ธารายอดเสน่หา

นิยายเรื่อง : อามันต์(เจ้าแห่งป่า)  
ตอน : ธารายอดเสน่หา 

วางจำหน่าย ในรูปแบบนิยายออนไลน์ (ebook) 
แพลตฟอร์มที่วางจำหน่าย : Meb ธัญวลัย นายอินทร์ Ookbee 
สามารถ เข้าอ่านเนื้อหา ฉบับเต็มได้ตาม แพลตฟอร์มนิยายชั้นนำทั่วไป อาทิเช่น...
( Dek-d , readAwrite , ธัญวลัย , Hongsamut , fictionlog )
 
 
*ลิงค์สำหรับดาวน์โหลด Ebook ฉบับเต็ม รักในบ่วงแค้น ได้ที่ (Meb) ตามลิงค์ด้านล่างนี้เลยนะคะ*
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA5NTcwOSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjIwNzM3MyI7fQ
 
-----------------------------------
 

 (ตอน...ธารายอดเสน่หา)

อามันต์จุ่มเท้าเปล่าแช่ลงในลำธาร เขาวักน้ำสะอาดขึ้นล้างเนื้อล้างตัวจนรู้สึกสดชื่นขึ้น หลังจากพึ่งปีนลงมาจากยอดภูเขาสูง ไม่มีสิ่งใดผิดปกติบนนั้น แต่ก็ช่างน่าแปลกใจเหลือเกิน สิ่งที่เขาบังเอิญเหลือบเห็นเข้าเมื่อวันก่อน ตอนลงมาหาอาหารเช้า กลับไร้ร่องรอยขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ...

“มันหายไปไหนของมันนะ...” อามันต์พึมพำพร้อมสะบัดเส้นผมเปียก สมองเขายังคงคุ้นคิดไม่เลิก

“หรือข้าจะตาฝาดไปเอง...”

 ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ทอดสายตาคมกริบจับจ้องผืนน้ำเย็นเฉียบนั้นด้วยความรู้สึกหวั่นวิตก ลางสังหรณ์ไม่ค่อยสู้ดีนักมันทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ บวกกับหลายคืนมานี้เขามักสะดุ้งตื่นเพราะความฝัน หรือว่ากำลังจะเกิดอาเพศขึ้นในป่า...

“ท่านเจ้าป่า!...”

เสียงแหบแห้งเอ่ยทักคนนั่งหันหลังให้กับก้อนหินขนาดใหญ่ ด้านหลังอามันต์เป็นโพรงป่า รกไปด้วยต้นหญ้าสูงท่วมหัว ใต้พงหญ้าแห้งกลับมีร่างเล็กกระจ้อยร่อยของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกหนึ่ง

 เรียกว่า กิ้ง...

ลำตัวของกิ้งจะเล็กสีดำ มันมีเขี้ยวแหลมคม มันชอบแอบซ่อนตัวอยู่ใต้ใบไม้แห้ง ถ้าใครไม่สังเกตมองดีๆ จะไม่มีทางเห็นตัวของมันเด็ดขาด ดวงตาของมันเป็นสีดำมันวาว ดูลุกลี้ลุกลน ด้วยมีเรื่องร้อนใจจะรายงานผู้ดูแลผืนป่าแห่งนี้นั่นเอง...

 มันเหลือบขึ้นมองเจ้าของแผ่นหลังเรียบตึง ลากต่ำมาจนถึงเอวสอบวกกลับเป็นตัววี ใต้อาภรณ์ซึ่งทำจากหนังเสือคือท่อนขายาวทรงพลัง อามันต์หมุนลำตัวกลับมามองยังที่มาของเสียงเรียก...

 “ท่านเจ้าป่า!...” เสียงนั้นดังย้ำขึ้นอีก อามันต์เลิกคิ้วพร้อมด้วยสายตาเข้มจัด

“มีอะไรฮะ...เจ้ากิ้ง...” 

“ข้ามีเรื่องเร่งด่วนจะมารายงานกับท่านครับ...”

“ด่วนขนาดไหนของเอ็งฮะ...เจ้ากิ้ง...”

“เอาเป็นว่าด่วนมากๆ แล้วก็สำคัญมากๆด้วย...” ตัวมันทะยานออกมาจากใต้ใบไม้แห้ง เลื้อยเข้ามาใกล้กับเจ้าของร่างสูงองอาจ กระโดดเพียงครั้งเดียวก็ขึ้นมาเกาะอยู่บริเวณหัวไหล่ มันส่งเสียงผ่านจมูกเล็กๆ งืดงาด...

 อามันต์จ้องเจ้าสัตว์เลื้อยคลานตัวจิ๋วอย่างรอคำอธิบาย...

“ตรงลำธารนั่น...ข้าเจอร่างมนุษย์ นางกำลังนอนสลบไม่ได้สติอยู่”

“เป็นหญิงสาวด้วยงั้นรึ?...” อามันต์ถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แววตาดำสนิทพราวระยับขึ้นมาทันตา

 ผ่านมาเกือบร่วมเดือน เขาไม่ได้ลิ้มลองของหวานเข้าปากเลยสักคำ เห็นทีวันนี้เขาคงจะโชคดี มีของอร่อยๆมาให้ลิ้มลองกันถึงที่...

 “ใช่ครับ...ท่านเจ้าป่า” กิ้งตอบขณะตัวเองกระโดดลงมาสู่พื้นดิน หางมันขมวดตัวเป็นก้อนกลมยามต้องใช้พละกำลังในการขับเคลื่อนตัวไปข้างหน้า

“เร็วเข้าเถอะท่านเจ้าป่า… ตามข้ามาทางนี้ ข้าไม่รู้ว่านางผู้นั้น อาการจะหนักหนาสาหัสแค่ไหน...ข้าเห็นตรงท่อนขานาง มีเลือดไหลซึมด้วย...”

อามันต์ไม่อาจซักไซ้ต่อ เขาทะยานตามร่างเล็กกระจิ๋วมาติดๆ

 เจ้าสัตว์ตัวเล็กกระโจนนำทาง เลื้อยตรงไปยังทิศทางอีกฟากฝั่งของลำธารสายยาว เขาจำต้องเร่งฝีเท้าวิ่งตามร่างเล็กกระจิริด ซึ่งเห็นเพียงลำตัวกระจิ๋วเดียว...

 ก่อนสายตาจะปะทะเข้ากับร่างกลมกลึง ผู้หญิงคนนั้นนอนสลบห่างจากริมธารเพียงเล็กน้อย

 เจ้าหล่อนนอนหงายร่างงามนั้นพาดอยู่บนรากไม้ อามันต์ถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ตอนเห็นใบหน้าของสาวงามผู้นั้นถนัด เจ้าหล่อนมิได้สวมใส่อาภรณ์สักชิ้นเดียว...

คงเป็นเพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จเป็นแน่แท้...

สามารถเข้าอ่านนิยายต่อได้ตามลิงค์ด้านล่างนี้เลยนะคะ) 
 https://www.tunwalai.com/story/469450

*แฟนเพจ: กนกรส  https://www.facebook.com/กนกรส-1742298989361370/

อ่านตอนอื่นต่อได้ที่ https://board.postjung.com/1506811