ชีวิตเหมือนโดนคำสาปแช่ง

ชีวิตเราตั้งแต่เด็กจนโต ไม่เคยทำอะไรประสบความสำเร็จเลย ตอนสมัยเรียนโดนเพื่อนแกล้งเพื่อนล้อเป็นประจำ เหมือนทำอะไรก็เป็นตัวตลก ไม่ว่าจะเข้าโรงเรียนระดับไหนก็เป็นแบบนี้ตลอด ชีวิตเหมือนถูกจับวางเหมือนถูกกำหนดมาแล้วว่า ต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ โดยที่ตัวเราเองไม่สามารถกำหนดชีวิตของเราได้เลย 

เรียนจบไปทำงาน ก็ไม่ต่างอะไรจากตอนเรียนอยู่ ตอนนั้นไปทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่ง เป็นโรงงานขนาดใหญ่ ช่วงแรกก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ยังไม่ถึงเดือนเลย เหตุการณ์คล้ายๆกันก็กลับมาเกิดกับเราอีกครั้ง ต้องบอกไว้ก่อนว่า เราทำงานที่บริษัทแห่งนี้ไม่เคยมีปัญหากับใครเลย แต่วันนั้นลูกเจ้าของโรงงานเขากลับมาจากต่างประเทศ เราก็นั่งทำงานปกติของเรา พอเขาเดินมาที่โต๊ะทำงานของเรา โวยวายอะไรก็ไม่รู้ใส่เรา งงมากเลย เพราะไม่เคยรู้จักไม่เคยเห็นหน้า คิดในใจเวรกรรมอะไรของกูน้อ แล้วเขาก็มาหาเรื่องแบบนี้อยู่เรื่อยๆ เราก็ถามเพื่อนร่วมงานว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาชอบมาหาเรื่องเรา เพื่อนๆก็บอกว่า ลูกเจ้าของบริษัทคนนี้นิสัยเป็นแบบนี้แหละ ชอบโวยวายไม่มีเหตุผล เหมือนระบายออกกับคนงาน ใครเจอก็ซวยไป แบบนี้เราก็ซวยอีกแล้วสิ 

เราอดทนทำงานอยู่ได้ 2 ปีลาออกเพราะไม่ไหวจริงๆ ชีวิตเราก็ประมาณนี้ คิดแล้วรู้สึกน้อยใจตัวเอง เหมือนโดนคำสาปแช่ง ให้ทำอะไรก็มีแต่อุปสรรค ไม่ให้ประสบความสำเร็จ วนเวียนอยู่แบบนี้ตลอด ซึ่งสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา มันชวนให้เราคิดว่าเราโดนคำสาปหรือเปล่า