มนตราวายสะ ตอนที่ 9 ครอบครอง (1)
| |
|
+++++++++
9
ครอบครอง
ทันทีที่ได้อยู่กันตามลำพังบนรถ สกุณาก็แอบมองคนที่มานั่งเฝ้าเธอตั้งแต่กลางวันยันเลิกงานแล้วอมยิ้ม รู้สึกฟูไปทั้งใจ ที่ดูเหมือนตัวเองเป็นคนสำคัญยังไงก็ไม่รู้ แต่จะแสดงออกออกไปตรง ๆ เลยก็กลัวดูไม่ดี อีกอย่างก็เกรงใจเขามาก ๆ ด้วยเช่นกัน
“คุณไม่น่าเสียเวลามานั่งเฝ้าฉันเลย ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร”
“ผมว่าง” ชายหนุ่มตอบกลับสั้น ๆ สีหน้าไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรกับการที่ต้องมาหมกตัวอยู่ในคลินิกรักษาสัตว์ทั้งวันเช่นนี้
“ไม่เชื่อหรอกค่ะ เห็นคุณนั่งคุยเดินคุยโทรศัพท์ตลอดเวลา” สกุณาแย้งตามที่ตัวเองเห็น และเธอก็บอกเขาให้กลับหลายรอบแต่ก็ไม่เป็นผล
“เชื่อ ๆ ไปเถอะครับ” ชายหนุ่มบอกปัดพลางยกยิ้ม ซึ่งก็ทำให้สกุณาพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะถามในสิ่งที่ตัวเองสงสัยยิ่งกว่า “ว่าแต่ คุณรู้เรื่องผู้หญิงคนนั้นมาที่นี่ได้ไงคะ”
“รู้แค่ว่าผมรู้ละกัน” วายสะบอกปัดอีกครั้ง เพราะถ้าบอกไปว่าอีกาทุกตัวที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ รู้จักเธอและพวกมันมีหน้าที่ดูแลและส่งข่าวให้เขาถ้ามีเหตุอะไรก็ตามที่อาจจะทำให้หญิงสาวเดือดร้อนให้กับเขารับรู้ เธอจะเชื่อเขาไหมล่ะ อย่างเบา ๆ ก็คงหัวเราะและว่าเขาพูดเล่น อย่างหนักก็คงถูกกล่าวหาว่าบ้า ก่อนจะชวนคุยไปเรื่องอื่น “ว่าแต่ คุณกับหมอนั่น...” วายสะพูดแค่นั้น แล้วเงียบเป็นอันรู้กันว่าเขาหมายถึงอะไร
“เขาเป็นคนรู้จักคุณหมอ เลยรู้จักกันน่ะค่ะ”
“แค่นั้น” วายนะหรี่ตามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“จริง ๆ ค่ะ เรื่องวันนี้ฉันก็ไม่เข้าใจว่าผู้หญิงที่บอกว่าเป็นคู่หมั้นของคุณสุบรรณมาโวยวายทำไม ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย” สกุณาบ่นอย่างหงุดหงิดและอาย ไม่รู้ลูกค้าที่อยู่ในเหตุการณ์จะเอาเธอไปนินทาในทิศทางไหนบ้าง แต่ดูจากรูปการณ์แล้ว ไม่น่าจะเป็นไปในทางทางที่ดีสักเท่าไหร่หรอก ขึ้นชื่อว่าไปแย่งของคนอื่นมา จริงเท็จแค่ไหนคนเหล่านั้นไม่รู้หรอก รู้แค่ว่าได้เห็นได้ยินแล้วเล่าต่ออย่างสนุกปาก
“รู้ใช่ไหมว่าหมอนั่นชอบคุณ” วายสะถามออกไปตรง ๆ
“ก็...พอรู้สึกได้ค่ะ” สกุณายอมรับ ไม่ใช่แค่เธอหรอกที่รู้ ทั้งคุณหมอเพื่อนร่วมงานรวมไปถึงลูกค้าประจำบางคนด้วย เพราะโดนแซวบ่อยครั้ง เธอก็ได้แต่ยิ้มแล้วก็เงียบ คิดว่าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมานั่งอธิบายเรื่องไม่เป็นเรื่องให้คนที่ไม่รู้จักเข้าใจ
“คืนนี้ผมขอฝากท้องด้วยอีกสักวันนะครับ” เมื่อได้คำตอบที่ต้องการ วายสะก็ชวนคุยไปเรื่องอื่นหน้าตาเฉย ทำเอาสกุณาปรับตัวแทบไม่ทันจึงมองหน้าอีกฝ่ายเหวอ ๆ “ไม่ได้เหรอ” ชายหนุ่มถามย้ำเมื่อยังไม่ได้การตอบรับ
“มันก็ได้ค่ะ” สกุณาลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจพูดออกไปตรง ๆ “แต่ในตู้ไม่มีอะไรให้ทำกินเลยน่ะสิคะ จริง ๆ วันนี้ฉันคิดว่าจะซื้อผัดไทยไปกิน”
“งั้นผมกินด้วย เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง”
“จริง ๆ ฉันควรเลี้ยงคุณนะคะ เมื่อวานก็มาทำกับข้าวให้กิน” สกุณาอดบ่นอย่างเกรงใจไม่ได้
“แค่นี้เอง คุณเคยให้ผมมากกว่านี้อีก”
สกุณาไม่รู้ว่าเธอรู้สึกไปเองหรือเปล่า ทั้งน้ำเสียงรอยยิ้มและสีหน้าของวายสะที่มองมามันช่างเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอย่างบอกไม่ถูก
วิธีซักถุงเท้าให้ขาวสะอาด: ควรซักด้านนอกหรือกลับด้าน? ผู้เชี่ยวชาญญี่ปุ่นมีคำตอบ
จังหวัดที่มีรายได้น้อยที่สุด เป็นอันดับที่หนึ่งในประเทศไทย
นักร้องชาวไทยคนแรก ที่มีผลงานเพลงติดชาร์ตในสหรัฐอเมริกา
"สตีเวน ยอน" จากตำนาน "เกลนน์ รี" สู่การเป็นนักแสดงเอเชียผู้จารึกประวัติศาสตร์ออสการ์
ประเทศที่มีช้างเหลืออยู่มากที่สุด อันดับที่หนึ่งของโลก
อำเภอทั้ง 8 แห่งในประเทศไทย ที่มีพื้นที่ทั้งหมดเป็นเกาะในทะเล
วีรสตรีผู้ถอดรหัสลับแห่งเบลตช์ลีย์พาร์ก และความลับที่ต้องปกปิดนาน 29 ปี
สรุปเหตุระทึกฮ่องกงมาราธอน 2026 นักวิ่งเจ็บระนาวเกือบ 60 ราย อาการวิกฤตหลายคน
เหตุผลสำคัญ ที่ทำให้คนไทยจำนวนมากอยากทำงานเป็นข้าราชการ
1 ในอาชีพคนไทย ที่มีหนี้มากที่สุด
หารายได้จากการตั้งกระทู้บนเว็บโพสท์จัง.คอม
“เงินไม่พอใช้…แต่สุขภาพต้องรอด! อาชีพเสริมสำหรับคนทำงานประจำที่อยากมีรายได้เพิ่มแบบไม่พังร่าง”
ไอร้อนที่ส่งผ่าน "ตู้อบสมุนไพรภูมิปัญญา" เหมือนการอบการต้มด้วยความร้อน สมุนไพรซึมเข้าไปในกายรู้สึกสบายผ่อนคลายคุณแม่หลังคลอด
สร้างมุมมองใหม่ ป้องกันกระรอกร้ายมาแอบกินน้อยหน่าก่อน ทำง่ายไปได้ผลน้อยหน่าสุกอร่อยหอมหวาน
ครั้งแรกกับการตรวจ"ดัชนีมวลกาย" ลุ้นว่าจะเยอะกว่าอายุจริงไหม
วิถีชีวิตในอดีตบอกเรื่องราว ความลำบากในสมัยพระเจ้าตากสินมหาราช