือนกับครั้งที่สู้กับจ้าวพายุทมิฬ

 

บางครั้ง ผู้พิทักษ์ก็แค่มานั่งดูเฟยหลงสู้ พร้อมกับส่งเสียงร้อง "เมี๊ยว" เป็นกำลังใจ

 

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เฟยหลงก็รู้ดีว่า เขามีเพื่อนแท้ที่แสนจะน่ารัก และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ

 

และนั่นก็คือเรื่องราวของเฟยหลง จอมยุทธ

ทาสแมว ผู้มีฝีมือเก่งกาจที่สุดในแผ่นดิน แต่ก็มีหัวใจที่อ่อนโยนที่สุดให้กับเจ้าเหมียว

 

...จบ...