นิทาน เรื่อง บทเรียนจากคนโง่

สวัสดีครับ ในกระทู้นี้ขอแบ่งปันบทความดีๆ มาให้อ่านกันนะครับ

ในชั้นเรียนมีเด็กคนหนึ่ง ถูกเพื่อนแกล้งเอากระดาษ ที่เขียนว่า ‘คนโง่’ แปะไว้ที่หลัง และเพื่อนคนนั้นก็ห้ามไม่ให้ใครบอกเขา ทุกคนในห้องต่างหัวเราะเยาะกันอย่างสนุกสนาน. จนกระทั่งถึงคาบเรียนวิชาคณิตศาสตร์ คุณครูเขียนโจทย์ที่ยากบนกระดาน และถามหาให้นักเรียนมาตอบ

ซึ่งทุกคนก็เงียบ เว้นแต่เด็กที่ถูกเพื่อนแกล้งคนนั้น เดินไปหน้าชั้น ท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคัก และได้แก้โจทย์ปัญหาจนเสร็จ อย่างถูกต้อง

คุณครูจึงให้เพื่อนๆ ปรบมือ พลางดึงกระดาษออกจากหลังให้ และบอกกับเขาว่า “ดูเหมือนว่า เธอไม่รู้ว่าถูกเพื่อนแกล้ง และทั้งห้องที่เหลือ

ก็ไม่มีใครบอกเธอเลยสินะ” จากนั้น คุณครูก็พูดกับนักเรียนทั้งหมด “ก่อนที่จะทำโทษพวกเธอ มีสองสิ่งที่ครูอยากจะฝากไว้

'อย่างแรก..ในชีวิตของมนุษย์ มักจะมีคนคอยติดป้าย ที่เขียนถึงเราในด้านลบ ลับหลังเสมอ เพื่อหยุดหรือชะลอความก้าวหน้า ซึ่งบางครั้งถ้าเรารู้ตัว ก็อาจจะเสียกำลังใจ แต่ถ้าไม่ เราก็จะไม่ใส่ใจในสิ่งนั้นเลย เพราะฉะนั้น สิ่งที่พวกเธอควรทำ คือ ไม่ว่าคนอื่นจะติดยี่ห้อ ติดป้าย ติดฉลากให้ ยังไงก็ตาม

จงอย่าใส่ใจ ก้าวต่อ, เรียนรู้ และใช้ทุกโอกาสที่ได้รับ ทำในสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อพัฒนาตนเอง

'อย่างที่สอง ดูเหมือนว่าในชั้นเรียนนี้ เธอไม่มีเพื่อนที่ซื่อสัตย์เอาเสียเลย จึงไม่มีใครกล้าบอกเธอ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ดังนั้น จำนวนเพื่อนเท่าไหร่ จึงไม่ใช่สิ่งสำคัญ แต่มันอยู่ที่ความจริงใจต่อกันระหว่างเพื่อนมนุษย์ นั่นคือ สาระสำคัญมากกว่า' ถ้าหากในชีวิตไม่มีเพื่อนที่จะปกป้อง ดูแล ใส่ใจและช่วยเหลือคุณในยามลับหลัง การอยู่ลำพังถือเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า ในส่วนผู้ที่มักใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น ติดยี่ห้อ รายละเอียดเสียหาย

ทั้งที่จริงและไม่จริง ใส่ลงไป และยังหาใช่หน้าที่ไม่ ขอจงหยุดพฤติกรรมที่ทำร้ายผู้อื่นลับหลังแบบนี้ เพราะนอกจากจะเสียเวลา เป็นบาปกรรมต่อเพื่อนมนุษย์แล้ว มันจะไม่มีวันทำให้ชีวิตคุณสูงส่งและสงบสุขได้เลย

สรุป ในโลกนี้ เราอาจจะเจอทั้งเพื่อนที่ไม่จริงใจบ้าง รู้สึกขำขันเมื่อเราโดนกลั่นแกล้งบ้าง แต่ถ้าหากเราไม่ใส่ใจกับเรื่องนี้ ชีวิตเราจึงสามารถเดินหน้าต่อไปได้

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ พบกันกระทู้หน้าครับ