แม้รวยเท่าใดอย่างไรก้ต้องเกิดตายไม่สิ้นสุด จะหยุดได้ก็เพียงด้วยยอดแห่งบุญ

 

ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งเห็นแก่ตัว

​ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งโลภมากอยากรวยขึ้น

​ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งทำตามใจชอบ

​ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งหงุดหงิดง่าย

​ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งรักง่ายหน่ายเร็ว

​ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งหยิ่งยะโส

​ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งบ้าอำนาจ

​ยิ่งรวยแต่เงิน ยิ่งเห็นโลกบิดเบี้ยว

 

​#ถ้ารวยเงินเท่ากับรวยธรรม

จะไม่เป็นคนเช่นนั้น

​

 

#ถ้ารวยธรรมยิ่งกว่ารวยเงิน

จะเป็นคนเห็นแก่ผู้อื่นยิ่ง

​จะเป็นคนอยากแผ่เผื่อเจือจานยิ่ง

​จะเป็นคนทำตามถูกตามควรยิ่ง

​จ​​ะเป็นคนมีใจใสนิ่งสงบเย็นยิ่ง

​จะเป็นคนพอใจในสิ่งที่ตนมียิ่ง

​จะเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตนยิ่ง

​จะเป็นคนกระจายอำนาจยิ่ง

​จะเป็นคนเห็นโลกตรงจริงยิ่ง

 

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

 

แม้รวยเท่าใด อย่างไรก็ต้องหายใจ

ไม่มีใครรอดชีวิตเพียงด้วยความรวย

หายใจยาวได้เป็นก็สุขมาก

ถ้าหายใจสั้นไม่เอาไหนก็สุขน้อย

 

แม้รวยเท่าใด อย่างไรก็ต้องตาย

หอบหิ้วไปได้แต่บุญบาป

ไม่มีใครรวยแล้วรวยเลย

จะเป็นสุขในปรโลกได้

ก็เพียงด้วยบุญที่สั่งสมไว้

 

 

​​แม้รวยเท่าใด อย่างไรก็ต้องเกิดตายไม่สิ้นสุด

จะหยุดได้ก็เพียงด้วยยอดแห่งบุญ

คือรู้วิธีเห็นโลกตามจริง

จนถอนความติดใจ

หลุดพ้นขาด

จากความอยากมีอยากเป็นสิ้นแล้ว

 

รวยเงินแค่ห่างหนี้

รวยธรรมแค่ห่างบาป

รวยความว่างจึงห่างทุกข์!

 

________________

 

ร้อยเรียงจากบทความในหนังสือคิดจากความว่าง ประพันธ์โดยคุณดังตฤณ