ความสัมพันธ์ระหว่างกัน ต้องมีช่องว่าง!

สวัสดีครับ ในกระทู้นี้ ขอนำบทความดีๆ มาแบ่งปันให้อ่านกันนะครับ

ความสัมพันธ์ระหว่างกัน ต้องมีช่องว่าง เพื่อให้ตัวเราเป็นสุข ตัวเขาผ่อนคลาย

ช่องว่างระหว่างคนในครอบครัว คือความเคารพ

ช่องว่างระหว่างคนรัก คือความงดงาม

ช่องว่างระหว่างมิตรสหาย คือการถนอม

ช่องว่างระหว่างเพื่อนร่วมงาน คือการให้เกียรติ

ช่องว่างระหว่างคนแปลกหน้า คือมารยาท

อย่าคิดว่าไม่สำคัญ เพราะใกล้ชิดเกินไปจะไม่เหลือความเกรงใจ ห่างไกลเกินไปจะไม่สนิท

"ที่ๆคุ้นเคยจะไม่เหลือความตื่นตา"

ไม่ใช่ว่าที่แห่งนั้นไม่มีความสวยงาม แต่เพราะชินชา จึงไม่เหลือความตื่นตาตื่นใจ

การเหลือช่องว่างระหว่างคบหากัน ไม่ได้หมายถึงไม่เอาใจแลกใจ แต่เป็นการเหลือพื้นที่ว่างให้ฝ่ายตรงข้าม เหลือพื้นที่ส่วนตัวให้แก่ตนเอง

ไม่ได้หมายถึงแห้งแล้งในน้ำใจ แต่เหลือภาพลักษณ์และมุมมองให้คนอื่นได้ยกย่องชื่นชม

อย่าอิงจนคนข้างกายรู้สึกหนัก เหลือช่องว่างให้ต่างคนต่างมีลมหายใจของตนเอง

อย่าห่างจนคนข้างกายรู้สึกเคว้งคว้าง เหลือช่องว่างให้พอพลิกกายก็เพียงพอ

เพราะรักไม่ใช่สิ่งผูกขาด ไม่ใช่โซ่ล่าม ไม่ใช่กุญแจล็อค

จงใช้ความรักในการสื่อสาร แต่อย่าให้ความรักกลายเป็นโซ่พันธนาการ เพราะสักวันช่องที่เคยว่างจะถูกปิดตาย

สรุป แน่นอนว่าชีวิตคนเราย่อมมีความสัมพันธ์กับคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ เพื่อน คนรู้จัก เราจะต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน ในฐานะรุ่นน้องให้ความเคารพรุ่นพี่ รุ่นพี่ดูแลรุ่นน้อง ไม่ปีนเกลียวกัน เพื่อนให้เกียรติเพื่อน สิ่งนี้เองจะเป็นการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และสังคมเราจะสงบสุขอย่างแน่นอน

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ  สามารถแลกเปลี่ยนความเห็นได้นะครับ แล้วพบกันกระทู้หน้าครับ