คนเรามันลำบากได้ขนาดนี้เลยหรอ! เดินแจกข้าวเจอยายนอนซม กินข้าวบูด โอ่งน้ำมีตะไคร่

            เมื่อวันที่ 9 ม.ค.67 นายธนาวัฒน์ จันนิม หรือโอวา พร้อมกับ นางยศ จันนิม ที่ช่วยเหลือคุณยายท่านหนึ่ง ที่นอนไม่มีแรง อยู่ภายในหมู่บ้าน ตาโมมพัฒนา หมู่ 12 ต.สะกาด อ.สังขะ จ.สุรินทร์ เมื่อเห็นสภาพความเป็นอยู่ 2 แม่ลูกก็น้ำตาไหล ด้วยความสงสาร

            ในช่วงเทศกาลไม่ว่าจะเป็นสงกรานต์หรือปีใหม่ มักจะนำข้าวสารไปแจกให้กับคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้าน เนื่องจากบ้านของทำอาชีพขายข้าวสารอยู่แล้ว ก็ไปเจอกับบ้านหลังหนึ่งที่เหมือนจะไม่มีคนอยู่ จึงเดินเข้าไปในบ้านเพื่อจะเอาข้าวสารให้ ปรากฏว่าเมื่อเดินเข้าไปก็เห็นคุณยายท่านหนึ่ง นอนผอมแห้ง ท่อนบนเปลือยเปล่า ข้างล่างมีเพียงแค่ผ้าถุง พันเอาไว้หลวมๆ และนอนเอามือเอื้อมไปหยิบข้าวที่อยู่ในจานข้างๆมากิน เหมือนคนไม่มีเรี่ยวแรง

           แม่เห็นคุณยายท่านนี้ก็กรีดร้องออกมาแล้วร้องไห้ด้วยความสงสาร เพราะจากสภาพความเป็นอยู่ของคุณยายแล้ว ก็ทำให้เราอดน้ำตาไหลไม่ได้เหมือนกัน ทั้งข้าวที่มีแมลงวันตอม โอ่งใส่น้ำที่มีตะไคร่สีเขียว แทบจะกินไม่ได้ และสภาพแวดล้อมต่างๆ คุณยายพยายามจะลุกขึ้นมานั่งแต่ถ้าลุกไม่ไหว ตนจึงประคองเอาไว้ ให้ลุกขึ้นมานั่งคุยกัน แกก็เล่าเรื่องราวชีวิตให้ฟังว่า ชีวิตแกลำบากมาก ก่อนที่จะขอบคุณและอวยพรให้ ให้ข้าวสารปลาทู และเงินที่มีติดตัวอยู่ 40 บาท เอาให้ยายทั้งหมด

           ซึ่งชีวิตของคุณยายน่าสงสาร ลูกก็ติดอบายมุข รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล น้องชายก็พิการ คนที่มาหาอาหารให้ก็เป็นหลาน ที่เอาอาหารมาวางให้ แล้วก็ไม่ได้ดูแลต่อ

           “ตอนนี้ผมก็มีทุนและเงินสนับสนุนจากเพื่อนๆ ที่จะช่วยเหลือคุณยายแบบเร่งด่วนก่อน นั่นก็คือตั้งใจจะเปลี่ยนน้ำให้คุณยาย เพื่อที่จะให้ท่านได้ดื่มน้ำสะอาดโดยตรง จะไม่เปิดรับบริจาคเพราะมองว่ามันไม่ยั่งยืน จึงอยากให้หน่วยงานที่สามารถช่วยเหลือท่านได้ ให้เข้ามาดูแล เพื่อคุณภาพชีวิตจะได้ดีขึ้น”