ทำไมเราถึงมีความกลัว

เรามีความกลัวเพราะความกลัวเป็นกลไกการเอาตัวรอดอย่างหนึ่งของมนุษย์ ช่วยให้เราสามารถหลีกเลี่ยงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ ความกลัวถูกควบคุมโดยสมองส่วนอะมิกดาลา ซึ่งเป็นส่วนที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้อารมณ์ เมื่อมีสิ่งเร้าที่อาจเป็นอันตราย อะมิกดาลาจะส่งสัญญาณไปยังส่วนต่างๆ ของสมองเพื่อกระตุ้นให้ร่างกายเตรียมพร้อมรับมือกับอันตราย สัญญาณเหล่านี้อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย เช่น อัตราการเต้นของหัวใจที่เพิ่มขึ้น ความดันโลหิตที่สูงขึ้น และกล้ามเนื้อที่เกร็งตัว ซึ่งจะช่วยให้เราวิ่งหนีหรือต่อสู้กับอันตรายได้

ความกลัวสามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ ความกลัวตามธรรมชาติ (natural fear) และความกลัวที่เรียนรู้ (learned fear)

• ความกลัวตามธรรมชาติ เป็นความกลัวที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ โดยไม่จำเป็นจะต้องมีการเรียนรู้มาก่อน ตัวอย่างของความกลัวตามธรรมชาติ ได้แก่ ความกลัวความสูง ความกลัวความมืด ความกลัวสัตว์มีพิษ เป็นต้น

• ความกลัวที่เรียนรู้ เป็นความกลัวที่เกิดจากการเรียนรู้จากประสบการณ์ เช่น การเคยตกจากที่สูงแล้วได้รับบาดเจ็บ ทำให้กลัวความสูง การเคยถูกสัตว์มีพิษกัด ทำให้กลัวสัตว์มีพิษ เป็นต้น

ความกลัวสามารถส่งผลทั้งทางบวกและทางลบต่อชีวิตของเรา ในทางบวก ความกลัวช่วยให้เราหลีกเลี่ยงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ แต่ในบางครั้ง ความกลัวก็อาจทำให้เราตัดสินใจผิดพลาดได้ เช่น การกลัวการพูดในที่สาธารณะ ทำให้เราไม่กล้าแสดงความคิดเห็นในที่ประชุม

หากความกลัวของเรารบกวนการใช้ชีวิตประจำวันของเรามากเกินไป อาจทำให้เราต้องเข้ารับการบำบัดเพื่อลดความกลัว