เตือนสติคนชอบบนบาน!! เพราะมันคือ ‘เดรัจฉานวิชา”

              เตือนสติคนที่ชอบบนบาน!! การบนบาน และการแก้บนนั้น มันคือ ‘เดรัจฉานวิชา”   การบนบานศาลกล่าวนั้นเชื่อว่า หลายๆ คนคงมีความเชื่อเรื่องนี้อยู่แล้ว และมีความหวังว่า สิ่งที่ขอไปนั้นจะได้ขึ้นมาจริงๆ และเมื่อสิ่งที่ขอนั้นเกิดเป็นจริงขึ้นมาก็จะต้องมีการแก้บน โดยเรื่องนี้ทางเพจเฟซบุ๊ค "พุทธที่แท้จริง" ได้ออกมาทำการโพสต์แชร์ ภาพคำสอนของพระพรหมมังคลาจารย์ หรือ หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ พระเกจิชื่อดัง อดีตเจ้าอาวาสวัดชลประทานรังสฤษฏ์ โดยท่านได้ตรัสไว้ว่า การบนบาน และการแก้บนนั้นก็คือเดรัจฉานวิชา และเป็นการเตือนสติคนที่ชอบบนบานได้เป็นอย่างดีอีกด้วย

              มหาราช ! อีกอย่างหนึ่ง เมื่อสมณะ หรือพราหมณ์บางพวกได้ฉันโภชนะที่เขาให้มาด้วยความศรัทธาแล้ว ท่านเหล่านั้นก็ยังคงเลี้ยงชีวิตโดยมิจฉาชีพด้วยเดรัจฉานวิชา เห็นปานนี้ คือ การทำพิธีบนบาน พิธีแก้บน ส่วนภิกษุในธรรมวินัยนี้ เว้นขาดจากการเลี้ยงชีวิตโดยมิจฉาชีพด้วยเดรัจฉานวิชาเห็นปานนี้เสียแล้ว แม้นี้ก็เป็นศีลของเธอประการหนึ่ง.

               ท่านได้ตรัสว่า การดลบันดาลไม่มีในโลก ดูกรคฤหบดี ธรรม ๕ ประการนี้น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้โดยยากในโลก ๕ ประการนี้ คือ

              ๑. อายุ 

              ๒. วรรณะ 

              ๓. สุขะ 

              ๔. ยศ 

              ๕. สวรรค์

              ดูกรคฤหบดี ธรรม ๕ ประการนี้แล หาได้โดยยากในโลก เรามิได้กล่าวว่า จะพึงได้เพราะเหตุแห่งความอ้อนวอน หรือเพราะเหตุแห่งความปรารถนา ถ้าธรรม ๕ ประการนี้จักได้ เพราะเหตุแห่งความอ้อนวอนแล้วไซร้ ในโลกนี้ ใครจะพึงเสื่อมจากอะไรพระสูตรนี้ต้องอาศัยใคร่ครวญให้ดี ถึงจะเข้าใจว่า ถ้าการกราบอ้อนวอน ขอแล้วได้ตามที่ต้องการ จะมีอะไรในโลกนี้เสื่อมจากอะไรได้ เพราะทุกคนก็ขอและอ้อนวอนกันเป็นทุกคน…

              ซึ่งแท้จริงแล้ว ความจริงก็คือ การที่เราจะได้อะไร ต้องการสิ่งใดนั้น ขึ้นอยู่กับการกระทำที่ได้กระทำมาแล้วในอดีต การกระทำที่กำลังกระทำในปัจจุบัน และการกระทำที่คิดจะกระทำในอนาคต

              พุทธศาสนา แปลว่า ศาสนาของผู้รู้พุทธศาสนา จึงเป็นศาสนาที่อาศัยสติปัญญา หรืออาศัยวิชาความรู้ที่ถูกต้อง เพื่อทำลายความทุกข์ และต้นเหตุของความทุกข์เหล่านั้น การทำพิธีรีตอง เพื่อบูชาบวงสรวง อ้อนวอนบรรดาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายนั้น ถือว่าไม่ใช่พุทธศาสนา พระพุทธเจ้าไม่รับเข้ามาไว้ในศาสนาของพระองค์เลย เพราะเป็นสิ่งที่น่าขบขัน น่าหัวเราะ และถือเอาเป็นที่พึ่งอันแท้จริงไม่ได้ พระพุทธเจ้าทรงปฏิเสธการกระทำเช่นนั้นโดยสิ้นเชิง

              หากใครคิดว่า กรรมที่เกิดจากการกระทำอันผิด จะดับลงเพียงเพราะหัวหมู และเครื่องเซ่นต่อปูนปั้น หรือจะดับลงเพียงเพราะไปนอนลงในโลงศพ คนผู้นั้นที่มีความคิดแบบนั้นคือ ผู้ที่ไม่รู้จักกรรม และไม่ถือเป็นพุทธศาสนิกชน

              'มิจฉาทิฏฐิ' หรือความเชื่อที่ผิดในเรื่องของสุขทุกข์ที่ควรละได้ "คือเชื่อว่ากรรมและสุขทุกข์เกิดจากผู้อื่นบันดาล" เชื่อมั่นในพุทธพจน์; สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม; ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

              อ่านแล้วเป็นไงบ้าง หวังว่าคงจะเป็นประโยนช์ และเป็นความรู้ให้กับหลายๆท่านได้เป็นอย่างดี เพราะการดลบันดาลไม่มีในโลก และการบนบานก็เป็นเพียงเดรัจฉานวิชาเท่านั้นเอง