รักเหลือเชื่อ ตอนความเงียบไม่ได้บอกทุกอย่าง

         เปลี่ยนบรรยากาศกันบ้างนะคะ คราวนี้อยากนำเรื่องรักๆ เล่าสู่ทุกคนบ้าง เบื้องต้นตอนนี้วางแผนไว้ 5 ตอน จะค่อยๆ ทยอยลง ใครคิดเห็นยังไงพูดคุยกันได้ตลอดค่ะ

 เรื่องนี้เกิดขึ้นกับเด็กผู้หญิงมัธยมต้นคนหนึ่ง ยุคนั้นมีแอพหนึ่งกำลังเป็นที่นิยมแพร่หลาย วัยรุ่นหลายคนใช้เป็นช่องทางติดต่อสื่อสารกันทางไกลนอกเหนือจากโทรศัพท์ และช่องทางดังกล่าวนั้นเองทำให้เธอพบเด็กชายคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนเด็กหญิงอีกที โดยมีคนกลางเป็นคนติดต่อให้จนได้คุยกัน

 ทั้งคู่คุยกันได้ระยะหนึ่งก็เริ่มสนิทคุ้นเคย เด็กหญิงรู้สึกว่าตัวเองชอบอีกฝ่ายเข้าแล้วจึงแง้มความในใจออกมาเล็กๆ และเหมือนเขาจะรู้ทันสิ่งที่เธอจะสื่อเสียด้วย จนวันหนึ่งตัดสินใจเปิดอกหารือกับผู้ปกครองตามตรง “หนูชอบเขา ถ้าหนูจะคบกันเป็นแฟนได้ไหมคะ?” แต่สิ่งที่ผู้ใหญ่ตอบกลับมาทำให้ต้องผิดหวัง ความปรารถนาคงไม่อาจเป็นจริงได้ในเวลาอันใกล้

 หลังวางสายจากบุพการีแล้ว เด็กหญิงจึงกลับมาทบทวนเหตุผลที่ผู้ใหญ่ให้มาซ้ำๆ ด้วยความที่เธอยังอายุน้อย และท่านห่วงกระทบการเรียน จึงไม่อนุญาตให้มีแฟนเร็วนัก แต่ยังให้คุยกันเป็นเพื่อนไปก่อนได้ เธอเสียใจทว่าก็ไม่มีทางเลือก และยังไม่เข้าใจนักว่าสิ่งที่ผู้ปกครองเปิดโอกาสให้มันก็ไม่ได้เลวร้าย กลับคิดว่าท่านปิดกั้น โอกาสจะสมหวังในรักครั้งนี้ไม่มีแล้ว

 เมื่อคิดอย่างนั้นเธอก็ตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง เพราะสมองน้อยๆ ตอนนั้นคิดว่าคงดีที่สุดต่อทั้งสองฝ่าย คือเงียบหายไปจากเด็กผู้ชายคนนั้น ไม่ออนไลน์ให้เขาเห็น ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้ไปไหน คอยดูเขาออนไลน์เป็นชั่วโมงจนออฟไลน์นอนหลับ และนานวันเข้าจึงเริ่มเห็นข้อความบนแถบสถานะของอีกฝ่ายเขียนข้อความเศร้าๆ คล้ายคนอกหักมากขึ้นทุกที แต่ก็ยังพยายามใจแข็ง คิดว่าการตัดขาดกันตอนนี้อาจจะช่วยไม่ให้ใครเสียใจได้ดีที่สุด

 ผ่านหลายวัน หลายสัปดาห์ สถานะหม่นเศร้ายังมีมาให้เห็นเรื่อยๆ เด็กหญิงเจ็บปวดหัวใจที่สุดแต่ก็ยังฝืน ครั้งนั้นคงเป็นประสบการณ์อกหักจริงจังครั้งแรก และหนักหนามากที่สุด เขาคงคิดว่าเธอรังเกียจหรือไม่ เปล่าเลย มันก็แค่การตัดสินใจบ้องตื้นของเด็กมัธยมต้นคนหนึ่งเท่านั้น แต่อีกฝ่ายไม่รับรู้ด้วยสักนิด

 จริงๆ พอคิดทบทวนดีๆ ไม่แน่เธออาจเข้าใจผิดไปเองรึเปล่า อีกฝ่ายอาจไม่ได้กำลังเสียใจเพราะเธอก็ได้ ตอนนั้นก็ไม่มีความคิดจะสืบข่าวจากใครเสียด้วย ได้แต่นั่งทุกข์ทรมานคนเดียวอยู่ตั้งนาน จนกระทั่งเหตุการณ์ทุกอย่างเริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติ เขารู้จักเพื่อนใหม่เพิ่ม เธอค่อยกล้าคุยกับเขาบ้างแต่ก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

 ทุกวันนี้ชีวิตทั้งคู่ก็คล้ายจะเดินกันไปคนละเส้นทาง ไม่อาจมาบรรจบกันได้อีก พูดคุยกันได้เหมือนเพื่อนทั่วไป แต่ไม่มีอะไรมากกว่านั้น... แต่ละคนเติบโตขึ้น พบเจอผู้คนสารพัด ที่เหลืออยู่มีเพียงมิตรภาพดีๆ เรื่องวันเก่าก็เก็บเป็นนิทานเล่าขำๆ กันไป

 ผู้เขียน ปุณณ์ศศิภัสร์