มนตราเพลิงพ่าย ตอนที่ 3

เมื่อทั้งคู่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันสักพัก มีอะไรกันอย่างลึกซึ้งโดยไม่ลืมสวมถุงยางอนามัยด้วยทุกครั้ง ชลทิศจะกลับบ้านเพตารีบห้ามทันที "จะกลับแล้วเหรอคะชล อยู่ต่ออีกนิดไม่ได้เหรอ" เพตากล่าวอย่างน้อยใจ

"ผมเป็นห่วงคุณแม่ ท่านอยู่คนเดียวกลัวว่าท่านจะเป็นอะไรขึ้นมา" ชลทิศกล่าวอย่างนุ่มนวล ทำให้เพตาได้คิดในใจว่า จะห่วงอะไรกันหนักหนากันเชียวยายแก่นั้น

"งั้นวันหน้าเจอกันใหม่นะคะชล บายคะ"

"ได้เลยครับ" และแล้วชลทิศก็ขับรถออกจากคอนโดเพตา เพื่อกลับบ้าน

ขนาดนั้นเองทางด้านฝันได้นั่งดูหนังสือจนหลับไปคาโชฟา ท่ามกลางความมืด ชลทิศกลับเข้ามาถึงบ้านอย่างเงียบเชียบเลยทีเดียว ฝันนึกว่าโจรเข้ามาปล้นบ้านจึงได้ใช้ไม้กวาดตีเข้าทีแขนชลทิศอย่างแรงจนหัวชนทิศกระแทกบันไดจนสลบไป

"ตายแล้วนี้คุณชลทิศนี้หน่า แย่แล้วเราไปดีกว่า" ว่าแล้วฝันก็รีบขึ้นห้องนอนทันที ปล่อยให้ชลทิศสลบอยู่อย่างนั้น

จนกระทั่งชลทิศรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด แอบสถบตัวเองในใจ ว่าใครเป็นคนทำร้ายเค้ากันแน่ คอยดูจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดเลยทีเดียว แล้วชลทิศก็ขึ้นห้องนอนตนไป

รุ่งเช้าฝันได้ตื่นมาตั้งแต่เช้า มาช่วยนมอุ่นทำกับข้าวกับปลาให้ทั้งหมดท่านกัน และจัดโต๊ะอาหารสำหรับสามทีกัน คุณหญิงกอแก้วได้ลงมานั่งหัวโต๊ะแล้ว ข้างซ้ายเป็นที่นั่งของฝันเหลืออีกคนเท่านั้น ที่ยังไม่ลงมาข้างล่างเพราะเพลียจากเรื่องเมื่อคืนกับเพตาไม่หายแถมโดนตีอีก เค้าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็มายังข้างล่าง เจอมารดากับหญิงแปลกหน้าคนหนึ่งก็สงสัยทันทีว่าเป็นใคร

"ตาชลลูกจำหนูฝันได้ไหมจ้ะลูก" คุณหญิงกอแก้วแนะนำให้ชลทิศรู้จัก ชลทิศพลางคิดในใจ เธอนี้เองยัยฝันที่ตีฉันเมื่อคืนนี้

"อ้อยัยเด็กเปียนี้เอง ผมจำได้แล้วครับ" ชลทิศแกล้งพูดดีด้วย พลางจับต้นแขนที่ถูกไม้กวาดตี

"เป็นอะไรตาชลแม่เห็นลูกจับแขนมาตั้งแต่ลงมาแล้ว" คุณหญิงกอแก้วถามด้วยความสงสัย

"ไม่มีอะไรครับ แค่เดินสะดุดหกล้มเท่านั้นเองนะครับ" ชลทิศพูดไปมองหน้าฝันไป ดูสิมองเรายังกับเป็นผู้ร้ายฆ่าคนตายงั้นแหละเฮ้อ

"ว่าแต่วันนี้ว่างไหมจ้ะ แม่กะจะพาหนูฝันไปหาคุณพ่อซะหน่อย"

"ว่างครับ" ชลทิศพูดจบก็หันไปมองหน้าฝันอย่างไม่ชอบขี้หน้าสักเท่าไหร่

"งั้นเดี๋ยวผมขอเวลาสัก 10 นาทีแล้วผมจะขับรถพาไปให้" ว่าแล้วชลทิศก็ขึ้นห้องเตรียมกุญแจรถและกระเป๋าสตังต์ลงไปข้างล่าง พร้อมที่จะขับรถไปโรงพยาบาลกัน ด้านคุณหญิงกอแก้วนั่งทางด้านหลังฝันจึงต้องนั่งทางด้านหน้า คู่กับคนขับขนาดที่ฝันกำลังจะคาดเข็มขัดนิรภัยชลทิศแกล้งกระตุกรถ จนทำให้ฝันหน้าคม่ำไปข้างหน้าทันทีจนชนกับที่ใส่ของหน้ารถ หัวโนแดงขึ้นมาทันที

"โอ้ย....." ฝันร้องเจ็บทันที

"ทำไมขับรถอย่างนี้นะลูก" คุณหญิงกอแก้วตกใจทันที ส่วนฝันคิดว่าตนคงโดนชลทิศแก้แค้นคืนกลับแน่นอน ฝันนึกเจ็บใจไม่ใช้น้อยจึงกล่าวบอกไม่เป็นไหร่ ชลทิศมองหน้าตาใส่แว่นตาขอบดำถักผมเปียชุดก็เชยซะไม่มี เกิดขัดหูขัดตาพิกลยังไงยังงั้น ตลอดการเดินทางชลทิศแอบคิดแกล้งฝันตลอดเวลา วางแผนแก้แค้นให้ไปแล้วไม่กลับมาอีก

พอไม่นานก็ขับรถมาถึงโรงพยาบาลที่ชเยนต์เข้ามาพักรักษาตัวกัน คุณหญิงกอแก้วก็นำกระเช้าแบรนด์มาให้กับคนไข้ลงมาจากรถแล้วพาฝัน นำขึ้นไปข้างบนห้องที่ชเยนต์พักรักษาตัวอยู่ ชลทิศขอนำรถไปหาทีจอดก่อนแล้วเดี้ยวจะตามไปข้างใน

ทางด้านฝันกับคุณหญิงกอแก้วได้เดินหิวกระเช้าแบรนด์มาถึงหน้าห้อง

"มาหนูฝัน เข้าไปข้างในกันปานนี้คุณลุงเค้าคงรอแย่แล้ว"

"คะคุณหญิง" แล้วทั้งคู่ก็เปิดประตูเข้ามาข้างในกัน